II SA/Lu 1269/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. O. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną.

Wyrokiem z dnia 29 maja 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę S. O. na decyzję Wojewody w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. W dniu 2 listopada 2018 r. wpłynęła do Sądu skarga kasacyjna S. O.. Wstępna analiza złożonego pisma wskazuje, że skarga ta jest złożona w terminie oraz, że nie jest opatrzona podpisem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Po wniesieniu do sądu skargi kasacyjnej następuje jej badanie pod kątem wymagań formalnych, jakie przewiduje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018, poz. 1302). Zgodnie z art. 178 powołanej ustawy wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną. W niniejszej sprawie zachodzi przesłanka odrzucenia skargi kasacyjnej, gdyż skarga ta jest obarczona brakami formalnymi: brakiem podpisu pełnomocnika skarżącego oraz brakiem odpisu skargi kasacyjnej. Należy podkreślić, że skarżący wraz z doręczeniem odpisu uzasadnienia wyroku został prawidłowo pouczony o art. 175 § 1 p.p.s.a, który stanowi, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Brak zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego przy sporządzaniu skargi kasacyjnej jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu (por. post. NSA z 5 kwietnia 2006 r., sygn.. akt II OZ 349/06, Legalis). Przy czym, o ile niezamieszczenie podpisu pod skargą kasacyjną, jeśli z jej treści wynika, że została sporządzona przez uprawnioną osobę, stanowi brak o usuwalnym charakterze, który obliguje sąd do wezwania do jego uzupełnienia, o tyle podpisanie skargi kasacyjnej przez osobę niewymienioną w art. 175 p.p.s.a. stanowi uchybienie, które skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 178 p.p.s.a. bez wzywania do usunięcia braków (zob. postanowienie NSA z 4 stycznia 2012 r. , sygn.. akt I OZ 1088/11, LEX nr 1104008). Z uwagi na powyższe, zbędne było wzywanie skarżącego do usunięcia tego braku. Wezwanie do podpisania skargi przez skarżącego byłoby bowiem niecelowe, ponieważ skarga i tak podlegałaby odrzuceniu. Takie działanie Sądu byłoby sprzeczne z zasadą szybkości postępowania. Brak podpisu osoby składającej skargę jest co prawda brakiem usuwalnym, jednakże sporządzenie skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony (co miało miejsce w niniejszej sprawie) jest brakiem nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej (por. B. Dauter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, Wydanie 2, Warszawa 2009 r., str. 494). Należy ponownie podkreślić, że brak zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego przy sporządzeniu skargi kasacyjnej jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 178 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.