II SA/Łd 699/21

Dnia 29 września 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi –Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 września 2021 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przyznania świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. dc

M. M. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z [...] r. w przedmiocie przyznania świadczenia pielęgnacyjnego w części dotyczącej daty przyznania świadczenia. Odpowiadając na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania z uwagi na wydanie w dniu 17 sierpnia 2021 r. decyzji w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. uwzględniającej skargę w całości i uchylającej zaskarżoną decyzję z [...] r. oraz stwierdzającej, że w/w decyzja nie została wydana bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Na podstawie zarządzenia Sędziego z 8 września 2021 r. skarżąca została wezwana do wypowiedzenia się, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, czy cofa skargę wobec wydania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł.: a) decyzji z [...] sierpnia 2021 r. nr [...] uwzględniającej skargę w całości (pkt 1), uchylającej w całości własną ostateczną decyzję z dnia [...] czerwca 2021 r. znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza K. z [...] maja 2021 r. znak: [...] o przyznaniu świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej wnioskowanego na E. S. od dnia 1 maja 2021 r. w kwocie 1971,00 zł (pkt 2), stwierdzającej, iż w/w decyzja nie została wydana bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa (pkt 3) oraz b) decyzji z [...] sierpnia 2021 r. nr [...] uchylającej zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji w części dotyczącej daty przyznania świadczenia (pkt 1) i orzekającej w powyższym zakresie co do istoty o przyznaniu M. M. prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością opieki nad E. S. na okres od dnia 1 lipca 2020 r. do dnia 31 grudnia 2020 r. w kwocie 1830,00 zł miesięcznie, a od dnia 1 stycznia 2021 r. na czas nieokreślony w kwocie 1971,00 zł miesięcznie. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca w piśmie z 21 września 2021 r. oświadczyła, że cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 z późn.zm. – w skrócie "p.p.s.a.") sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Po myśli art. 54 § 3 p.p.s.a., organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio. Według art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W rozpatrywanej sprawie wystąpiły dwie przesłanki uzasadniające umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego. Mianowicie, organ tuż po wniesieniu skargi skorzystał z trybu autokontroli przewidzianego w art. 54 § 3 p.p.s.a. i uwzględnił skargę wydając decyzję z [...] sierpnia 2021 r. W rezultacie skarżąca cofnęła skargę. Sąd uznał wspomniane oświadczenie o cofnięciu skargi za skuteczne i niepozostające w sprzeczności z prawem. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a., orzekł jak postanowieniu. dc