II SA/Łd 8/17

Dnia 9 maja 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku S. G. o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi S. G. na decyzję Wojewody Ł. z dnia [...] listopada 2016 roku nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na rozbudowę altany, zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego postanawia: przywrócić termin do usunięcia braków formalnych skargi. dc

S. G. zaskarżyła do sądu administracyjnego decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...], w przedmiocie udzielenia pozwolenia na rozbudowę altany, zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 3 lutego 2017r. skarżąca została wezwana do złożenia 10 odpisów skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego. Z zawartego w ww. wezwaniu pouczenia wynikało, że nieuiszczenie wpisu w terminie 7 dni będzie skutkowało odrzuceniem skargi. Stosowne wezwanie do uzupełnienia braków skargi zostało doręczone skarżącej w dniu 12 stycznia 2017r. W ustawowym terminie, który upływał w dniu 19 stycznia 2017r., skarżąca złożyła do sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Natomiast wymagane odpisy skargi nie zostały nadesłane. Prawomocnym postanowieniem z dnia 9 marca 2017r. Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi przyznał skarżącej prawo pomocy w żądanym zakresie. Postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił ww. skargę z uwagi na nieusunięcie jej braków formalnych. Pismem z dnia 25 kwietnia 2017r. pełnomocnik skarżącej z urzędu wniosła o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi. Do wniosku załączono 10 egzemplarzy odpisów skargi. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik skarżącej wyjaśniła, że skarżąca jest osobą nieporadną zarówno z uwagi na zaawansowany wiek, ponieważ ma 90 lat, a także ze względu na problemy ze wzrokiem, jak również przyznaną pierwszą grupę inwalidzką. Pełnomocnik dodała, że ze skarżącą utrudniony jest kontakt słowno-logiczny. Ma też problemy z poruszaniem się. Tym samym nie można uznać, że ze swojej winy nie dochowała terminu do dokonania czynności. Skarżąca zapewne liczyły, że przyznany jej z urzędu profesjonalny pełnomocnik dopełni wszystkich wymaganych formalności związanych ze złożeniem odpisów skargi oraz dalszym prowadzeniem sprawy. Pełnomocnik skarżącej oświadczyła, że dowiedziała się o treści zobowiązania skarżącej do złożenia odpisów skargi, jak również o treści postanowienia o odrzuceniu skargi w dniu jego doręczenia, tj. 20 kwietnia 2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) - w skrócie: "P.p.s.a." - czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Z kolei w myśl art. 86 § 1 P.p.s.a. stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków skargi musi jednak spełniać warunki formalne określone w art. 87 § 1, § 2 i § 4 P.p.s.a., a zatem po pierwsze pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu do usunięcia braków skargi wnosi się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Po drugie we wniosku tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Po trzecie równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Następnie należy wyjaśnić, iż przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej uzależnione jest od kryterium braku winy. Chodzi o to, że strona, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym musi wykazać dołożenie szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Zajęcie stanowiska odmiennego, uwzględniającego subiektywny miernik staranności, wprowadziłoby do stosunków procesowych element niepewności (por. postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2010r., sygn. akt II GZ 223/10 – dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Pełnomocnik skarżącej uzasadniła uchybienie terminu sędziwym wiekiem skarżącej oraz związaną z tym nieporadnością i utrudnionym kontaktem słowno-logicznym. Okoliczności powołane przez pełnomocnika skarżącej w pełni usprawiedliwiają nieusunięcie braków skargi w ustawowym terminie. Nie ulega także wątpliwości, że w terminie 7 dni od ustąpienia przeszkody w zachowaniu terminu pełnomocnik skarżącej złożyła wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków skargi, do którego załączyła brakujące odpisy skargi. Odmowa przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych skargi niweczyłaby cel przyznania skarżącej pełnomocnika z urzędu. W związku z powyższym sąd, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. a.bł.