II SA/Łd 969/23

Dnia 30 listopada 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Mikołajczyk po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2023 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. K. na decyzję Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 16 lutego 2023 roku nr DPRG-UA-VI.41.P.2023 w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. ał

Pismem z dnia 23 października 2023 r. E.K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 16 lutego 2023 r. nr DPRG-UA-VI.41.P.2023 w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta Łodzi wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 - powoływanej dalej jako: "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja organu pierwszej instancji, tj. Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 16 lutego 2023 r. nr DPRG-UA-VI.41.P.2023 w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. Od powyższej decyzji, zgodnie z art. 127 § 1 K.p.a., przysługiwał środek zaskarżenia w toku postępowania administracyjnego w postaci odwołania do organu wyższego stopnia (art. 127 § 2 K.p.a.), którym w niniejszej sprawie jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi. Tryb zaskarżenia nie został jednak w sprawie wyczerpany. Jak wynika z akt sprawy skarżąca, będąc stroną postępowania, została powiadomiona o wydaniu decyzji nr DPRG-UA-VI.41.P.2023 w drodze obwieszenia z dnia 16 lutego 2023 r., w oparciu o art. 53 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz art. 49 § 1 K.p.a. Decyzja organu I instancji nie została jednak przez żadną ze stron zaskarżona i stała się prawomocna z dniem 16 marca 2023 r. Zaznaczenia w tym miejscu wymaga, że zgodnie z powołanym art. 52 § 1 p.p.s.a. wyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym jest jednym z koniecznych warunków dopuszczalności skargi. Oznacza to, że skarżący przed wniesieniem skargi do sądu winien wyczerpać tok instancji w postępowaniu administracyjnym, albowiem skarga do sądu przysługuje na decyzję organu drugiej instancji wydaną po rozpatrzeniu odwołania. Mając na uwadze powyższe sąd stwierdza, że decyzja będąca przedmiotem skargi nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Wobec tego skarga, jako niedopuszczalna z innych przyczyn, o których stanowi art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., podlega odrzuceniu jako wniesiona na akt administracyjny niepodlegający zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Wobec oczywistych podstaw do odrzucenia skargi nie wzywano skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W odniesieniu natomiast do zawartego w treści skargi żądania "wznowienia postępowania w sprawie" sąd jedynie na marginesie wskazuje, że zgodnie z art. 148 § 1 K.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 (strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu) biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (§ 2). W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. IB