II SA/Łd 73/18

Dnia 24 kwietnia 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Anna Stępień Sędziowie Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.) Sędzia WSA Magdalena Sieniuć Protokolant st. specjalista Lidia Porczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2018 roku sprawy ze sprzeciwu M. K. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: - umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. A.B.

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...], nr [...], po rozpoznaniu odwołań Miasta B. oraz M.K., uchylił w całości decyzję Starosty [...] z dnia [...], nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Stan faktyczny sprawy przedstawia się w sposób następujący: Starosta [...] decyzją z dnia [...], nr [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił A Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej wraz z wewnętrzną linią zasilającą numer [...], w miejscowości B. przy ul. B, na działkach nr ewid. 2090/4 i 2090/8, obręb [...]. Kwestionując powyższą decyzję odwołanie wniosło Miasto B. oraz M. K. Wojewoda [...] przywołaną na wstępie decyzją, po rozpoznaniu odwołań Miasta B. oraz M.K., uchylił w całości decyzję Starosty [...] z dnia [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Sprzeciw od powyższej decyzji wywiódł M. K. W odpowiedzi na sprzeciw organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty zaprezentowane w motywach kwestionowanego rozstrzygnięcia. Podczas rozprawy w dniu 24 kwietnia 2018 roku skarżący wyjaśnił, iż po wniesieniu sprzeciwu organ pierwszej instancji wydał decyzję odmowną dla inwestora z uwagi na zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Odwołanie od tej decyzji złożył inwestor. Skarżący M.K. oświadczył, że cofa sprzeciw. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarżący może cofnąć skargę/sprzeciw. Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego. Co do zasady sąd jest związany oświadczeniem woli o cofnięciu skargi czy sprzeciwu. Sąd uzna cofnięcie skargi bądź sprzeciwu za niedopuszczalne i odmówi jego uwzględnienia jedynie wówczas, gdy zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tekst jedn. Dz. U. z 2017 roku, poz. 1369 ze zm., dalej jako P.p.s.a.). Jeżeli nie zachodzi żadna z negatywnych przesłanek wymienionych w art. 60 P.p.s.a., Sąd ma obowiązek uznania cofnięcia skargi za dopuszczalne. W rozpoznawanej sprawie Sąd uznał cofnięcie sprzeciwu za dopuszczalne, bowiem nie zmierza ono do obejścia prawa i nie narusza interesu prawnego strony skarżącej. W tym stanie postępowanie sądowe, na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., podlega umorzeniu. k.ż.