II SA/Łd 595/14

Dnia 11 sierpnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Czesława Nowak - Kolczyńska po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej o przyznaniu zasiłku stałego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.

M. P. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. o uchyleniu decyzji ostatecznej o przyznaniu skarżącemu zasiłku stałego oraz o odmowie przyznania tegoż zasiłku z dniem 1 listopada 2013 roku. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 4 czerwca 2014 roku wezwano skarżącego do uzupełnienia braków skargi poprzez jej podpisanie, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Jednocześnie zobowiązano skarżącego, w związku z wnioskiem o prawo pomocy do przesłania wypełnionego formularza PPF, w zakreślonym terminie, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Odpis powyższego wezwania doręczono skarżącemu w dniu 12 czerwca 2014 roku. W odpowiedzi nadesłał wypełniony i podpisany formularz PPF, jednak do dnia orzekania nie podpisał złożonej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 57 § 1 w związku z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., skarga oprócz elementów enumeratywnie określonych w art. 57 § 1 p.p.s.a. powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a więc musi także zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a). W niniejszej sprawie skarżący, pomimo wezwania do uzupełnienia braków skargi i pouczenia o skutkach uchylenia się od wykonania tego obowiązku nie usunął braków skargi, uniemożliwiając tym samym nadanie skardze dalszego biegu. W konsekwencji sąd zobligowany był do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. a.tp.