II SA/Lu 140/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody [...] na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie.

Wojewoda [...] wniósł do tutejszego sądu skargę na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. W piśmie z dnia 6 lutego 2017 r. skarżący cofnął skargę. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta Ł. przychylił się do wniosku skarżącego o umorzenie postępowania w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W związku z tym, iż skarżący cofnął skargę, do czego był uprawniony na zasadzie art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.), a nadto nie zachodzą podstawy do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne, postępowanie w niniejszej sprawie należało umorzyć w oparciu o treść art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Z tych względów sąd orzekł, jak w postanowieniu.