II SA/Lu 127/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy Bartłomiej Pastucha po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Z. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia 16 stycznia 2025 r. znak: ZOA-XVII.7721.4.2023 w przedmiocie nakazu rozbiórki ogrodzenia p o s t a n a w i a I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej - L. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Z., kwotę 200 (dwieście) złotych, uiszczoną tytułem wpisu od skargi, którą wypłacić z sum budżetowych Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.

Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), od skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie, pobiera się wpis, który należy uiścić przy wniesieniu skargi do sądu (art. 219 § 1 w zw. z art. 212 § 1 p.p.s.a Ponadto należy wskazać, że w myśl art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Art. 29 p.p.s.a. nakłada jednak na przedstawicieli ustawowych lub organy albo osoby, o których mowa w art. 28, obowiązek wykazania swojego umocowania dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Obowiązek ten należy więc traktować jako wymóg formalny skargi złożonej w imieniu osoby prawnej oraz jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową. W przedmiotowej sprawie L. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. (dalej jako "skarżąca lub "Spółka") wniosła skargę na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia 16 stycznia 2025 r., uchylającą decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta Zamość z dnia 23 maja 2023 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki ogrodzenia i umarzającą postępowanie organu pierwszej instancji w całości. Wnosząc skargę skarżąca wpłaciła na rachunek bankowy Sądu - tytułem wpisu od skargi - kwotę 200 zł (potwierdzenie wpłaty – k. 8 akt sądowych), podczas gdy wartość należnego wpisu wynosi w niniejszej sprawie 500 złotych (§ 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 535). Ponadto skarga została podpisana przez M. Ł., oznaczonego jako Prezes Zarządu Spółki, jednak do skargi nie załączono stosownego dokumentu potwierdzającego pełnienie przez M. Ł. wskazanej funkcji oraz potwierdzającego jego umocowanie do samodzielnego działania w imieniu Spółki przed Sądem w niniejszej sprawie. W związku ze stwierdzeniem powyższych braków skargi, skarżąca została wezwana - w trybie art. 220 § 1 p.p.s.a. - do uzupełnienia wpisu od skargi o kwotę 300 zł oraz - w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. - do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, tj. aktualnego odpisu z KRS –w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania zostały skutecznie doręczone skarżącej w dniu 21 marca 2025 r. Jak bowiem wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 21 akt sądowych), w tym dniu korespondencję zawierającą wezwania odebrał w siedzibie Spółki jej upoważniony pracownik (M. Ł.-S.), co odpowiada wymogom dotyczącym doręczania pism w postępowaniu sądowym osobie prawnej, określonym w art. 67 § 2 p.p.s.a. Termin do wykonania wezwań upłynął jednak z dniem 28 marca 2025 r. bezskutecznie, albowiem skarżąca do tej pory nie uzupełniła do pełnej kwoty należnego w niniejszej sprawie wpisu sądowego, ani też nie uzupełniła braku formalnego skargi poprzez złożenie stosownego dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej. W sprawie koniecznym zatem stało się odrzucenie skargi. Stosownie bowiem do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu, jeśli pomimo wezwania nie został uiszczony od niej należny wpis. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych. W związku z odrzuceniem skargi należało jednocześnie zwrócić skarżącej kwotę 200 złotych, uiszczoną tytułem wpisu od skargi, stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.