II SA/Łd 851/15

Dnia 16 lipca 2018 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II – Katarzyna Patynowska po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M. W. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi B. M. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] roku, nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a: - przyznać i nakazuje wypłacić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi radcy prawnemu – M. W., prowadzącemu Kancelarię Radcy Prawnego w Ł. przy ul. A. 19, kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu stronie skarżącej. kp

Postanowieniem z dnia 10 listopada 2015 roku referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych w Ł. wskazała radcę prawnego M. W. do pełnienia funkcji pełnomocnika z urzędu. Wyrokiem z dnia 27 stycznia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę B. M. przyznając jednocześnie pełnomocnikowi z urzędu kwotę 240 zł powiększoną o należną stawkę podatku od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu. W dniu 12 maja 2016 roku wpłynęła skarga kasacyjna pełnomocnika z urzędu wraz z wnioskiem o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej w postępowaniu kasacyjnym według norm przepisanych. We wniosku pełnomocnik zawarł oświadczenie, że koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 11 maja 2018 roku, sygn. II OSK 1524/16 oddalił skargę kasacyjną. Pełnomocnik z urzędu nie uczestniczył w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 roku, poz. 1302), dalej jako: "P.p.s.a.", wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radcy prawnego w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Uwzględniając wniosek pełnomocnika strony skarżącej, na podstawie art. 250 § 1 P.p.s.a. w zw. z § 2 ust. 3, § 14 ust. 2 pkt 2 lit. "b", § 15 i § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jedn. Dz. U. z 2013 roku, poz. 490 ze zm.) przy zastosowaniu § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. poz. 1805) i art. 258 § 1 oraz § 2 pkt 8 P.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. kp