II SA/Lu 1269/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S O. na decyzję Wojewody z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej - w zakresie wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi p o s t a n a w i a przywrócić termin do wniesienia skargi.

S. O. wniósł w dniu 9 grudnia 2017 r. (data stempla pocztowego k. 11), do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty z dnia [...] r. nr 938/17 znak: [...] udzielającą zezwolenia na realizację inwestycji drogowej pn.:"Rozbudowa drogi powiatowej nr [...] B.ul. L.) – S. – K.– L.(ul. K., ul. Ż.) od km 8+794 do km 14+366 z wyłączeniem odcinka pod budowę[...]". Do skargi na przedmiotową decyzję S. O. załączył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz zwolnienie lekarskie obejmujące okres od 3 listopada 2017 r. do 2 grudnia 2017 r. i kartę medycznych czynności ratunkowych z dnia 19 września 2017 r. We wniosku o przywrócenie terminu S. O. podnosi, że pod koniec września w tragicznych okolicznościach zmarła jego matka, co spowodowało silną reakcję stresową wnioskodawcy, skoki ciśnienia i samoczynne krwotoki, zapalenie zatok, a w efekcie pogorszenie stanu zdrowia. Ponadto wnioskodawca, wskutek upadku doznał urazu stawu barkowo-obojczykowego. Kłopoty zdrowotne, jak podkreśla, spowodowały konieczność przebywania na dłuższym zwolnieniu lekarskim od lekarza specjalisty chirurgii szczękowej z Poradni chirurgii stomatologicznej Stomatologicznego Centrum Klinicznego Uniwersytetu Medycznego w Lublinie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. dalej p.p.s.a.), Sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona bez swojej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. W myśl art. 87 § 1 cytowanej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyn uchybienia terminu, a nadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przywrócenie terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych, nie ryzykując zdrowiem lub życiem własnym bądź innych osób lub nie narażając siebie bądź innych na poważne straty majątkowe. Osoba zainteresowana ma uprawdopodobnić brak swojej winy, czyli powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność, oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna, istniała cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu i jednocześnie uniemożliwiła jej działanie, nawet przy dołożeniu największego wysiłku możliwego w danych okolicznościach (por. wyrok NSA z 1 grudnia 2016 r., II FSK 3286/14). Przenosząc te rozważania na grunt niniejszej sprawy, w ocenie Sądu, wnioskodawca uprawdopodobnił swój brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Okoliczności wskazane przez wnioskodawcę (tragiczna śmierć matki) oraz załączona dokumentacja lekarska mogły mieć wpływ na trudności ze sprawnym załatwianiem spraw urzędowych. Mając powyższe na względzie – Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał wniosek o przywrócenie terminu za uzasadniony i w oparciu o treść art. 86 § 1 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji