II SA/Łd 712/17

Dnia 28 listopada 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska Sędziowie Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.) Protokolant st. specjalista Lidia Porczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2017 roku sprawy ze skargi J. P., M. P. i M. P. na uchwałę Rady Miasta Piotrkowa Trybunalskiego z dnia 26 stycznia 2005 r. nr XXXII/480/05 w przedmiocie uznania obszaru za użytek ekologiczny postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz skarżących J. P., M. P. i M. P. solidarnie kwotę 300 (trzysta) złotych, uiszczoną tytułem wpisu od skargi, zaksięgowaną w dniu [...], pod pozycją [...]. a.tp.

J. P., M. P. i M. P. w dniu 8 sierpnia 2017 roku zaskarżyli do sądu administracyjnego uchwałę Rady Miasta P. nr [...] z dnia [...] w sprawie uznania obszaru za użytek ekologiczny. Jak wynika z akt sprawy wnioskiem z dnia 28 stycznia 2014r. skarżący wezwali Radę Miasta P. do usunięcia naruszenia prawa dokonanego uchwałą Rady Miasta P. nr [...] z dnia [...] w sprawie uznania obszaru części zbiornika A wraz z terenami przyległymi za użytek ekologiczny. Skarżący zażądali od organu stwierdzenia nieważności tej uchwały i wyeliminowania jej z obrotu prawnego. W odpowiedzi na powyższe wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Rada Miasta P. w dniu [...] podjęła uchwałę nr [...], uznając wniosek skarżących z dnia 28 stycznia 2014r. za niezasadny i odmówiła uchylenia wskazanej w tym wniosku uchwały. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta P. wniosła o oddalenie skargi jako niezasadnej. Na rozprawie w dniu 28 listopada 2017 roku pełnomocnik M. P. oświadczył, że nie składał wezwania do usunięcia naruszenia prawa po wezwaniu z 2014 roku. W nadesłanych aktach administracyjnych brak takich wezwań stron po roku 2014. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm.) - w skrócie: "p.p.s.a." - § 2. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż akty prawa miejscowego, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Takim przepisem szczególnym jest art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2016r., poz. 446) – zwanej dalej: "u.s.g." – zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Zarówno z treści art. 3 § 2 pkt 6 P.p.s.a., jak i z art. 101 ust. 1 u.s.g. wynika, że zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega jedynie uchwała w sprawie z zakresu administracji publicznej. Pod pojęciem uchwały z zakresu administracji publicznej należy przy tym rozumieć uchwały zawierające przepisy powszechnie obowiązujące. Uchwała z zakresu administracji publicznej wywołuje negatywne następstwa w sferze prawnej skarżącego (zniesienie, ograniczenie, uniemożliwienie realizacji uprawnienia, naruszenie interesu prawnego). Stosownie do art. 52 § 1 w zw. z § 4 p.p.s.a. skargę na uchwałę organu gminy wnosi się do sądu po wezwaniu organu do usunięcia prawa. Zasadę tę stosuje się do skarg na akty wydane przed dniem 1 czerwca 2017 roku. W tym dniu weszła bowiem w życie ustawa z dnia 7 kwietnia 2017 roku o zmianie ustawy i niektórych innych ustaw (Dz.U. 2017.935), która znowelizowała m.in. brzmienie powołanego art. 52 § 4 p.p.s.a. i zniosła obowiązek wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Jednakże z mocy art. 17 ust. 2 ustawy zmieniającej przepisy art. 52 i art. 53 p.p.s.a. w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Oznacza to, że w sytuacji zaskarżenia uchwały Rady Miasta z 2014 roku strona skarżąca winna nie tylko dochować obowiązku wezwania do usunięcia naruszenia prawa, ale i dochować terminu do zaskarżenia, określonego w art. 53 § 2 p.p.s.a. w brzmieniu dotychczasowym, to jest wnieść skargę w terminie trzydziestu dni od otrzymania odpowiedzi organu, jeśli odpowiedź dna wezwanie do usunięcia naruszenia prawa została doręczona stronie w terminie trzydziestu dni od wezwania, bądź w innych przypadkach (brak odpowiedzi na wezwanie, udzielenie odpowiedzi z opóźnieniem terminu) - złożyć skargę w terminie sześćdziesięciu dni od wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Jak wynika z bezspornych ustaleń, skarżący wezwali do usunięcia naruszenia prawa. Zatem skarga wniesiona w roku 2017 jest skargą spóźnioną. Stosowanie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). W związku z powyższym sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono w pkt 2 postanowienia, z mocy art. 232 § 1 pkt 1a p.p.s.a. ms