II SA/Łd 83/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Michał Zbrojewski po rozpoznaniu w dniu 16 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej M. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 4 czerwca 2024 r. sygn. akt II SA/Łd 83/24 w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 30 października 2023 r. znak: SKO.4115.236.2023 w przedmiocie odmowy przyznania prawa do zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. ał

Wyrokiem z 4 czerwca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 83/24 oddalił skargę M. M., reprezentowanej przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z 30 października 2023 r. znak SKO.4115.236.2023 w przedmiocie odmowy przyznania prawa do zasiłku celowego. Pismem z 26 sierpnia 2024 r. skarżąca wniosła do Sądu skargę kasacyjną od ww. wyroku. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z 29 sierpnia 2024 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braku formalnego skargi kasacyjnej przez złożenie wniosku o rozpoznanie sprawy na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi kasacyjnej zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej 16 września 2024 r. (vide: potwierdzenie odbioru, k. 94 akt sądowych). W tych okolicznościach należało uznać, że ostatni dzień terminu do usunięcia braku formalnego skargi kasacyjnej upłynął 30 września 2024 r. (w poniedziałek). W powyższym terminie pełnomocnik skarżącej nie usunął braku formalnego skargi kasacyjnej przez złożenie wniosku o rozpoznanie sprawy na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 176 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a." skarga kasacyjna powinna zawierać m.in. wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Zgodnie z art. 177a p.p.s.a. jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Z kolei w myśl art. 178 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia lub niedopuszczalną z innych przyczyn, jak również skargę kasacyjną, której braków nie uzupełniono w wyznaczonym terminie. Nie ulega wątpliwości, że w rozpoznawanej sprawie skarga kasacyjna zawierała brak formalny do usunięcia którego skarżący kasacyjnie pełnomocnik skarżącej został wezwany zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II. Wezwanie do uzupełniania braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez złożenie wniosku o rozpoznanie sprawy na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej 16 września 2024 r. Siedmiodniowy termin na wykonanie zarządzenia ekspirował 30 września 2024 r. (w poniedziałek), który nie był dniem ustawowo wolnym od pracy. W tym terminie pełnomocnik skarżącej nie złożył wniosku o rozpoznanie sprawy na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Pomimo stosownego pouczenia o skutkach niewywiązania z ww. obowiązku w ustawowym terminie i związanym z tym rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej jej brak formalny nie został usunięty w ustawowym terminie, co uniemożliwia nadanie skardze kasacyjnej dalszego biegu. W związku z tym należało uznać, że skarga kasacyjna jako dotknięta brakiem formalnym nie została skutecznie wniesiona i podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a. o czym Sąd orzekł jak w postanowieniu. ds