II SA/Łd 801/17

Dnia 19 stycznia 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2018 roku skargi kasacyjnej S. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 28 listopada 2017 roku sygn. akt II SA/Łd 801/17 w sprawie ze skargi S. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji ustalającej odpłatność za pobyt w domu pomocy społecznej postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. A. P.

Wyrokiem z dnia 28 listopada 2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 801/17, oddalił skargę S. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie zmiany decyzji ustalającej odpłatność za pobyt w domu pomocy społecznej. W dniu 5 stycznia 2018r. (data nadania) opiekun prawny skarżącej wniósł o przesłanie jej stosowanego formularza o przyznanie skarżącej adwokata z urzędu w celu złożenia kasacji od ww. wyroku. Do pisma załączyła sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r., poz. 1369) – w skrócie: "P.p.s.a." – od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zgodnie natomiast z art. 175 § 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Z kolei w myśl art. 178 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia lub niedopuszczalną z innych przyczyn, jak również skargę kasacyjną, której braków nie uzupełniono w wyznaczonym terminie. Nie ulega wątpliwości, że w przedmiotowej sprawie skarga kasacyjna nie spełnia wymogu tzw. "przymusu adwokacko-radcowskiego" określonego w art. 175 § 1 P.p.s.a., bowiem nie została ona sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem albo radcą prawnym. Oznacza to, że sporządzona osobiście przez opiekuna prawnego skarżącej skarga kasacyjna jest niedopuszczalna. Na marginesie wskazać jednak wypada, że stosownie do art. 177 § 3 P.p.s.a. w razie ustanowienia w ramach prawa pomocy adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego po wydaniu orzeczenia, na wniosek złożony przez stronę, której doręcza się odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym z urzędu, albo przez stronę, która zgłosiła wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu, jednak nie wcześniej niż od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W przypadku odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego na wniosek, o którym mowa w § 3, bieg terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie może rozpocząć się wcześniej niż od dnia doręczenia stronie postanowienia, a jeżeli strona wniesie środek zaskarżenia na to postanowienie - wcześniej niż od dnia doręczenia postanowienia kończącego postępowanie w tym przedmiocie (art. 177 § 6 P.p.s.a.). Z powyższego wynika, że do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy, termin do wniesienia skargi kasacyjnej – w stosunku do skarżącej – nie biegnie. Z tych względów sąd, na podstawie art. 178 P.p.s.a orzekł, jak w sentencji. A. P.