II SA/Łd 847/25

Dnia 22 kwietnia 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka, Sędziowie Sędzia WSA Agata Sobieszek-Krzywicka, Asesor WSA Beata Czyżewska (spr.), , Protokolant Starszy asystent sędziego Marcelina Niewiadomska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2026 roku sprawy ze skargi T. P. i A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 29 sierpnia 2025 roku znak: SKO.4170.77.2025 w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za usunięcie drzew 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Rzgowa z dnia 27 czerwca 2025 roku, znak: GPR.6131.1.138.2024; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi solidarnie na rzecz skarżących T. P. i A. P. kwotę 7434 (siedem tysięcy czterysta trzydzieści cztery) złote tytułem zwrotu kosztów postępowania. a.bł.

Zaskarżoną decyzją z 29 sierpnia 2025 r. znak: SKO.4170.77.2025 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi, po rozpatrzeniu odwołania T. P., utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Rzgowa z 27 czerwca 2025 r. znak: GPR.6131.1.138.2024 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za usunięcie drzew. Z akt sprawy wynika, że decyzją z 27 czerwca 2025 r. Burmistrz Rzgowa: 1. wymierzył A. P. oraz T. P. administracyjną karę pieniężną w wysokości 118 383,00 zł za usunięcie bez zezwolenia 29 sztuk drzew wymienionych w tabeli nr 1 (za wyjątkiem drzew oznaczonych numerami 8, 12, 13, 21, 23, 30, 36, 37), rosnących na dz. nr ewid. [...] w miejscowości K.; 2. umorzył postępowanie w sprawie drzew wymienionych w tabeli nr 1 oznaczonych numerami 8, 12, 13, 21, 23, 30, 36, 37; 3. poinformował, że karę pieniężną w wysokości 118 383,00 zł ustaloną w pkt 1 decyzji zobowiązani są uiścić solidarnie A. i T. P. w terminie 14 dni od dnia, w którym niniejsza decyzja stanie się ostateczna. Od powyższej decyzji odwołał się T. P. reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym w części dotyczącej punktu 1 decyzji organu pierwszej instancji podnosząc zarzuty naruszenia: - prawa materialnego art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 83 ust. 1 pkt 1 u.o.p. mające wpływ na wynik sprawy poprzez błędną interpretację zebranego w sprawie materiału dowodowego i przyjęcie, że wycinka drzew prowadzona na działce nr [...] w miejscowości K. nastąpiła w momencie, kiedy strony były posiadaczami przedmiotowej działki w sytuacji, gdy z treści księgi wieczystej nr [...] nowy numer [...] prowadzonej przez Sąd Rejonowy w Pabianicach wynika, że strony były właścicielami przedmiotowej nieruchomości od 8 sierpnia 2024 r., a tym samym nieprzyjęcie, że w sprawie zachodzą okoliczności zastosowania art. 88 ust. 1 pkt 6 oraz 89 ust. 1 zd. 2 u.o.p.; - prawa materialnego art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. mające wpływ na wynik sprawy poprzez błędną interpretację zebranego w sprawie materiału dowodowego i przyjęcie, że na działce nr [...] w miejscowości K. prowadzona jest przez T. P. działalność gospodarcza wskazując, że przemawiają za tym dowody w postaci klatek zdjęciowych z nagrania stanowiącego załącznik do sprawy, na którym widać, że na działce składowane były ziemia i gruz, piasek, materiały budowlane i pozarozbiórkowe, a przez to błędne przyjęcie, że nie zachodzi okoliczność opisana w art. 83f ust. 3a u.o.p. w sytuacji, gdy z wydruku z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej wynika, że pod firmą "A." (NIP: [...]) prowadzona jest działalność gospodarcza, a stałe miejsce wykonywania działalności gospodarczej mieści się pod adresem ul. [...], ponadto w sytuacji, gdy z okoliczności sprawy oraz zeznań strony wynika, że w/w materiały budowalne były przeznaczone na budowę ogrodzenia - płotu betonowego i nie było to związane z prowadzoną przez T. P. działalnością gospodarczą; - art. 88 ust. 1 pkt 1 u.o.p. mające wpływ na wynik sprawy poprzez błędne zastosowanie polegające na tym, że organ przyjął, iż w sprawie zachodzi okoliczność wskazująca, że drzewa zostały usunięte bez wymaganego zezwolenia, w sytuacji, gdy w sprawie wymagane było tylko zgłoszenie wycinki; - art. 89 ust. 1 u.o.p. mające wpływ na wynik sprawy poprzez błędną wykładnię i wymierzenie kary pieniężnej w wysokości dwukrotnej opłaty za usunięcie drzew numer 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 10, 11, 14, 15, 16, 17, 20, 22, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 31, 32, 33, 35 opisanych w załączniku do decyzji organu pierwszej instancji w sytuacji, gdy z okoliczności sprawy oraz z zebranego materiału dowodowego wynika, że w sprawie należy zastosować zwolnienie z obowiązku uiszczenia opłaty, w tej sytuacji administracyjną karę pieniężną ustala się w wysokości takiej opłaty, która byłaby ponoszona, gdyby takiego zwolnienia nie było tj. art. 89 ust. 1 zd. 2 u.o.p.; - art. 83f ust. 1 pkt 3a u.o.p. mające wpływ na wynik sprawy poprzez niezastosowanie w sytuacji, gdy z okoliczności sprawy wynika, że strony były właścicielami nieruchomości w chwili podjęcia postępowania wyjaśniającego i mogły dokonać usunięcia drzew na zgłoszenie; - art. 83f ust. 1 pkt 3a u.o.p. oraz art. 86 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 88 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 89 ust. 1 zd. 2 u.o.p. mające wpływ na wynik sprawy poprzez niezastosowanie w sytuacji, gdy z okoliczności sprawy wynika, że zachodzą przesłanki zwolnienia z obowiązku uiszczenia opłaty, bowiem art. 89 ust. 1 zd. 2 u.o.p. stanowi, że w przypadku, w którym usunięcie drzewa lub krzewu jest zwolnione z obowiązku uiszczenia opłaty, administracyjną karę pieniężną należy wymierzyć w wysokości takiej opłaty, która byłaby ponoszona gdyby takiego zwolnienia nie było; - art. 89 ust. 1 zd. 2 u.o.p. mające wpływ na wynik sprawy poprzez błędną wykładnię i przez to błędny sposób wyliczenia kar za usunięcie drzew, w ten sposób, że organ przyjął dla wyliczenia kary art. 89 ust. 1 zd. 1 u.o.p. przyjmując dwukrotność opłaty za usunięcie każdego z drzew (bez zezwolenia) w sytuacji, gdy w sprawie zachodzi okoliczność zastosowania art. 89 ust. 1 zd. 2 u.o.p., bowiem z okoliczności sprawy wynika, że T. P. i A. P. byli właścicielami działki [...] w chwili podjęcia postępowania administracyjnego (własność od 8 sierpnia 2024 r. - akt notarialny Rep. A nr [...]), a tym samym w przypadku, w którym usunięcie drzewa lub krzewu jest zwolnione z obowiązku uiszczenia opłaty, administracyjną karę pieniężną ustala się w wysokości takiej opłaty, która byłaby ponoszona, gdyby takiego zwolnienia nie było (bez zgłoszenia); - art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 89 ust. 10 u.o.p., poprzez niezastosowanie w sytuacji, gdy z zeznań świadka - poprzedniej właścicielki M. K. wynika, że na działce nr [...] znajdowały się stare powalone drzewa, których stan wypróchnienia wskazuje na to, że mogły być to drzewa oznaczone w załączniku do decyzji numerami 9, 18, 19, 34 powalone jeszcze przez jej dziadka przed 2018 r., drzewa te znajdowały się na działce w dniu jej zakupu przez strony i przez to błędne przyjęcie przez organ, że w spawie nie zachodzą okoliczności określone w art. 89 ust. 10 u.o.p.; - art. 80 k.p.a. mające wpływ na wynik sprawy poprzez niedokonanie na podstawie całokształtu materiału dowodowego oceny czy w sprawie zachodzi okoliczność zastosowania art. 83f ust. 1 pkt 3a u.o.p., wskazując, że organ nie przeprowadził dokładnego postępowania dowodowego i nie ustalił tej okoliczności mającej istotny wpływ na wynik sprawy. Wobec sformułowanych wyżej zarzutów pełnomocnik strony wniósł o uchylenie decyzji organu pierwszej instancji w części dotyczącej punktu 1 oraz orzeczenie co do istoty w tym zakresie ewentualnie o umorzenie postępowania pierwszej instancji w tej części. Powołaną na wstępie decyzją z 29 sierpnia 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r., poz. 572 z późn.zm. - dalej w skrócie "k.p.a."), art. 88 ust. 1 pkt 1, ust. 2 i 3, art. 89 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U. z 2024 r., poz. 1478 z późn.zm. - dalej w skrócie "u.o.p."), utrzymało w mocy zaskarżony pkt 1 decyzji organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy odwołał się do dyspozycji art. 6 k.p.a., art. 138 § 1 i 2 k.p.a., art. 83 ust. 1, art. 88 ust. 1-3, art. 89 ust. 1-4, ust. 8-9 u.o.p., tabeli stanowiącej załącznik nr 1 do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 3 lipca 2017 r. w sprawie stawek opłat dla poszczególnych rodzajów i gatunków drzew (Dz.U. z 2017 r., poz. 1330 z późn.zm.), a następnie wyjaśnił, że z powyższych przepisów wynika jednoznacznie, że wydanie rozstrzygnięcia w sprawie o nałożenie kary pieniężnej za nielegalne usunięcie drzew musi być zawsze poprzedzone następującymi ustaleniami: czy zostały usunięte drzewa, jakie obwody pni miały usunięte drzewa, kto dokonał usunięcia oraz czy miał do tego podstawę w postaci stosownego zezwolenia właściwego organu. Odpowiedzialność za usunięcie drzew bez zezwolenia została zobiektywizowana co oznacza, że za wyłączną i wystarczającą podstawę nałożenia kary uznaje się działanie bezprawne, sprzeczne z wymogiem uprzedniego uzyskania pozwolenia na usunięcie drzew. Wykazanie związku przyczynowego między działaniem danego podmiotu a wycięciem drzew i krzewów, spowodowanego działaniem posiadacza danej nieruchomości spełnia te przesłanki. Usunięcie drzew bez wymaganego zezwolenia/zgłoszenia stanowi więc delikt administracyjny, w którym nie bada się stopnia zawinienia strony. Odpowiedzialność nie jest w tej sytuacji oparta na zasadzie winy, ale ma charakter czysto obiektywny. Przy uwzględnieniu powyższego przy nakładaniu kary bez znaczenia pozostaje fakt czy posiadacz nieruchomości dokonał wycięcia osobiście, czy też dokonał tego inny podmiot za jego zgodą, nieistotna z punktu widzenia tej postaci odpowiedzialności jest także świadomość czy też brak świadomości konieczności uzyskania stosownego zezwolenia/zgłoszenia. Kolegium wyjaśniło, że 30 sierpnia 2024 r. wpłynęło do organu pierwszej instancji pismo, z treści którego wynika, że właściciel działki nr ew. [...], T. P. dokonał nielegalnej wycinki drzew na wspomnianej działce. 3 września 2024 r. pracownicy organu pierwszej instancji przy udziale właściciela T. P. przeprowadzili oględziny działki nr ew. [...], w trakcie których ustalili, że z powyższej nieruchomości zostało usuniętych 37 drzew. W protokole oględzin wskazano gatunki usuniętych drzew, dokonano pomiarów pni, określono, które drzewa były wyrwane z korzeniami. T. P. do protokołu oględzin potwierdził, że to on usunął drzewa z działki [...]. Protokół został podpisany przez (bez uwag) i załączony do akt sprawy wraz z dokumentacją fotograficzną. Na podstawie danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków oraz w księdze wieczystej nieruchomości nr [...] organ pierwszej instancji ustalił, iż przedmiotowa nieruchomość stanowi współwłasność osób fizycznych tj. A. P. i T. P. i jest oznaczona w ewidencji gruntów jako użytek Lzr (grunty zadrzewione i zakrzewione). Właściciel nieruchomości nie posiadał zezwolenia / zgłoszenia na usunięcie drzew oraz o takie zezwolenie nie występował. Pismem z 7 października 2024 r. pełnomocnik T. P. będący radcą prawnym wskazał, że T. P. nabył działkę nr [...] o obszarze 0,9614 ha położoną w miejscowości K., gmina R. 8 sierpnia 2024 r. od M. K., która odziedziczyła ją po swoim dziadku, zmarłym w 2020 r. o nazwisku B.. Dziadek M. K. zamierzał przedmiotową działkę zbyć. W związku z powyższym wyciął część znajdujących się na niej drzew. Było to pomiędzy 1 stycznia 2017 r. a 17 czerwca 2017 r., w okresie, w którym można było dokonywać wycinki drzew bez jej zgłoszenia. Na tą okoliczność pełnomocnik wskazał dowód z zeznań świadków: P. P., R. T., M. K., wniósł także o przesłuchanie na powyższą okoliczność strony T. P. . Jednocześnie wniósł o pełny wgląd do akt postępowania. Z ostrożności procesowej pełnomocnik zaprzeczył, aby ujawnione w toku kontroli pnie drzew na wysokości 5 cm miały obwód powyżej 80 cm, w związku z tym wniósł o ponowne ich zbadanie z udziałem strony. Ponadto, pełnomocnik wskazał, że wszystkie drzewa i krzewy są usuwane przez jego klienta w celu przywrócenia gruntów nieużytkowanych do użytkowania rolniczego. Wniósł także o dołączenie do materiałów postępowania zdjęć zamieszczonych na pendrivie na okoliczność ustalenia, że T. P. porządkował działkę ze znajdujących się na niej śmieci, korzeni powalonych drzew oraz krzewów właśnie w celu przywrócenia działki do użytkowania rolniczego. W kolejnym piśmie z 10 października 2024 r. pełnomocnik strony wyjaśnił, że błędnie przyjął, iż do wycinki drzew doszło na działce nr [...] podczas gdy faktycznie dokonano jej na działce nr [...] sklasyfikowanej jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych. Ponadto poinformował, że organ nie ustalił jaki był stan techniczny wyciętych drzew i czy nie stwarzały one niebezpieczeństwa tj. czy drzewa zostały zaatakowane przez choroby i szkodniki, czy drzewa miały suche, złamane i obumarłe gałęzie, czy w pniach były pęknięcia, czy drzewa były nachylone, czy były osłabione przez pęknięcia w korzeniach. Poinformował, że drzewa zostały ścięte od stycznia do czerwca 2017 r. przez poprzedniego właściciela, a obecny właściciel porządkował jedynie działkę starając się przywrócić jej funkcjonalność. W piśmie z 23 października 2024 r. pełnomocnik strony wniósł o umorzenie postępowania ze względu na to, iż ww. sprawie nie nalicza się opłat za usunięcie drzew i krzewów. Podkreślił, że niektóre z drzew zostały wycięte wskutek stanu wyższej konieczności. W stosunku do drzew wyciętych ponad 5 lat temu podniósł zarzut przedawnienia. Wniósł również o rozważenie konieczności powołania dowodu z opinii biegłego dendrologa na okoliczność ustalenia jakie drzewa zostały wycięte, kiedy i które z drzew zostały powalone z powód naturalnych, które należało wyciąć z powodu wyższej konieczności lub z tego względu, iż zagrażały bezpieczeństwu. Pełnomocnik wniósł także o przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka Ł. G. na okoliczność ustalenia kto dokonał fizycznie wycinki drzew na działce nr [...], obręb K., gmina R. pod kątem art. 124 § 1 k.w. oraz odpowiedzialności cywilnej ewentualnego sprawcy. Podtrzymał także wszystkie twierdzenia i dowody wynikające z poprzednich pism w sprawie. Dodał, że strona nie kwestionuje protokołu oraz jego ustaleń w następujących punktach, przy założeniu, iż urząd nie podważa faktu, że ww. drzewa zostały powalone lub wyrwane z przyczyn naturalnych tj. przez wichury lub inne zdarzenia losowe, jak również, że do ich przewrócenia lub wyrwania doszło ponad 5 lat temu wskazując na 13 drzew oznaczonych nr 1, 3, 4, 9, 10, 13, 15, 16, 19, 20, 21, 28, 29. W piśmie z 12 listopada 2024 r. pełnomocnik skarżącego podtrzymał dowód z zeznań świadków: P. P., R. T., M. K., Ł. G. na okoliczność ustalenia, iż T. P. nie dokonał wycięcia drzew na działce nr [...], zostały one wycięte w okresie od stycznia do czerwca 2017 r. przez poprzedniego właściciela, pewna ich ilość została wycięta ponad 5 lat temu, część drzew na działce zostało powalonych z przyczyn naturalnych, pozostałe drzewa zostały wycięte ze względu na zagrożenie, które stanowiły. Pełnomocnik podtrzymał również wniosek o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania T. P. na ww. okoliczności oraz o pełny wgląd w akta sprawy. Wniósł o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego dendrologa na okoliczność ustalenia jakie drzewa zostały wycięte, kiedy, które z drzew zostały powalone z powodów naturalnych, które należało wyciąć z powodu wyższej konieczności lub z tego względu, iż zagrażały bezpieczeństwu. Podtrzymał także dotychczasowe twierdzenia, że drzewa opisane w protokole z 3 września 2024 r. na wysokości 5 cm od gruntu nie miały więcej niż 50 cm w obwodzie i wniósł o ponowne wykonanie oględzin z udziałem T. P. na ustalenie ww. okoliczności. Wniósł również o pozbawienie w niniejszym postępowaniu statusu strony Ł. G. . Burmistrz Rzgowa postanowieniem z 14 listopada 2024 r. uwzględnił wniosek strony o pełny wgląd do akt (w tym skargi); odmówił uwzględnienia żądania strony w zakresie przeprowadzenia dowodu z zeznań świadków: P. P., R. T., M. K. oraz Ł. G., na okoliczność ustalenia, że T. P. nie dokonał wycinki drzew na dz. nr [...]; odmówił przesłuchania T. P. na okoliczność ustalenia, że nie dokonał on wycięcia drzew na dz. o nr ewid. [...]; odmówił przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego dendrologa na okoliczność ustalenia jakie drzewa zostały wycięte, kiedy, które z drzew zostały powalone z powodów naturalnych, które należało wyciąć z powodu wyższej konieczności lub z tego względu, iż zagrażały bezpieczeństwu; odmówił podtrzymania twierdzenia w sprawie, że drzewa opisane w protokole z 3 września 2024 r. na wys. 5 cm od gruntu nie miały więcej niż 50 cm w obwodzie; odmówił ponownego wykonania oględzin z udziałem T. P. na ustalenie ww. okoliczności. Wobec poczynionych wyżej ustaleń Burmistrz Rzgowa decyzją z 29 listopada 2024 r. orzekł w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej za usunięcie drzew. Decyzją z 30 stycznia 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Kontynuując postępowanie organ pierwszej instancji pismem z 20 lutego 2025 r. wezwał M. K. do złożenia zeznań w charakterze świadka w dniu 7 kwietnia 2025 r. O dokonaniu powyższych czynności i o terminie przesłuchania zawiadomione zostały również strony postępowania. 7 kwietnia 2025 r. pracownicy organu pierwszej instancji przy udziale pełnomocnika T. P. przesłuchali w charakterze świadków M. K. i A. P. . Świadkowie zostali pouczeni o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Świadek M. K. oświadczyła, że występowała o zgodę na usunięcie drzew na ww. działce, uzyskała milczącą zgodę, jednakże będąc właścicielem nie usunęła drzew z działki, które znajdowały się na niej w dniu sprzedaży tj. 8 sierpnia 2025 r. Na pytanie czy drzewa stwarzały zagrożenie dla życia i mienia odpowiedziała, że dwa drzewa były spróchniałe od góry i przechylały się w stronę działki [...] i drogi wewnętrznej. Ona ich nie usunęła. Poinformowała również, że na działce było jedno lub dwa powalone drzewa (nie pamięta dokładnie). W latach 2017-2018 nie wycinała żadnych drzew, nie zleciła wycinki drzew T. P. . Ponadto nie słyszała o interwencji straży pożarnej w sprawie drzew. Dodała, że prace przy rowie melioracyjnym były wykonywane przed 2009 r. Świadek A. P. oświadczyła, że działkę zakupiła z mężem 8 sierpnia 2024 r. Na działce były powalane drzewa, powyżej 10 szt., jednakże nie jest w stanie wskazać na mapie, które to były. Po zakupie porządkowali z mężem działkę, wyciągali powalone drzewa, wycinali gałęzie powalonych konarów. Na pytanie, ile było spróchniałych drzew odpowiedziała, że 10 szt., ich leżące kłody miały około 7m. Poinformowała również, że był czyszczony rów melioracyjny. Wyjaśniła, że pytała o zasady wycinki drzew w Urzędzie Miejskim w Rzgowie, uzyskała informację i pobrała druk zgłoszenia na wycinkę drzew, nie występowała o zgodę na wycinkę drzew. Ponadto oświadczyła, że były na niej drzewa zagrażające życiu i mieniu (nie ma zdjęć działki z powalonymi drzewami). Wycinki drzew dokonał T. P. . Dodała również, że nie ma wiedzy czy zostały powiadomione jednostki straży pożarnej w sprawie drzew, które stwarzały zagrożenie. Na pytanie w jakich okolicznościach były usunięte pozostałe drzewa, które nie zagrażały życiu i mieniu A. P. oświadczyła, że nie jest w stanie odpowiedzieć na to pytanie. T. P. reprezentowany przez pełnomocnika w piśmie z 17 kwietnia 2025 r. wskazał, że organ błędnie wyliczył ilość drzew usuniętych z działki [...], w ten sposób, że drzewa oznaczone numerami 9, 11, 18, 19 nie zostały usunięte przez stronę, lecz przez dziadka poprzedniej właścicielki – M. K. - były to kłody spróchniałych starych drzew uprzątniętych przez dziadka poprzedniej właścicielki działki przed 2018 r., drzewa te znajdowały się na działce w momencie jej zakupu przez stronę - 8 sierpnia 2024 r., stąd też zachodzi co do nich przesłanka z art. 89 ust 10 u.o.p. Strona podniosła, iż organ w toku czynności wyjaśniających nie ustalił, które z drzew zostały usunięte w związku ze stanem wyższej konieczności, o którym mowa w art. 89 ust. 7 u.o.p. w sytuacji, gdy z zeznań świadka – M. K. wynika, że takie drzewa były co najmniej dwa, drzewa te były spróchniałe od góry i przechylały się w stronę działki [...] i drogi wewnętrznej oznaczonej numerem [...] i zagrażały mieniu i życiu, z tego też względu zachodziła co do nich przesłanka z art. 89 ust. 7 u.o.p. Zdaniem strony organ błędnie wyliczył karę za usunięte drzewa, w ten sposób, że przyjął do wyliczenia kary art. 89 ust. 1 zd. 1 u.o.p. - dwukrotność opłaty za usunięcie każdego z drzew (bez zezwolenia) w sytuacji, gdy w sprawie zachodzi okoliczność zastosowania art. 89 ust. 1 zd. 2 u.o.p., ponieważ z okoliczności sprawy wynika, że T. P. i A. P. byli właścicielami działki [...] w chwili podjęcia postępowania administracyjnego (własność od 8 sierpnia 2024 r. - akt notarialny Rep. A nr [...]), a tym samym w przypadku, w którym usunięcie drzewa lub krzewu jest zwolnione z obowiązku uiszczenia opłaty, administracyjną karę pieniężną ustala się w wysokości takiej opłaty, która byłaby ponoszona, gdyby takiego zwolnienia nie było (bez zgłoszenia). Decyzją z 27 czerwca 2025 r. Burmistrz Rzgowa wymierzył A. P. oraz T. P. administracyjną karę pieniężną w wysokości 118 383,00 zł za usunięcie bez zezwolenia 29 sztuk drzew wymienionych w tabeli nr 1 (za wyjątkiem drzew oznaczonych numerami 8, 12, 13, 21, 23, 30, 36, 37), rosnących na dz. o nr ewid. [...] (pkt 1); umorzył postępowanie w sprawie drzew wymienionych w tabeli nr 1 oznaczonych numerami 8, 12, 13, 21, 23, 30, 36, 37 (pkt 2); poinformował, że karę pieniężną w wysokości 118 383,00 zł ustaloną w pkt 1 niniejszej decyzji zobowiązani są uiścić solidarnie A. i T. P. w terminie 14 dni od dnia, w którym niniejsza decyzja stanie się ostateczna. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi mając na uwadze, że strona wniosła odwołanie jedynie od punktu 1 decyzji wskazało, że postępowanie przed organem drugiej instancji polegało na weryfikacji wskazanej w odwołaniu części decyzji organu pierwszej instancji. Z treści odwołania wynika, iż strona kwestionuje wyłącznie skonkretyzowaną część rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji (pkt 1), który uważa za niekorzystny. Brak jest wobec tego podstaw, aby organ odwoławczy obejmował rozpoznaniem i rozstrzygnięciem całą sprawę administracyjną. W takiej sytuacji decyzja organu pierwszej instancji, w części, od której strona nie wniosła odwołania, uzyskuje przymiot ostateczności z upływem terminu do wniesienia odwołania i staje się co do zasady wykonalna (art. 130 § 1 i 2 k.p.a.). Konsekwencją powyższego jest rozpoznanie sprawy w zaskarżonej w części - to jest w zakresie punktu 1 decyzji organu pierwszej instancji. Kolegium stwierdziło następnie, że właścicielem nieruchomości nr ew. [...], od 8 sierpnia 2024 r. są A. P. i T. P., co potwierdza fragment aktu notarialnego Rep. A nr [...]. Drzewa zostały usunięte przez właściciela T. P. w okresie, gdy był już właścicielem nieruchomości, co potwierdzili T. P. w protokole z przeprowadzonych oględzin 3 września 2024 r. i A. P. w protokole z 7 kwietnia 2025 r. Poprzedni właściciel nieruchomości – M. K. potwierdziła, że w dniu sprzedaży na nieruchomości rosły drzewa (protokół z 7 kwietnia 2025 r.). W związku z powyższym właściciele nieruchomości A. P. i T. P. - ponoszą odpowiedzialność za usunięcie 29 szt. drzew rosnących na działce nr ewid. [...] bez wymaganego zezwolenia, co wynika wprost z art. 88 u.o.p. Według Kolegium w sprawie nie budzi wątpliwości, że przedmiotowe drzewa nie zostały usunięte w okresie od stycznia 2017 r. do czerwca 2017 r., tak jak twierdzi pełnomocnik strony, ponieważ jak wskazał organ pierwszej instancji większość drzew, które zostały wyrwane z korzeniami bądź ścięte, została wyciągnięta na wschodnią część działki, a tylko kilka drzew leżało w miejscu, w którym rosły. Na zachodnią część działki, na której rosła część usuniętych drzew został nawieziony gruz oraz drobne kruszywo służące do utwardzenia terenu, co widać na dołączonych zdjęciach. Na całym terenie działki widać zadolenia z wystającymi korzeniami po wyrwanych drzewach. Pomiaru drzew dokonano na wysokości 5 i 130 cm od gruntu, a tam, gdzie brak było kłody, zmierzono średnicę pnia w najwęższym jego miejscu. Drzewa były zdrowe, co widać po pniach ściętych drzew oraz po odciętych konarach, które posiadały jeszcze zielone liście lub częściowo uschnięte liście widoczne na zdjęciach sporządzonych podczas oględzin. Jedynie kilka drzew posiadało wypróchnienia i ubytki wgłębne. Powyższe okoliczności zostały potwierdzone zarówno w trakcie oględzin (zielone liście lub suche liście na konarach ściętych drzew, brak wypróchnień na większości pni po ściętych drzewach), jak i na zdjęciach z map geoportalu (zagęszczenie drzew na ww. nieruchomości w poszczególnych okresach). W toku postępowania wyjaśniającego ustalono, że właściciel nieruchomości nie złożył wniosku o wydanie zezwolenia na usuniecie drzew z działki nr ewid. [...] obręb K. w trybie art. 83 ust. 1 u.o.p. Nie zgłosił on również zamiaru usunięcia drzew na podstawie art. 83f ust. 1 pkt 3a u.o.p. Organ dodał, że T. P. prowadzi działalność gospodarcza pod nazwą A. . W Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej Rzeczypospolitej Polskiej wskazane jest, że stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej to R. ul. [...]. Przeważająca działalność to m.in.: transport drogowy towarów, sprzedaż hurtowa drewna, materiałów budowlanych i wyposażenia sanitarnego, roboty budowlane. Związanie dopuszczalności wycinki drzew na prywatnej nieruchomości, bez konieczności uprzedniego uzyskania zezwolenia, z celem, na jaki wycinka jest dokonywana, przesądza o tym, że norma art. 83f ust. 1 pkt 3a u.o.p. adresowana jest do tych osób fizycznych, które nie wykorzystują tej nieruchomości do prowadzenia działalności gospodarczej. Przy czym bez wpływu na wynik sprawy pozostaje adres prowadzenia działalności gospodarczej wskazanej w CEIDG, jako stałe miejsce jej prowadzenia. Istotne jest czy nieruchomość, z której mają być usunięte bądź zostały usunięte drzewa wykorzystywana jest w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Jak wskazał organ pierwszej instancji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ nie ma wątpliwości, iż wycinki drzew na dz. nr ewid. [...] bez wymaganego zezwolenia dokonał obecny właściciel. Ponadto uzupełniając akta sprawy i powołując się na dowody w równolegle prowadzonym postępowaniu organ nadmienił, że T. P. na dz. nr ewid. [...] zgodnie z wpisem do CEIDG prowadzi działalność gospodarczą o nazwie "A" T. P. . Świadczą o tym zdjęcia, które stanowią integralną część postępowania o sygnaturze GPR.6731.1.2024 w sprawie niezgodnego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zagospodarowania działek [...]. Zgodnie z decyzją Burmistrza Rzgowa z 8 stycznia 2025 r. znak: GPR.6731.1.2024 T. P. na dz. nr ewid. [...] prowadzi działalność gospodarczą m. in. poprzez składowanie ziemi i gruzu, o czym świadczą dowody w postaci klatek zdjęciowych z nagrania stanowiące załącznik do przytoczonego postępowania. Ponadto materiał dowodowy wskazuje, iż działka nr ewid. [...] jest wykorzystywana na cele działalności gospodarczej jako miejsce składowania piasku, gruzu, ziemi, materiałów budowlanych i pozarozbiórkowych. Sposób zagospodarowania terenu nie wskazuje na jej rolniczy charakter, wręcz przeciwnie można śmiało rzec, że prowadzona jest aktywnie działalność gospodarcza. Kolegium dodało, że decyzją z 8 stycznia 2025 r. znak: GPR.6731.1.2024 Burmistrz Rzgowa nakazał A. i T. P. - współwłaścicielom działek nr [...] - przywrócenie poprzedniego sposobu zagospodarowania działek nr [...], poprzez zaprzestanie użytkowania terenu ww. działek jako baza transportowa, miejsce postojowe samochodów ciężarowych, miejsce postojowe ciężkiego sprzętu budowlanego, miejsce składowania piasku, gruzu, ziemi, materiałów budowlanych i porozbiórkowych (pkt 1); nakazał P. P. - właścicielowi działki nr [...] położonej w obrębie K., gm. R. - przywrócenie poprzedniego sposobu zagospodarowania działki nr [...] położonej w obrębie [...], poprzez zaprzestanie użytkowania terenu jako baza transportowa, miejsce postojowe samochodów ciężarowych, miejsce postojowe ciężkiego sprzętu budowlanego, miejsce składowania piasku, gruzu, ziemi, materiałów budowlanych i porozbiórkowych (pkt 2); odmówił nakazania A. i T. P. - współwłaścicielom działki nr [...] położonej w obrębie [...] - przywrócenie poprzedniego sposobu zagospodarowania ww. działki (pkt 3). Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi, po rozpatrzeniu odwołania T. P., decyzją z 5 marca 2025 r. znak: SKO.4150.39.2025 utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. Kolegium zgodziło się z organem pierwszej instancji, że materiał dowodowy sprawy świadczy o tym, że działki nr [...] są wykorzystywane na cele działalności gospodarczej jako baza transportowa, miejsce postojowe samochodów ciężarowych, miejsce postojowe ciężkiego sprzętu budowlanego, miejsce składowania piasku, gruzu, ziemi, materiałów budowlanych i porozbiórkowych. Sposób zagospodarowania tych działek nie wskazuje na jego rolniczy charakter. Organ odwoławczy dodał także, że T. P. w piśmie z 23 stycznia 2025 r. (odwołaniu od decyzji z 8 stycznia 2025 r.) wskazał, że na działkach o nr [...] nie ma żadnej bazy transportowej samochodów ciężarowych ani ciężkiego sprzętu budowlanego. Samochody i sprzęt znajdują się na działkach okresowo i tymczasowo, ponieważ są wykorzystywane przez T. P. na różnorakich budowach, prowadzi on bowiem działalność budowlaną. Zdaniem Kolegium z powyższych ustaleń wynika, że strona wykorzystuje (bądź wykorzystywała) działkę na cele związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. W konsekwencji powyższego przed usunięciem drzew winna złożyć w organie pierwszej instancji wniosek o wydanie zezwolenia na usunięcie drzew na podstawie art. 83 ust. 1 u.o.p. Jak wskazano powyżej właściciel nieruchomości T. P. ponosi odpowiedzialność za usunięcie 29 szt. drzew rosnących na działce nr ewid. [...], powiat łódzko-wschodni, bez wymaganego zezwolenia, co wynika wprost z art. 88 ust. 1 pkt 1 u.o.p. Zgodnie z art. 89 ust. 1 u.o.p. administracyjną karę pieniężną, o której mowa w art. 88 ust. 1 pkt 1-3, 5 i 6, ustala się w wysokości dwukrotnej opłaty za usunięcie drzewa lub krzewu, o której mowa w art. 84 ust. 1, a w przypadku, w którym usunięcie drzewa lub krzewu jest zwolnione z obowiązku uiszczenia opłaty, administracyjną karę pieniężną ustala się w wysokości takiej opłaty, która byłaby ponoszona, gdyby takiego zwolnienia nie było. Na mocy art. 89 ust. 4 u.o.p., jeżeli ustalenie obwodu usuniętego lub zniszczonego drzewa jest niemożliwe z powodu braku kłody, obwód do wyliczenia administracyjnej kary pieniężnej ustala się, przyjmując najmniejszą średnicę pnia i pomniejszając wyliczony obwód o 10%. Organ drugiej instancji odnosząc się do przywołanego w odwołaniu art. 88, zgodnie z którym przepisu ust. 1 nie stosuje się do drzew i krzewów, o których mowa w art. 83f ust. 1 pkt 1-3 i 3b-15 tj. w ocenie strony stosunku do powalonych drzew oznaczonych nr 9, 18, 19, 34 zwrócił uwagę na brzmienie art. 83f ust. 1 pkt 14, art. 83f ust. 3 u.o.p. i stwierdził, że z powyższych przepisów wynika, że w sytuacji, gdy usuwane drzewa stanowią złomy i wywroty nie jest wymagane zezwolenie na podstawie art. 83 ust. 1 u.o.p., jednakże strona winna powiadomić organ właściwy o tej okoliczności zaś organ na podstawie art. 83f ust. 3 u.o.p. jest zobowiązany do przeprowadzenia oględzin i sporządzenia protokołu z załączoną dokumentacją fotograficzną przedstawiającą usunięte drzewa. Jak wynika z akt sprawy w tym z protokołów z 7 kwietnia 2025 r. strony nie dokonały zgłoszenia tego faktu do odpowiednich służb zatem przepis ten nie ma zastosowania w niniejszej sprawie. Mając powyższe na względzie Kolegium stwierdziło, że w niniejszej sprawie ma zastosowanie art. 88 ust. 1 u.o.p. Z uwagi na to, że decyzja o wymierzeniu kary pieniężnej za delikt administracyjny ma charakter decyzji związanej, organ pierwszej instancji po stwierdzeniu, że doszło do usunięcia drzew bez wymaganego zezwolenia zobowiązany był do wymierzenia sprawcy deliktu administracyjnego administracyjnej kary pieniężnej na podstawie art. 89 ust. 1 i art. 89 ust. 4 u.o.p. W związku z powyższym organ pierwszej instancji prawidłowo zastosował art. 88 ust. 1 u.o.p. orzekając o wymierzeniu A. P. i T. P. administracyjnej kary pieniężnej za usunięcie 29 szt. drzew w wysokości 118 383,00 zł bez wymaganego zezwolenia, rosnących na terenie działki nr [...]. Wysokość administracyjnej kary pieniężnej za usunięcie drzewa jest zaś determinowana przepisami obowiązującego prawa i nie jest zależna od uznania organu administracji. Opłatę ustalono, na podstawie § 1, 2, 3 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 3 lipca 2017 r. w sprawie stawek opłat dla poszczególnych rodzajów i gatunków drzew (Dz. U. z 2017 r., poz. 1330) oraz art. 89 ust. 1 i ust. 4 u.o.p. Według Kolegium została ona ustalona prawidłowo. Szczegółowe wyliczenie kary zostało opisane w załączniku nr 1 do decyzji Burmistrza Rzgowa z 27 czerwca 2025 r. Podsumowując Kolegium stwierdziło, że organ pierwszej instancji prawidłowo przeprowadził postępowanie wyjaśniające, wydana zaś w sprawie decyzja jest zgodna z obowiązującymi przepisami prawa, co stanowi o podjętym rozstrzygnięciu. W tym stanie rzeczy organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Powyższe rozstrzygnięcie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi T. P. reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wnosząc o uchylenie w całości decyzji organów obu instancji, umorzenie postępowania administracyjnego w przypadku znalezienia przez Sąd podstaw ku temu, wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zasądzenie od organu na rzecz skarżących zwrotu kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z 3 zdjęć działki wykonanych 21 lipca 2025 r. na okoliczność: a) wskazania, że na działce nie mieszczą się żadne materiały budowalne oraz sprzęt budowlany wskazujący na to, że na działce prowadzona jest działalność gospodarcza, b) wskazania, że stopień zachowania działki nie wskazuje na to, że były na niej przechowywane, bądź składowane materiały budowalne takie jak: piasek, gruz, ziemia, materiały budowlane i porozbiórkowe, bądź znajdowały się tam maszyny budowlane, c) ustalenia, że w/w działka została ogrodzona płotem betonowym. Dodatkowo z ostrożności pełnomocnik skarżących, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., wniósł o rozważenie przez Sąd możliwości zawieszenia niniejszego postępowania do czasu zakończenia toczącego się postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi w sprawie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi w przedmiocie przywrócenia poprzedniego sposobu zagospodarowania oraz zaprzestania użytkowania terenu n/w działek jako baza transportowa , miejsce postoju samochodów ciężarowych, miejsce postojowe ciężkiego sprzętu budowlanego, miejsce składowania piasku, gruzu, ziemi, materiałów budowlanych i porozbiórkowych przez T. i A. P. na działkach numer ewidencyjny [...] położonych w obrębie [...], znak decyzji Burmistrza Rzgowa GPR.67.1.2024 oraz znak decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi SKO.4150.38.2025. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w motywach zaskarżonej decyzji oraz rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. Postanowieniami z 16 grudnia 2025 r. Sąd odmówił zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego oraz wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z 25 lutego 2026 r. Sąd oddalił wniosek organu o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym i skierował sprawę do rozpoznania w trybie zwykłym na rozprawę. Na rozprawie 23 kwietnia 2026 r. pełnomocnik skarżących poparł skargę oraz wnioski dowodowe zgłoszone w toku postępowania. Sąd postanowił oddalić wnioski dowodowe skarżących. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz.U. z 2024 r., poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2026 r., poz. 143 - dalej w skrócie "p.p.s.a") sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, sąd administracyjny bada czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego określającymi prawa i obowiązki stron oraz prawa procesowego normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Sąd badając w świetle zakreślonych wyżej kryteriów legalność zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z 29 sierpnia 2025 r. utrzymującej w mocy punkt 1 decyzji Burmistrza Rzgowa z 27 czerwca 2025 r. orzekającej o wymierzeniu A. P. oraz T. P. administracyjnej kary pieniężnej w wysokości 118 383,00 zł za usunięcie bez zezwolenia 29 sztuk drzew wymienionych w tabeli nr 1 (za wyjątkiem drzew oznaczonych numerami 8, 12, 13, 21, 23, 30, 36, 37), rosnących na dz. nr ewid. [...], stwierdził że zostały one wydane z naruszeniem przepisów obowiązującego prawa w stopniu istotnie rzutującym na wynik sprawy, co uzasadniało ich usunięcie z obrotu prawnego. W sprawie zasadniczą osią sporu pomiędzy stronami postępowania jest ustalenie czy na usunięcie 29 drzew z działki nr [...] T. P. winien legitymować się stosownym zezwoleniem czy też mógł dokonać zgłoszenia zamiaru usunięcie drzewa. Ustalenia w tym zakresie mają charakter istotny bowiem rzutują na wysokość administracyjnej kary pieniężnej, którą winien orzec organ administracji publicznej. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (tekst jedn.: Dz.U. z 2024 r, poz. 1478 – dalej w skrócie "u.o.p."). Wyjaśnić wobec tego trzeba, że zgodnie z art. 83 ust. 1 pkt 1 u.o.p., zasadą jest, że usunięcie drzewa lub krzewu z terenu nieruchomości lub jej części może nastąpić po uzyskaniu zezwolenia wydanego na wniosek posiadacza nieruchomości - za zgodą właściciela tej nieruchomości, przy czym zgodnie z art. 83f ust. 1 pkt 3a u.o.p. przepisów art. 83 ust. 1 nie stosuje się do drzew lub krzewów, które rosną na nieruchomościach stanowiących własność osób fizycznych i są usuwane na cele niezwiązane z prowadzeniem działalności gospodarczej. W takim przypadku właściciel nieruchomości jest obowiązany dokonać zgłoszenia do organu zamiaru usunięcia drzewa, jeżeli obwód pnia drzewa mierzonego na wysokości 5cm: 1) 80 cm - w przypadku topoli, wierzb, klonu jesionolistnego oraz klonu srebrzystego; 2) 65 cm - w przypadku kasztanowca zwyczajnego, robinii akacjowej oraz platanu klonolistnego; 3) 50 cm - w przypadku pozostałych gatunków drzew. Zgłoszenie zamiaru usunięcia drzewa zawiera imię i nazwisko wnioskodawcy, oznaczenie nieruchomości, z której drzewo ma być usunięte, oraz rysunek albo mapkę określającą usytuowanie drzewa na nieruchomości. Organ w terminie 21 dni od dnia doręczenia zgłoszenia dokonuje oględzin w celu ustalenia, odpowiednio: nazwy gatunku drzewa; obwodu pnia ustalonego na wysokości 5 cm, a w przypadku gdy na tej wysokości drzewo: posiada kilka pni - obwodu każdego z tych pni, nie posiada pnia - obwodu pnia poniżej korony drzewa. Z oględzin sporządza się protokół. Po dokonaniu oględzin organ, o którym mowa w art. 83a ust. 1, w terminie 14 dni od dnia oględzin może, w drodze decyzji administracyjnej, wnieść sprzeciw. Usunięcie drzewa może nastąpić, jeżeli organ nie wniósł sprzeciwu w tym terminie (art. 83f ust. 5-8 u.o.p.). Po myśli art. 86 ust. 1 pkt 1 u.o.p. nie nalicza się opłat za usunięcie drzew lub krzewów, na których usunięcie nie jest wymagane zezwolenie. Zgodnie z art. 83f ust. 1 pkt 3a u.o.p. zezwolenia nie wymaga usuniecie drzew lub krzewów, które rosną na nieruchomościach stanowiących własność osób fizycznych i są usuwane na cele niezwiązane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Zgodnie zaś z art. 89 ust. 1 u.o.p. administracyjną karę pieniężną, o której mowa w art. 88 ust. 1 pkt 1-3, 5 i 6, ustala się w wysokości dwukrotnej opłaty za usunięcie drzewa lub krzewu, o której mowa w art. 84 ust. 1, a w przypadku, w którym usunięcie drzewa lub krzewu jest zwolnione z obowiązku uiszczenia opłaty, administracyjną karę pieniężną ustala się w wysokości takiej opłaty, która byłaby ponoszona, gdyby takiego zwolnienia nie było. Przepis art. 89 ust. 1 u.o.p. różnicuje wysokość tej kary w zależności od tego czy podmiot, któremu kara jest wymierzana był zwolniony z obowiązku uiszczenia opłaty, czy też nie. Co do zasady art. 89 ust. 1 u.o.p. faktycznie przewiduje konieczność wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej z art. 88 ust. 1, w wysokości dwukrotnej opłaty za usunięcie drzewa lub krzewu. Jednakże zasada ta nie odnosi się do przypadku, w którym usunięcie drzewa lub krzewu jest zwolnione z obowiązku uiszczenia opłaty. W takiej sytuacji art. 89 ust. 1 u.o.p. stanowi bowiem, że w przypadku, w którym usunięcie drzewa lub krzewu jest zwolnione z obowiązku uiszczenia opłaty, administracyjną karę pieniężną ustala się w wysokości takiej opłaty, która byłaby ponoszona, gdyby takiego zwolnienia nie było. Powyższe oznacza, że w sytuacji, w której usunięcie drzewa lub krzewu jest zwolnione z obowiązku uiszczenia opłaty, administracyjną karę pieniężną należy wymierzyć w wysokości opłaty, która byłaby ponoszona, gdyby takiego zwolnienia nie było, a nie w wysokości dwukrotności takiej opłaty. Wyjątkiem od reguły ustalenia kary pieniężnej w wysokości dwukrotność opłaty jest więc usunięcie drzew zwolnionych z obowiązku ponoszenia opłat, gdyż w takim przypadku wysokość kary ma być równoważna wysokości należnej opłaty, która co do zasady byłaby ponoszona gdyby takiego zwolnienia nie było. Wniosek taki wynika z literalnego brzemienia art. 89 ust. 1 u.o.p. W taki też sposób kwestia ta jest również postrzegana w piśmiennictwie prawniczym i orzecznictwie innych sądów administracyjnych (zob. Krzysztof Gruszecki, Ustawa o ochronie przyrody. Komentarz, opublikowany w Systemie Informacji Prawnej LEX/el. 2017; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 4 kwietnia 2018 r., IV SA/Po 3/18 i wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 4 grudnia 2018 r., sygn. akt II SA/Rz 877/18 - oba opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z zebranego w sprawie materiału dowodowego, którego skarżący nie zdołali dotychczas skutecznie podważyć wynika, że usunięcia spornych 29 sztuk drzew dokonał T. P. - współwłaściciel działki nr [...], położonej w miejscowości K. . Powyższe okoliczności potwierdził sam skarżący w trakcie oględzin nieruchomości, które miały miejsce 3 września 2024 r. (dowód: protokół z oględzin wraz z dokumentacją fotograficzną, opatrzony bez uwag własnoręcznym podpisem T. P.), a także jego małżonka A. P. będąca współwłaścicielką nieruchomości (dowód: protokół z przesłuchania świadka A. P. z 7 kwietnia 2025 r., opatrzony jej własnoręcznym podpisem). Bezspornym jest również, że skarżący nie legitymowali się stosownym zezwoleniem na usunięcie drzew, nie dokonali również zgłoszenia zamiaru usunięcia drzew właściwemu organowi. W dacie zakupu nieruchomości od M. K., co miało miejsce 8 sierpnia 2024 r., drzewa rosły na spornej nieruchomości (dowód: protokół przesłuchania świadka M. K. z 7 kwietnia 2025 r., opatrzony jej własnoręcznym podpisem). Ponad wszelką wątpliwość usunięcia drzew nie dokonał dziadek poprzedniej właścicielki nieruchomości w okresie od stycznia 2017 r. do czerwca 2017 r., jak twierdzi pełnomocnik strony, ponieważ większość drzew, które zostały wyrwane z korzeniami bądź ścięte, została wyciągnięta na wschodnią część działki, a tylko kilka drzew leżało w miejscu, w którym rosły. Na zachodnią część działki, na której rosła część usuniętych drzew został nawieziony gruz oraz drobne kruszywo służące do utwardzenia terenu, co widać na dołączonych zdjęciach. Na całym terenie działki widać zadolenia z wystającymi korzeniami po wyrwanych drzewach. Pomiaru drzew dokonano na wysokości 5 i 130 cm od gruntu, a tam, gdzie brak było kłody, zmierzono średnicę pnia w najwęższym jego miejscu. Drzewa były zdrowe, co widać po pniach ściętych drzew oraz po odciętych konarach, które posiadały jeszcze zielone liście lub częściowo uschnięte liście widoczne na zdjęciach sporządzonych podczas oględzin. Jedynie kilka drzew posiadało wypróchnienia i ubytki wgłębne. Powyższe okoliczności zostały potwierdzone w trakcie oględzin 3 września 2024 r. (zielone liście lub suche liście na konarach ściętych drzew, brak wypróchnień na większości pni po ściętych drzewach). Niespornym jest wobec tego, że za usunięcie drzew bez zezwolenia podobnie jak i za usunięcie drzew stosownego zgłoszenia organ prowadzący postępowanie winien wymierzyć współwłaścicielom nieruchomości administracyjną karę pieniężną. W tej sprawie organy obu instancji zgodnie uznały, że skarżący winien legitymować się zezwoleniem na usunięcie drzew, ponieważ usunął drzewa z działki nr [...], którą wykorzystuje na cele związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Swoje stanowisko w tym zakresie organy oparły na ustaleniach poczynionych w postępowaniu administracyjnym (znak GPR.67.31.1.2024), prowadzonym w przedmiocie niezgodnego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zagospodarowania działek [...] położonych w K., w gminie R. i zgromadzonych w tym postępowaniu dowodach w postaci zdjęć. Jak wynika z motywów zaskarżonej decyzji, Burmistrz Rzgowa decyzją z 8 stycznia 2025 r. znak: GPR.6731.1.2024 nakazał A. i T. P. - współwłaścicielom działek nr [...] - przywrócenie poprzedniego sposobu zagospodarowania działek nr [...], poprzez zaprzestanie użytkowania terenu ww. działek jako baza transportowa, miejsce postojowe samochodów ciężarowych, miejsce postojowe ciężkiego sprzętu budowlanego, miejsce składowania piasku, gruzu, ziemi, materiałów budowlanych i porozbiórkowych (pkt 1); nakazał P. P. - właścicielowi działki nr [...] położonej w obrębie [...] - przywrócenie poprzedniego sposobu zagospodarowania działki nr 68/5[...] położonej w obrębie [...], poprzez zaprzestanie użytkowania terenu jako baza transportowa, miejsce postojowe samochodów ciężarowych, miejsce postojowe ciężkiego sprzętu budowlanego, miejsce składowania piasku, gruzu, ziemi, materiałów budowlanych i porozbiórkowych (pkt 2); odmówił nakazania A. i T. P. - współwłaścicielom działki nr [...] położonej w obrębie [...] - przywrócenie poprzedniego sposobu zagospodarowania ww. działki (pkt 3). Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi, po rozpatrzeniu odwołania T. P., decyzją z 5 marca 2025 r. znak: SKO.4150.39.2025 utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. Kolegium podzieliło w całości stanowisko organu pierwszej instancji, że materiał dowodowy sprawy świadczy o tym, że działki nr [...] są wykorzystywane na cele działalności gospodarczej jako baza transportowa, miejsce postojowe samochodów ciężarowych, miejsce postojowe ciężkiego sprzętu budowlanego, miejsce składowania piasku, gruzu, ziemi, materiałów budowlanych i porozbiórkowych. Sposób zagospodarowania tych działek nie wskazuje na jego rolniczy charakter. Stwierdzić wobec tego trzeba, że w aktach administracyjnych organu pierwszej instancji znajduje się wydruk z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej Rzeczypospolitej Polskiej, z którego wynika, że T. P. od 3 sierpnia 1992 r. prowadzi działalność gospodarczą pod firmą "A." T. P. w zakresie transportu drogowego towarów, sprzedaży hurtowej drewna, materiałów budowlanych i wyposażenia sanitarnego, pozostałych specjalistycznych robót budowlanych gdzie indziej niesklasyfikowanych. Stałym miejscem wykonywania działalności gospodarczej jest [...]. Natomiast w aktach organu drugiej instancji zalega decyzja Kolegium z 5 marca 2025 r. znak: SKO.4150.39.2025. Lektura akt administracyjnych sprawy niniejszej dowodzi, że poza wspomnianą decyzją Kolegium z 5 marca 2025 r. jak i wydrukiem z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej Rzeczypospolitej Polskiej organy obu instancji w kontrolowanym postępowaniu nie dysponowały żadnymi dowodami świadczącymi o prowadzeniu przez skarżącego na spornej działce nr [...] działalności gospodarczej, co pozwoliłoby przyjąć, że usunięcie drzew nastąpiło w związku z prowadzoną przezeń działalnością gospodarczą i uzasadniałoby wymierzenie skarżącym kary zgodnie z art. 89 ust. 1 zd. 1 u.o.p. w wysokości dwukrotnej opłaty za usunięcie drzewa lub krzewu. Ustalenia organu pierwszej instancji, a w ślad za nim Kolegium, na które organy powoływały się w motywach wydanych w sprawie rozstrzygnięć są zupełnie gołosłowne, albowiem nie znajdują oparcia w materiale dowodowym kontrolowanej sprawy, co świadczy o wydaniu decyzji z naruszeniem przepisów art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu istotnie rzutującym na wynik sprawy. Dodać w tym miejscu trzeba, że Sądowi z urzędu wiadomo, że wyrokiem z 18 września 2025 r., wydanym w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 287/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, uwzględnił skargę T. P. i uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Rzgowa z dnia 8 stycznia 2025 roku nr GPR.6731.1.2024 z powodu wydania ich z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy w tym przede wszystkim art. 6, art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a., a w konsekwencji z naruszeniem art. 59 ust. 3 pkt 2 u.p.z.p. Powyższy wyrok Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi zaskarżyło skargą kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, gdzie sprawa zawisła pod sygn. akt II OSK 63/26. Reasumując w rozpatrywanej organy nie wyjaśniły z dostateczną staranności czy skarżący winien legitymować się zezwoleniem na usunięcie drzew, czy też zgłoszeniem. Brak rzetelnych ustaleń w tym zakresie, mających pełne oparcie w zgromadzonym materiale dowodowym skutkował przedwczesnym, a co za tym idzie bezpodstawnym nałożeniem na skarżących administracyjnej kary pieniężnej w wysokości dwukrotnej opłaty za usunięcie drzewa lub krzewu. W przypadku ustalenia, że skarżący winien dokonać zgłoszenia zamiaru usunięcia drzew lub krzewów, które rosną na nieruchomości stanowiącej własność osób fizycznych i są usuwane na cele niezwiązane z działalnością gospodarczą, choć tego nie uczynił, kara pieniężna winna zostać ustalona w wysokości, o której stanowi art. 89 ust. 1 zd. 2u.o.p. Z powyższego wynika zatem, że przy stosowaniu art. 89 ust. 1 u.o.p. uwadze organów obu instancji uszło, że przewiduje on ustalenie administracyjnej kary pieniężnej w wysokości dwukrotności opłaty za usunięcie drzewa lub krzewu jako zasadę. Równocześnie zaś ustanawia od tej reguły wyjątek, bowiem wskazuje, że w przypadku, w którym usunięcie drzewa lub krzewu jest zwolnione z obowiązku uiszczenia opłaty, administracyjną karę pieniężną ustala się w wysokości takiej opłaty, która byłaby ponoszona, gdyby takiego zwolnienia nie było. Okoliczność ta, tj. korzystanie przez skarżącego ze zwolnienia z obowiązku uiszczenia opłaty za usunięcie drzewa ma podstawowe znaczenie dla określenia wysokości wymierzanej kary pieniężnej albowiem W sprawie wymierzono skarżącemu karę pieniężną w wysokości dwukrotnej opłaty za usunięcie drzewa, stojąc na stanowisku, że skarżący nie korzystał ze zwolnienia i winien legitymować się zezwoleniem na usunięcie drzew. Przedstawione powyżej argumenty uzasadniają wniosek, że sprawa nie została w sposób wyczerpujący wyjaśniona dla merytorycznego jej rozstrzygnięcia. Organy orzekające w sprawie nie zebrały całego materiału dowodowego i nie oceniły należycie wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, czym naruszyły art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a., art. 107 § 3 k.p.a. W rezultacie stwierdzonych uchybień procesowych organy dopuściły się również naruszenia prawa materialnego art. 89 ust. 1 u.o.p. w zw. z art. 83 ust. 1, art. 83f ust. 1 pkt 3a u.o.p., art. 88 ust. 1 pkt 1 i 6 u.o.p., które miało wpływ na wynik sprawy. Orzekając o oddaleniu wniosków dowodowych zgłoszonych przez pełnomocnika skarżących w treści skargi w postaci 3 zdjęć, Sąd miał na względzie dyspozycję art. 106 § 3 p.p.s.a., z którego wynika, że sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. W postępowaniu sądowoadministracyjnym sąd ma możliwość przeprowadzić - jako uzupełniający - tylko dowód z dokumentu. Prowadzenie jakichkolwiek innych dowodów poza dowodami z dokumentów, np. dowodu ze zdjęć, opinii biegłego, oględzin lub nagrania na nośniku nie jest dopuszczalne. Uzupełniające postępowanie dowodowe w postępowaniu przed sądem administracyjnym ma charakter wyjątku. Przeprowadzenie uzupełniającego dowodu nie może prowadzić do merytorycznego rozpoznania sprawy, bowiem rolą sądu administracyjnego jest ocena zgodności z prawem zaskarżonego aktu. Sąd nie może dokonywać ustaleń w zastępstwie organów administracji publicznej, bowiem to obowiązkiem organów jest zgromadzenie i ocena materiału dowodowego, zaś rolą Sądu jest ocena, czy ustalenia organów, które stanowiły podstawę wydania zaskarżonych rozstrzygnięć mają oparcie w zgromadzonym materiale dowodowym. Celem przeprowadzenia dowodu, o którym mowa w art. 106 § 3 p.p.s.a., nie jest ponowne ustalenie stanu faktycznego sprawy administracyjnej, lecz ocena, czy stan ten został ustalony zgodnie z regułami obowiązującymi w postępowaniu administracyjnym oraz czy dokonano jego prawidłowej subsumpcji pod hipotezę normy prawa materialnego. Mając na względzie stwierdzone wyżej uchybienia Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i lit. a w zw. z art. 135 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku. O kosztach postępowania sądowego należnych solidarnie skarżącym od organu Sąd orzekł w punkcie 2 sentencji wyroku, na podstawie art. 200, art. 205 § 1 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c w zw. z § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn.: Dz.U. z 2026 r., poz. 118). Zasądzona kwota odpowiada równowartości wpisu od skargi - 2000 zł, wynagrodzenia pełnomocnika - 5400 zł, opłaty skarbowej od pełnomocnictw - 34 zł. dj