II SA/Łd 78/19

Dnia 5 marca 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2019 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty za pobyt w centrum rehabilitacyjno-opiekuńczym postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Lp/

Pismem z dnia 27 grudnia 2018 r. S. P., reprezentowany przez adwokata, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] utrzymującą w całości decyzję nr [...] z dnia [...] wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta Ł. przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ł. w przedmiocie ustalenia opłaty za pobyt w centrum rehabilitacyjno-opiekuńczym. Powyższej decyzji skarżący zarzucił: 1. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 10 § 1 w zw. z art. 6 w zw. z art. 8 w zw. z art. 9 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.), powołanej dalej jako "k.p.a.", poprzez niezapewnienie stronie czynnego udziału w postępowaniu wskutek uniemożliwienia skarżącemu wypowiedzenia się co do zebranych w sprawie dowodów i materiałów, poprzez niezawiadomienia go o wydaniu wobec niego decyzji administracyjnej, w szczególności w zakresie przyjętego przez organ administracyjny dochodu uzyskiwanego przez skarżącego i jego rodzinę wyłącznie z jednego miesiąca, tj. marca 2018 r., który dochód w ocenie skarżącego nie odzwierciedla w sposób należyty uzyskiwanych przez niego dochodów, albowiem jest znacznie zawyżony oraz zgłoszenia żądań, co skutkowało naruszeniem zasad praworządności, zasady pogłębienia zaufania obywateli do władzy publicznej oraz zasady informowania stron; 2. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 7 oraz art. 77 § 1 k.p.a. poprzez brak wszechstronnego i wyczerpującego ustalenia stanu faktycznego, a w konsekwencji niedokładne oraz niezupełne zebranie w sprawie materiału dowodowego, w szczególności braku uwzględnienia w decyzji okoliczności, iż ojciec skarżącego, posiada jeszcze drugą córkę; 3. naruszenie przepisów prawa materialnego, a to art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2018 r., poz. 1508) poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że jedynie skarżący zobowiązany jest do partycypowania w kosztach pobytu W. P. w Centrum Rehabilitacyjno-Opiekuńczym w Ł., w sytuacji gdy także na córce w/w osoby, ciąży taki obowiązek; 4. art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 8 k.p.a. przez pominięcie innych członków rodziny przy ustaleniu opłat za pobyt W. P. w Centrum Rehabilitacyjno-Opiekuńczym w Ł. i niezbadanie ich sytuacji życiowej, co doprowadziło do obciążenia obowiązkiem zapłaty skarżącego w znacznej kwocie. W związku z powyższym skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 22 grudnia 2019 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, że cofa skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] utrzymującą w całości decyzję nr [...] z dnia [...] wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta Ł. przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ł., z uwagi na decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], zmieniającą w/w decyzję z dnia [...] w ten sposób, iż skarżący S. P. został w całości zwolniony z wnoszenia opłaty od dnia 1 marca 2018 r. do dnia 29 grudnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest wiążące dla sądu. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Podkreślić przy tym należy, że czynności mające na celu obejście prawa zawierają pozór zgodności z prawem. Ich treść nie zawiera elementów wprost sprzecznych z ustawą, ale skutki, które wywołują i które objęte są zamiarem stron, naruszają zakazy lub nakazy ustawowe. Chodzi tu zatem o wywołanie skutku sprzecznego z prawem poprzez dokonanie samej czynności, a nie poprzez osiągnięcie celu leżącego poza treścią czynności (M. Safjan [w:] Kodeks cywilny. Komentarz, K. Pietrzykowski (red.), Warszawa 1997, t. II, s. 153). W niniejszej sprawie skarżący oświadczył, że cofa skargę wniesioną na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] utrzymującą w całości decyzję nr [...] z dnia [...] wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta Ł. przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ł., z uwagi na decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], zmieniającą w/w decyzję z dnia [...] w ten sposób, iż skarżący S. P. został w całości zwolniony z wnoszenia opłaty od dnia 1 marca 2018 r. do dnia 29 grudnia 2018 r. W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie należy uznać, iż skarżący skutecznie cofnął skargę. W świetle okoliczności rozpoznawanej sprawy Sąd nie stwierdził bowiem zaistnienia przesłanek, które dają podstawy do uznania, iż cofnięcie skargi jest niedopuszczalne. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. Lp/