II SA/Łd 809/08

Dnia 18 listopada 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska, Sędziowie Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska, Sędzia WSA Jolanta Rosińska (spr.), Protokolant Specjalista Lidia Porczyńska, po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2008 roku na rozprawie sprawy ze skargi M. H. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] ([...]) w przedmiocie zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. LS

II SA/Łd 809/08 UZASADNIENIE Wojewoda Ł. decyzją nr [...] z dnia [...] r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty S. nr [...] z dnia [...] r. zatwierdzającą zamienny projekt budowlany rozbudowy istniejącego budynku gospodarczego o pomieszczenie magazynowe dla potrzeb istniejącego sklepu motoryzacyjnego oraz nadbudowy poddasza mieszkalnego i rozbudowy o pomieszczenie garażu na samochód osobowy (rezygnacja ze stacji diagnostyki) oraz zmieniającą we wskazanej wyżej części, ostateczną decyzję własną nr [...] z dnia [...] r. znak: [...]. Na powyższą decyzję Wojewody Ł. M. H. złożyła w dniu 22 marca 2007 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Ł. podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Z uwagi na śmierć uczestnika postępowania C.G. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 27 marca 2008 r. zawiesił postępowanie przed Sądem, a następnie w dniu 15 października 2008 r. postanowił podjąć zawieszone postępowanie z udziałem następców prawnych zmarłego B.G., B. K. K., A.J. G., M. K. G. oraz J.M.M W dniu 29 października 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęło pismo skarżącej M. H., w którym oświadczyła, iż cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże, jednakże Sąd może uznać je za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego. Sąd ma obowiązek uznania cofnięcia skargi za dopuszczalne. Można odmówić uwzględnienia cofnięcia skargi dopiero w sytuacji, gdy zostanie stwierdzone naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności kwestionowanego aktu lub stanowiące przyczynę wznowienia postępowania przed organem administracji publicznej. Sąd nie jest również związany cofnięciem skargi, gdy dojdzie do przekonania, że zmierza ono do obejścia prawa. Wniosek taki daje się wyprowadzić z wykładni systemowej komentowanego przepisu. W rozpoznawanej sprawie Sąd uznał, że nie zachodzą przesłanki niedopuszczalności cofnięcia skargi. W tym stanie postępowanie sądowe, na podstawie art. 60 oraz art. 161 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlegało umorzeniu. B.C.