II SA/Łd 642/25

Dnia 9 października 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 9 października 2025 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu z dnia 14 lipca 2025 roku nr SKO.4120.179.25 w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. dc

J.M. pismem z dnia 6 sierpnia 2025 r. zatytułowanym "Zastrzeżenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi", wskazał swoje niezadowolenie z decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu z dnia 14 lipca 2025 r. w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Sieradzu zakwalifikowało powyższe pismo jako skargę na decyzję z dnia 14 lipca 2025 r. w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji i wraz z aktami sprawy przekazało Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi, wnosząc przy tym o oddalenie skargi. Wobec powyższego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 2 września 2025 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, tj. pisma z dnia 6 sierpnia 2025 r., przez złożenie 24 jego odpisów podpisanych lub poświadczonych za zgodność z oryginałem i wskazanie numeru PESEL. Jednocześnie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 2 września 2025 r. skarżący został wezwany do uiszczenia, w terminie 7 dni, wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, pod rygorem jej odrzucenia. Wezwania te zostały doręczone skarżącemu w dniu 24 września 2025 r. Wskazany w wezwaniach termin na uzupełnienie braków skargi, tj. pisma z dnia 6 sierpnia 2025 r. i uiszczenie wpisu sądowego upłynął bezskutecznie w dniu 1 października 2025 r. W piśmie z dnia 29 września 2025 r. skarżący oświadczył, że pismo z dnia 6 sierpnia 2025 r. nie stanowi skargi, ale "zastrzeżenia". Skarżący wyjaśnił, że nie składał skargi i tym samym bezpodstawne jest wzywanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Tytułem wstępu należy wyjaśnić, że przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) – powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", jednoznacznie wskazują, jakie wymogi formalne powinna spełniać skarga wnoszona do sądu administracyjnego - art. 46 § 1 - 5, art. 47 § 1 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a. Oznacza to w szczególności, że skarga powinna zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a.). Do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych (art. 47 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Ponadto stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie z uwagi na fakt, że skarga, tj. pismo z dnia 6 sierpnia 2025 r. nie czyniło zadość powyższym wymaganiom, skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych poprzez złożenie 24 odpisów skargi – pisma z dnia 6 sierpnia 2025 r. podpisanych lub poświadczonych za zgodność z oryginałem, wskazanie numeru PESEL oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł. Powyższe wezwania zostały doręczone skarżącemu w dniu 24 września 2025 r., a zatem termin do usunięcia wskazanych braków skargi upłynął w dniu 1 października 2025 r., który nie był dniem ustawowo wolnym od pracy. Wskazany termin upłynął bezskutecznie. Podkreślić należy, że skarżący w nadesłanym do Sądu piśmie z dnia 29 września 2025 r. oświadczył, że pismo z dnia 6 sierpnia 2025 r. nie stanowi skargi, ale "zastrzeżenia". Wyjaśnił przy tym, że nie składał skargi i tym samym bezpodstawne jest wzywanie do uiszczenia od niej wpisu sądowego. Odnosząc się do tych wyjaśnień skarżącego należy stwierdzić, że pismo skarżącego z dnia 6 sierpnia 2025 r., zatytułowane: "Zastrzeżenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi", jako wniesione w terminie otwartym do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu z dnia 14 lipca 2025 r. w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji i przekazane przez ten organ jako tego rodzaju środek zaskarżenia, prawidłowo zostało zakwalifikowane jako skarga na powyższą decyzję. Skarga wniesiona pismem z dnia 6 sierpnia 2025 r. zawierała braki formalne i fiskalne, a zatem w świetle powyższych okoliczności, uzasadnione było wezwanie skarżącego do usunięcia stwierdzonych braków skargi we wskazanym terminie. Skarżący nie uzupełnił braków skargi, a jedynie w odpowiedzi na powyższe wezwanie Sądu pismem z dnia 29 września 2025 r. oświadczył, że nie wnosił skargi. Wobec powyższego należy dodatkowo wyjaśnić, że oświadczenie skarżącego, iż nie wnosił skargi, nie mogło skutkować umorzeniem postępowania jako bezprzedmiotowego (art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego może dotyczyć tylko postępowania wszczętego skutecznie wniesioną skargą. W tej sprawie skarga nie mogła otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych i fiskalnych. Tym samym niedopuszczalne było umorzenie postępowania zainicjowanego skargą dotkniętą brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu. Z tych względów skargę wniesioną pismem z dnia 6 sierpnia 2025 r. należało odrzucić. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. dc