II SA/Łd 53/21

Dnia 12 marca 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Ewa Cisowska-Sakrajda po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2021 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. dc

Ł.S. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 28 stycznia 2021r. skarżący oraz K.S. zostali wezwani solidarnie do usunięcia braków formalnych skargi, przez złożenie czterech jej odpisów podpisanych lub poświadczonych za zgodność z oryginałem oraz wskazanie numerów PESEL, a skarżący Ł.S. ponadto został wezwany do określenia naruszenia prawa bądź interesu prawnego, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu Ł. S. w dniu 3 lutego 2021r. W zakreślonym terminie skarżący wskazał numer PESEL oraz przedłożył podpisane osobiście 4 egzemplarze pisma z dnia 8 lutego 2021r. zatytułowanego "Odwołanie", jako odpisy skargi, a skarżąca K. S. złożyła kolejne 4 egzemplarze podpisanego osobiście o tożsamej treści pisma z dnia 8 lutego 2021r. zatytułowanego "Odwołanie". Skarżący Ł.S., w zakreślonym terminie, nie wskazał naruszenia prawa bądź interesu prawnego, z których wynikałaby legitymacja do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2019r., poz. 2325 ze zm.), zwanej p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Ponadto zgodnie z § 2 art. 50 p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeśli jej wniesienie jest z innych przyczyn niedopuszczalne. Sąd – rozpoznając skargę – w pierwszej kolejności musi zbadać legitymację skargową wnoszącego pismo do sądu. Wynikająca z art. 50 § 1 p.p.s.a. legitymacja do wniesienia skargi oparta została na kryterium interesu prawnego. "Interes prawny" zachodzi zaś wtedy, gdy ma on oparcie w przepisach prawa. To, czy konkretny podmiot ma w danej sprawie chroniony interes prawny, decyduje przepis prawa. Najczęściej będą to przepisy prawa materialnego; jednakże mogą to być również przepisy procesowe lub ustrojowe (podobnie B. Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, Warszawa 2007, s. 424–425). W orzecznictwie przyjmuje się, że interes prawny wywodzony jest z przepisu prawa uprawniającego dany podmiot do wystąpienia z określonym żądaniem w stosunku do organu administracji publicznej (tak postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 marca 2017r., IV SA/Wa 450/17, utrzymane w mocy postanowieniem NSA z dnia 8 stycznia 2017r., II OSK 3831/19). Ze skargą może zatem wystąpić podmiot, który wykaże związek pomiędzy chronionym przez przepisy prawa, zasadniczo prawa materialnego, interesem prawnym a zaskarżoną decyzją. Wykazanie związku między chronionym przez przepisy prawa interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej uzależnia uprawnienie do złożenia skargi (A. Kabat [w:] B. Dauter, M. Niezgódka-Medek, A. Kabat, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Gdańsk 2019, art. 50, LEX). Musi to być przy tym interes własny, indywidualny i wynikający z konkretnego przepisu prawa powszechnie obowiązującego. Podmiot, który nie ma interesu prawnego, nie ma również legitymacji do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Brak legitymacji skargowej skutkuje natomiast odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. jako niedopuszczalnej. Stanowi on bowiem inną przyczynę niedopuszczalności skargi. Brak legitymacji skargowej skutkuje przy tym odrzuceniem skargi jedynie wówczas, gdy brak ten jest oczywisty, gdyż wnoszący skargę bez wątpienia w świetl normy prawnej nie ma interesu prawnego do skarżenia aktu administracyjnego (por. np. wyrok WSA w ). Zważywszy na regulację prawną legitymacji skargowej – Sąd stwierdza, że skarżący Ł.S. nie posiada w tej sprawie legitymacji skargowej do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia, sam też – pomimo prawidłowego wezwania i upływu zakreślonego terminu - nie wykazał interesu prawnego. Okoliczność ta – w świetle normy materialnoprawnej – nie budzi najmniejszej wątpliwości. Zgodnie bowiem z art. 74 ust. 3a ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j.: Dz. U. z 2020r., poz. 283) stroną postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wnioskodawca oraz podmiot, któremu przysługuje prawo rzeczowe do nieruchomości znajdującej się w obszarze, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie w wariancie zaproponowanym przez wnioskodawcę, z zastrzeżeniem art. 81 ust. 1. Przez obszar ten rozumie się natomiast: 1) przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz obszar znajdujący się w odległości 100 m od granic tego terenu; 2) działki, na których w wyniku realizacji, eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia zostałyby przekroczone standardy jakości środowiska, lub 3) działki znajdujące się w zasięgu znaczącego oddziaływania przedsięwzięcia, które może wprowadzić ograniczenia w zagospodarowaniu nieruchomości, zgodnie z jej aktualnym przeznaczeniem. Wobec tego Sąd stwierdza, że z przeprowadzonej przez organ analizy obszaru oddziaływania inwestycji wynika, iż skarżący nie jest właścicielem żadnej z działek z tego obszaru, w konsekwencji czego skarżący nie został uznany za stronę postępowania administracyjnego i nie została mu doręczona objęta skargą skarżącego decyzja. Z tej to tylko przyczyny nie jest zatem dopuszczalna wniesiona przez skarżącego skarga, co skutkuje jej odrzuceniem. Niezależnie od oczywistego braku legitymacji skargowej skarżącego, Sąd zauważa, że gdyby nawet wbrew wskazanej regulacji przyjąć, że skarżący jednak ma legitymację skargową, to i tak skarga podlegałaby odrzuceniu z uwagi na jej braki formalne. Stosownie bowiem do art. 47 § 1 p.p.s.a. do skargi należy dołączyć jej odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Tymczasem skarżący nie wykonał – pomimo prawidłowego pouczenia - zarządzenia Przewodniczącego Wydziału w zakreślonym w terminie. Zarządzeniem tym skarżący i K.S. zostali solidarnie wezwani do złożenia 4 odpisów skargi i wskazania własnych numerów PESEL, a skarżący nadto do wykazania interesu prawnego. Skarżący wprawdzie wskazał numer PESEL i przedłożył 4 egzemplarze pisma zatytułowanego "Odwołanie" jako odpisy skargi. Jednak złożone odpisy tego pisma, w ocenie Sądu, nie stanowią odpisów skargi z dnia 23 grudnia 2020r., również zatytułowanej "Odwołanie". Przedłożone egzemplarze pisma z dnia 8 lutego 2021r. różnią się zasadniczo treścią i podpisem od oryginału skargi. Oryginał skargi nosi datę 23 grudnia 2020r., a ponadto jako skarżący zostali w niej wskazani K.S. i Ł. S. oraz widnieją na niej ich własnoręczne czytelne podpisy. Natomiast pismo z dnia 8 lutego 2021r. złożone jako odpis skargi, zostało przedłożone w 4 egzemplarzach i tylko skarżący został wskazany jako nadawca tego pisma. Na każdym z egzemplarzy "odpisów" widnieje data 8 lutego 2021r., a zatem inna niż na oryginale skargi. Również treść rozważań nie jest identyczna ze złożoną wspólnie z K.S. skargą. Na egzemplarzach tych wskazano numer PESEL oraz w wierszu 13 od góry dopisane zostały słowa: "(rozdział XXII art. 182)", których nie zamieszczono w oryginale skargi. Wobec tego przedłożone przez skarżącego egzemplarze pisma z dnia 8 lutego 2021r., jako odpis skargi, nie odpowiadają pod względem treści oryginałowi skargi i tym samym nie mogą zostać uznane za jej odpisy. Istotą odpisu jest bowiem – jak podnosi judykatura - jego pełna zgodność treściowa z oryginałem (postanowienie NSA z dnia 28 sierpnia 2015r., II OSK 2147/15, LEX nr 1783926). Odpisem pisma procesowego jest każdy dalszy jego egzemplarz, zgodny z oryginałem. Może być to kopia maszynowa, a także kopia wykonana przy użyciu każdej innej techniki powielania, np. wydruk komputerowy (wyrok NSA z dnia 5 marca 2008r., II OSK 774/06, LEX nr 490151). Natomiast wezwanie do wskazania interesu prawnego pozostało bezskuteczne, skarżący pomimo upływu terminu nie wyjaśnił bowiem, na czym opiera swoją legitymację skargową. Z tych względów zaistniały podstawy do odrzucenia skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Odrzucenie skargi jest równoznaczne z odmową merytorycznego rozpoznania skargi. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę. dc