II SA/Lu 1253/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Dudek po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego p o s t a n a w i a uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 25 stycznia 2017 r., sygn. akt II SA/Lu 1253/16

Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2016 r., wydanym na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, dalej: p.p.s.a.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę S. S. na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego z uwagi na nieuzupełnienie przez skarżącego w terminie braków formalnych skargi. Zażalenie na to postanowienie wniósł skarżący, żądając jego uchylenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W myśl art. 195 § 2 p.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Zażalenie skarżącego na postanowienie tutejszego sądu z dnia 25 stycznia 2016 r. jest oczywiście uzasadnione. Skarga została odrzucona z powodu niewykonania przez skarżącego wezwania z dnia 21 grudnia 2016 r. do uzupełnienia jej braków formalnych. Tymczasem wezwanie do uzupełninia tych braków było wadliwe, gdyż omyłkowo oznaczono w nim zaskarżoną decyzję jako decyzję z dnia 16 września 2016 r. Aby określone działania sądu mogły wywrzeć stosowne skutki prawnoprocesowe, muszą być pozbawione błędów. Stąd, wystosowanie do strony postępowania wadliwego wezwania nie może wywołać dla tej strony negatywnych skutków procesowych, co stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 24 maja 2017 r., sygn. akt II OZ 539/17, w którym uwzględnił zażalenie złożone w niniejszej sprawie przez skarżącego na postanowienie w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy. Z tego względu, uznając zażalenie za oczywiście uzasadnione, należało uchylić zaskarżone postanowienie na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji.