II SA/Łd 635/18

Dnia 6 listopada 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku E. O. i M. O. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi w sprawie ze skargi E. O. i M. O. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zawieszenia z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wniosku o zmianę pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a: przywrócić termin do uzupełnienia braku formalnego skargi. Lp/

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 26 września 2018 roku odrzucił skargę E. O. i M. O. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] w przedmiocie zawieszenia z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wniosku o zmianę pozwolenia na budowę. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony ustanowionemu z urzędu pełnomocnikowi skarżących w dniu 10 października 2018 roku. Pismem z dnia 17 października 2018 roku pełnomocnik skarżących wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie 3 odpisów skargi argumentując, że skarżący nie nadesłali wspomnianych odpisów przez omyłkę i na skutek braku wiedzy w tym zakresie. Skarżąca jest rencistką od wielu lat nie pracuje, a wcześniej była pracownikiem fizycznym. Skarżący jest emerytem, a wcześniej również był pracownikiem fizycznym. Skarżący nie mają obeznania z terminologią administracyjną i prawniczą, nawet w zakresie podstawowym oraz nie rozumieją skrupulatności w wykonywaniu zarządzeń formalnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 86 § 1 zd. I ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 roku, poz. 1302 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Z unormowania przepisu art. 86 i 87 P.p.s.a. wynika, iż aby Sąd przywrócił termin niezbędnym jest spełnienie kumulatywnie 4 przesłanek, a mianowicie: 1. przywrócenie terminu możliwe jest jedynie na wniosek strony (art. 86 § 1 zd. I i art. 87 § 1 P.p.s.a.); 2. pismo z wnioskiem należy złożyć w terminie siedmiu dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.); 3. w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.); 4. wraz z wnioskiem należy dokonać czynności, której niedokonano w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.). Konstatując, przywrócenie terminu m.in. uzupełnienia braków formalnych skargi, może nastąpić tylko z ważnych powodów, co do których zainteresowany uprawdopodobni, że wystąpiły bez jego winy. Te ważne powody wskazać powinny na obiektywne, niezależne od strony przyczyny uchybienia terminu. Z akt sądowych wynika, że zarządzeniem z dnia 29 czerwca 2018 roku – doręczonym w dniu 9 lipca 2018 roku – skarżący zostali wezwani, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie 3 odpisów skargi podpisanych lub poświadczonych za zgodność z oryginałem. Siedmiodniowy termin do jego wykonania ekspirował z dniem 16 lipca 2018 roku. Mimo upływu terminu skarżący nie nadesłali odpisów skargi. W stanie faktycznym sprawy, skarżący w treści wniosku o przywrócenie terminu wskazali na omyłkę i brak zrozumienia treści wezwania. Zdaniem Sądu, przy ocenie czy uchybienie terminu było zawinione należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Przepis art. 86 § 2 P.p.s.a. stanowi, że we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu. Przywrócenie terminu jest więc dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie. Oceniając zasadność wniosku o przywrócenie terminu Sąd ocenił, iż podniesione w przywołanym wniosku okoliczności wskazują, iż skarżący uwiarygodnili stosowną argumentacją fakt, iż uchybienie terminu nie było przez nich zawinione. Bez wątpienia zarówno brak zrozumienia treści wezwania, w obliczu sytuacji osobistej skarżących (skarżący w życiu zawodowym byli pracownikami fizycznymi, skarżąca jest obecnie rencistką od wielu lat niepracującą, skarżący jest emerytem), świadczą o tym, że uchybienie terminu nie było zawinione. Wskazane we wniosku o przywrócenie okoliczności, w ocenie Sądu, świadczą o niezawinionym uchybieniu terminu i pozwalają na uwzględnienie wniosku o jego przywrócenie. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu. Lp/