II SA/Łd 612/26

Dnia 1 września 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agata Sobieszek–Krzywicka po rozpoznaniu w dniu 1 września 2026 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na postanowienie Wojewody Łódzkiego z dnia 30 kwietnia 2026 roku Nr 62/2026 znak: GPB-III.7722.5.2026 BD w przedmiocie odmowy udostępnienia dokumentacji dotyczącej wydania pozwolenia na budowę postanawia: odrzucić skargę. a.bł.

Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2026 r. Nr 62/2026, znak: GPB-III.7722.5.2026 BD Wojewoda Łódzki utrzymał w mocy postanowienie Starosty Łaskiego z dnia 14 stycznia 2026 r. Nr 14/2026, znak: AB.1431.1.2026 o odmowie udostępnienia A. S. dokumentacji dotyczącej wydania pozwolenia na budowę. W dniu 2 czerwca 2026 r. skarżący złożył w organie II instancji pismo, zatytułowane "Pouczenie". Z jego treści nie można było jednoznacznie wywnioskować charakteru pisma, wobec czego Wojewoda Łódzki pismem z dnia 24 czerwca 2026 r. wezwał skarżącego do wskazania, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, czy pismo z dnia 2 czerwca 2026 r. stanowi skargę na postanowienie z dnia 30 kwietnia 2026 r., czy tez żądanie podjęcia innych działań, a jeśli tak to jakich. Jednocześnie organ wskazał, że w przypadku niewywiązania się z nałożonego wezwaniem obowiązku, pismo z dnia 2 czerwca 2026 r. zostanie zakwalifikowane jako skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na postanowienie z dnia 30 kwietnia 2026 r. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 3 lipca 2026 r., jednakże nie udzielił on na nie żadnej odpowiedzi, wobec czego przy piśmie z dnia 23 lipca 2026 r. Wojewoda Łódzki przekazał Sądowi skargę A. S. z dnia 2 czerwca 2026 r. wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę. Zgodnie z zarządzeniami z dnia 31 lipca 2026 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru PESEL oraz uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 6 sierpnia 2026 r. Przy piśmie z dnia 7 sierpnia 2026 r. skarżący zwrócił całą korespondencję wysłaną z Sądu, wskazując, iż nigdy nie wnosił skargi na żadne rozstrzygnięcie Wojewody Łódzkiego, a jedynie pouczenie, wobec czego nie jest stroną niniejszego postępowania. Do chwili obecnej A. S. nie wskazał swojego numeru PESEL oraz nie uiścił wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm. – dalej również jako: "p.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności (pkt 1), oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy (pkt 2), określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego (pkt 3). Zgodnie zaś z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. Ten element skargi stanowi zatem jej wymóg formalny w postępowaniu sądowym, którego brak podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W myśl zaś art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., jeżeli nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd skargę odrzuca. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.) Jak stanowi art. 230 § 1 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, sprzeciw od decyzji, sprzeciw od postanowienia, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2). Natomiast w myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jednakże skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Skarga w niniejszej sprawie nie czyniła zadość opisanym wyżej wymaganiom, bowiem nie zawierała wskazania numeru PESEL skarżącego, nie została również opłacona. Wobec tego skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi. Termin ku temu upłynął bezskutecznie z dniem 13 sierpnia 2026 r. (czwartek). Należało zatem stwierdzić, że skarga A. S. – jako dotknięta brakami formalnymi – nie została skutecznie wniesiona i podlega odrzuceniu na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. Na marginesie Sąd wskazuje, że oświadczenie skarżącego, iż nie wnosił skargi, nie mogło skutkować umorzeniem postępowania jako bezprzedmiotowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Jednakże zgodnie z jednolitym stanowiskiem przyjętym w orzecznictwie sadów administracyjnych umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne można wyłącznie wtedy, gdy skarga została skutecznie wniesiona. W niniejszej sprawie skarga, jako obarczona brakami formalnymi, nie została prawidłowo wniesiona, dlatego też postępowanie sądowoadministracyjne nie może zostać umorzone. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie przywołanych wyżej przepisów orzekł jak w postanowieniu. a.bł.