II SA/Łd 725/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 17 września 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia postanowienia o odmowie wznowienia postępowania w sprawie dotyczącej ustalenia opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. a.tp.

W dniu 14 lipca 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga W. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia postanowienia o odmowie wznowienia postępowania w sprawie dotyczącej ustalenia opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia. Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – przywoływanej dalej jako: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Przedmiotem skargi W. R. jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia postanowienia o odmowie wznowienia postępowania w sprawie dotyczącej ustalenia opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości. Jest to rozstrzygnięcie wydane w trybie art. 111 § 1, § 1b ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 – w dalszej części uzasadnienia przywoływana jako: k.p.a.) i co ważne jest to rozstrzygnięcie stanowiące część aktu, którego uzupełnienia dotyczy. W niniejszym przypadku jest zatem częścią ostatecznego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] o odmowie wznowienia postepowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną. Charakterystyczną cechą instytucji uzupełnienia decyzji lub postanowienia jest to, że postanowienie o uzupełnieniu aktu administracyjnego lub o jego odmowie nie ma samodzielnego bytu prawnego, a pozostaje częścią tego aktu administracyjnego, którego uzupełnienia domagała się strona. Ocena kompletności zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji (w tym przypadku postanowienia), a więc zasadności jej uzupełnienia podlega, ocenie sądu w ramach postępowania dotyczącego zaskarżonej decyzji, do której odnosi się wniosek o uzupełnienie. Na postanowienie rozstrzygające wniosek w przedmiocie uzupełnienia aktu nie służy zatem zażalenie, co wynika wprost z art. 141 § 1 k.p.a. w związku z art. 111 k.p.a. nie jest to postanowienie kończące postępowanie, ani też rozstrzygające sprawę co do istoty. Postanowienie to, tak jak i decyzja w przedmiocie uzupełnienia, nie stanowią samoistnego aktu administracyjnego, nie rozstrzygają bowiem odrębnej sprawy (por. postanowienie NSA z dnia 10 kwietnia 2010 r., sygn. akt I OSK 875/07; postanowienie WSA w Łodzi z dnia 29 sierpnia 2013r., sygn. akt III SA/Łd 489/13 - http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec powyższego stwierdzić trzeba, iż zaskarżone postanowienie nie jest postanowieniem, na które służy zażalenie, ani kończącym postepowaniem, ani też postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty. Nie jest zatem aktem prawnym wymienionym w art. 3 § 2 p.p.s.a., a ocena ta obliguje sąd do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. a.tp.