II SA/Lu 1091/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., znak: [...], w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia - w zakresie wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania postanowienia Wójta Gminy [...] z dnia [...] r., znak: [...], p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania postanowienia Wójta Gminy [...] z dnia [...]., znak: [...].

W dniu 5 października 2016 r. T. B.(dalej: skarżąca) wniosła do Sądu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., znak: [...], o stwierdzeniu uchybienia przez skarżącą terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wójta Gminy [...] z dnia [...] r., znak: [...], którym ustalono koszty postępowania rozgraniczeniowego. Jednocześnie skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania wskazanego wyżej postanowienia organu pierwszej instancji, nie uzasadniając jednak tego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania postanowienie Wójta Gminy [...] z dnia [...] r., znak: [...], nie jest zasadny. W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej jako: "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Instytucja wstrzymania wykonania aktu organu administracyjnego zapewnia stronie ochronę jej praw, a zatem to na niej spoczywa obowiązek wykazania, że wykonanie przez organ aktu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Uzasadnienie wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności świadczących, że w odniesieniu do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania aktu wydanego w granicach sprawy jest zasadne. W orzecznictwie sądowym oraz w doktrynie przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy interpretować jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie miałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Natomiast za trudne do odwrócenia skutki uznaje się takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, w: R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2013, s. 364 i n. wraz z powołanym orzecznictwem). Z akt administracyjnych sprawy wynika, że postanowieniem z dnia [...] r., znak: [...], Wójt Gminy [...] ustalił w niniejszej sprawie koszty postępowania rozgraniczeniowego w ten sposób, że zarówno skarżąca, jak i uczestnik postępowania J. S., zostali zobowiązani do uiszczenia kwoty po [...] zł. W dniu 14 czerwca 2016 r. skarżąca złożyła zażalenie na to postanowienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] r., znak: [...], odmówiło stronie przywrócenia uchybionego terminu, zaś postanowieniem z dnia [...] r., znak: [...] – zaskarżonym w niniejszej sprawie, Kolegium stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Wskazać należy, że skarżąca nie wykazała w żaden sposób, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki określone w powołanym art. 61 § 3 P.p.s.a., uzasadniające uwzględnienie jej wniosku o wstrzymanie wykonania opisanego postanowienia z dnia [...] r. Wniosek ten nie zawiera bowiem odrębnego od skargi uzasadnienia. Zauważyć zaś należy, że na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd nie ma możliwości dokonania oceny zgodności z prawem tego rozstrzygnięcia ani innych aktów wydanych w toku postępowania przed organami administracji. Niezależnie od tego podkreślić należy, że niewątpliwie suma pieniężna, do której uiszczenia zobowiązano skarżącą w postanowieniu organu pierwszej instancji z dnia [...] r., znak: [...], może być zwrócona stronie, wskutek wyeliminowania z obrotu prawnego tego aktu. Oczywiste jest więc, że w takiej sytuacji – co do zasady – nie ma podstaw do przyjęcia, iż wykonanie wspomnianego postanowienia może spowodować nieodwracalne skutki. Skarżąca nie wykazała zaś żadnych nadzwyczajnych okoliczności, które w tym przypadku świadczyłyby o zaistnieniu przesłanek wstrzymania wykonania aktu, określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Z tych względów, wobec braku przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł, jak w postanowieniu.