II SA/Lu 1174/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych - w zakresie wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] r. nr [...] p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji oraz decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] r. nr [...].

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] nakazującą Wspólnocie Mieszkaniowej [...], reprezentowanej [...] Sp. z o.o., wykonanie w terminie do dnia [...] r. określonych robót budowlanych celem doprowadzenia stanu technicznego ceglanych schodów zewnętrznych prowadzących do budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...], opartych na dachu garażu i przyległych do budynku oraz schodów wejściowych nad garaże, do stanu zgodnego z prawem. Wspólnota Mieszkaniowa [...] złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na powyższą decyzję ostateczną, wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania tej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu pierwszej instancji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadniając przedmiotowy wniosek strona skarżąca podkreśliła, że wykonalność przedmiotowych decyzji wiąże się z konicznością wykonania kosztownych robót budowlanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze. zm.) – dalej jako "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 cytowanego przepisu sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (a więc również aktów wydanych w pierwszej instancji postępowania administracyjnego). Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądem przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy interpretować jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 - dostępne w CBOSA). Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006r., sygn. akt II SA/Bk 352/06 - dostępne w CBOSA). Z akt niniejszej sprawy wynika, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego powołaną na wstępie decyzją z dnia [...] r. nakazał skarżącej Wspólnocie Mieszkaniowej wykonanie – celem doprowadzenia stanu technicznego ceglanych schodów zewnętrznych prowadzących do budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...], opartych na dachu garażu i przyległych do budynku oraz schodów wejściowych nad garaże do stanu zgodnego z prawem – robót budowlanych obejmujących m.in: - rozebranie stopni do klatek schodowych z cegły klinkierowanej łącznie z podbudową i pozostawienie ścianek; - rozebranie warstw nawierzchni z kostki i rynsztoków, podsypek, podłoża cementowego do izolacji przeciwwodnej; - rozebranie obróbek blacharskich pasa nadrynnowego i rynien, zabezpieczenie tymczasowe odpływu z rur spustowych; - wykonanie pod rozebranymi schodami izolacji termicznej; - osadzenie uchwytów rynien i obróbkę blacharską pasa nadrynnowego; - wykonanie gruntowania powierzchni cementowych i nowej izolacji przeciwwodnej z papy termozgrzewnej; na warstwie izolacyjnej przewidzieć warstwę poślizgową z dwóch warstw geowłókniny o gramaturze 200g/m2 - odtworzenie nawierzchni z kostki z rynsztokami oraz schodów do klatek schodowych; - zamontowanie nowych rynien oraz udrożnienie rur spustowych. Ponadto – w odniesieniu do części budynku obejmującej schody wejściowe prowadzące na taras nad garaże – w ww. decyzji nakazano m.in.: - skucie tynku ze ścian do odsłonięcia konstrukcji ściany; - wykonanie inekcji rys drobnoziarnistą zaprawą naprawczą; - skucie betonowych pochylni w partiach uszkodzonych i uzupełninie ich betonem C16/20 z dodatkiem środków uszczelniających; - wykucie uszkodzonych cegieł w stopniach i uzupełnienie ich nowymi cegłami na zaprawie cementowej. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy powyższą decyzję organu pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania powyższych rozstrzygnięć organów obu instancji uznał, że w niniejszej sprawie spełnione zostały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., bowiem wykonanie obowiązków nałożonych na skarżącą Wspólnotę Mieszkaniową chociażby w przytoczonym powyżej zakresie, ze względu na charakter i zakres wskazanych prac oraz wysokie koszty ich realizacji, może wywołać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niewątpliwie – ze względu na ich istotę – spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Końcowo wypada podkreślić, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu pierwszej instancji – zgodnie z art. 61 § 6 p.p.s.a. – stanowi jedynie tymczasową ochronę praw strony skarżącej, gdyż rozstrzygnięcie Sądu w tym zakresie upada w razie wydania przez Sąd orzeczenia uwzględniającego skargę lub uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.