II SA/Łd 756/16

Dnia 7 kwietnia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Jolanta Rosińska Sędziowie Sędzia WSA Renata Kubot – Szustowska (spr.) Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku W. R. o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 stycznia 2017 roku, sygn. akt: II SA/Łd 756/16 w sprawie ze skargi W. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...]roku, nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o ustaleniu opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości p o s t a n a w i a: odmówić wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 stycznia 2017 roku, sygn. akt: II SA/Łd 756/16. A. P.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 13 stycznia 2017 roku, oddalił skargę W. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...]roku, nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o ustaleniu opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości. W piśmie z dnia 13 marca 2017 roku W. R. sformułował wniosek o wykładnię uzasadnienia ww. wyroku stosownie do treści art. 158 w zw. z art. 141 § 4 i art. 171 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 roku, poz. 718 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."). W odniesieniu do sentencji wyroku skarżący wniósł o wykładnię o ustaleniu opłaty za jakie przekształcenie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości Sąd rozstrzygnął. Ponadto, zdaniem autora wniosku, wykładni wymaga wskazanie kogo dotyczy, do kogo jest skierowana i kto jest stroną decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] roku, którą wymieniono w uzasadnieniu wyroku (str. 13 i 15). W merytorycznej części rozważań zawartych w uzasadnieniu wyroku Sąd nie wskazał w ogóle strony, która była adresatem praw i obowiązków wynikających z decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] roku będącej przedmiotem skargi i rozstrzygnięcia ww. wyrokiem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 158 § 1 p.p.s.a., sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści, a postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. W orzecznictwie sądów administracyjnych, jak również doktrynie prawa sądowoadministracyjnego ugruntowane jest stanowisko, że konieczność dokonania wykładni konkretnego rozstrzygnięcia sądu zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, a więc taki, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Wykładnia orzeczenia powinna zmierzać do usunięcia wątpliwości dotyczących treści rozstrzygnięcia (jak i jego uzasadnienia), ale także skutków jakie orzeczenie to ma wywołać. Podkreślić należy, że wykładnia orzeczenia nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia. Nie może także zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia, czy jego poszerzenia o inne elementy, istotne zdaniem wnioskodawcy. Wniosek o wykładnię nie może również zmierzać do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu orzeczenia wyrażeń prawniczych i znaczenia słów, ani też do polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego w sprawie i wskazaniami co do dalszego postępowania (por. B. Dauter (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. V LEX 2013, a także postanowienia NSA: z dnia 5 grudnia 2012 roku, sygn. akt I GSK 148/10; z dnia 21 maja 2010 roku, sygn. akt II FZ 191/10; z dnia 23 czerwca 2008 roku, sygn. akt I OZ 406/08 – orzeczenia dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 stycznia 2017 roku oddalającego skargę W. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku. Lektura uzasadnienia przedmiotowego wyroku jest jasna i nie budzi wątpliwości interpretacyjnych, tym samym nie zachodzi potrzeba wyjaśnienia wątpliwości strony co do treści uzasadnienia i tegoż orzeczenia. Dostrzec należy w szczególności, iż Sąd formułując w sentencji wyroku przedmiot sprawy wskazał, iż dotyczy ona odmowy uchylenia decyzji o ustaleniu opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości. Uszczegółowienie lokalizacji nieruchomości zawarte jest w uzasadnieniu wyroku gdzie napisano, iż sprawa dotyczy opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości położonej we wsi F., w gminie L., oznaczonej jako działka nr 323 o powierzchni 825 m2. Opis przedmiotu sprawy w sentencji wyroku ma charakter ogólny, dlatego sformułowanie zawarte w wyroku Sąd uznał za wystarczające. Ponadto, skarżący domaga się wykładni wyroku w zakresie wskazania kogo dotyczy, do kogo jest skierowana i kto jest stroną decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] roku, którą wymieniono w uzasadnieniu wyroku (str. 13 i 15). Wniosek o wykładnię także w tym zakresie nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem – jak wskazano wcześniej – takowy wniosek nie może zmierzać do reinterpretacji uzasadnienia, czy jego poszerzenia o inne elementy, istotne zdaniem wnioskodawcy. Zdaniem sądu wyrok z dnia 13 stycznia 2017 roku nie może budzić wątpliwości określonych w art. 158 p.p.s.a. Jest kompletny, tj. zawiera rozstrzygnięcie oraz uzasadnienie. Zarówno treść orzeczenia, jak i powołane motywy uzasadnienia oraz podstawa prawna są jednoznaczne i czytelne. Z tych wszystkich względów stwierdzić należy, że istota wniosku skarżącego nie jest związana z wątpliwościami co do treści rozstrzygnięcia, dlatego tenże wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Wykładnia orzeczenia, przewidziana w art. 158 p.p.s.a., służy wyłącznie rozstrzyganiu wątpliwości co do treści orzeczeń sądów administracyjnych. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 158 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. A. P.