II SA/Łd 842/14

Starszy Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego J.M. o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną z urzędu w sprawie ze skargi S.G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej p o s t a n a w i a przyznać i nakazać wypłatę z funduszu Skarbu Państwa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w wysokości 120 (sto dwadzieścia) złotych, powiększone o kwotę należnego podatku od towarów i usług, na rzecz radcy prawnemu J.M., Kancelaria Radcy Prawnego w Ł. przy ul. A. AG

II SA/Łd 842/14 U Z A S A D N I E N I E Wyrokiem z dnia 25 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę S.G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej. Wyrokiem z dnia 9 grudnia 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną wniesioną przez skarżącego, reprezentowanego przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego z urzędu. W dniu 16 grudnia 2016 r. radca prawny złożył wniosek o przyznanie wynagrodzenia tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, oświadczając jednocześnie, że koszty nie zostały pokryte w całości ani w części. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – dalej p.p.s.a., wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu od 2 listopada 2016 roku reguluje rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016r., poz.1715). Zgodnie z treścią § 22 tego rozporządzenie do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Pełnomocnik skarżącego wystąpił ze skargą kasacyjną w dniu 2 stycznia 2015 r. wobec powyższego do ustalenia kosztów wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane w ramach prawa pomocy w postępowaniu drugoinstancyjnym zgodnie z kolei § 22 rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1805) zastosować należy przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r., poz. 490). Stosownie do § 2 powołanego rozporządzenia zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy radcy prawnego, a także charakter sprawy i wkład pracy radcy prawnego w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia, a podstawę zasądzenia opłaty stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-4. Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) powyższego rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna w niniejszej sprawie wynosi 240 zł (zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia), zatem za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynagrodzenie wynosi 120 zł. Wobec powyższego na podstawie art. 250 oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu. AG