II SA/Łd 53/18

Dnia 3 lipca 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. G. i J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji postanawia: odrzucić skargę. a.tp.

J. G. i R. G. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 12 stycznia 2018 r. skarżący zostali solidarnie wezwani do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez złożenie 22 odpisów skargi podpisanych lub poświadczonych za zgodność z oryginałem oraz do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczono skarżącej - w dniu 9 lutego 2018 r., wobec czego termin do usunięcia braków formalnych skargi biegł od 10 lutego 2018 r. do 16 lutego 2018 r. Z kolei skarżący otrzymał wezwanie w dniu 6 lutego 2018 r. w trybie art. 73 § 1 i 4 p.p.s.a., zatem termin do usunięcia braków formalnych skargi biegł od 7 lutego 2018 r. do 13 lutego 2018 r. W dniu 16 lutego 2018 r. skarżący zwrócili się do sądu z wnioskami o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2018 r. starszy referendarz sądowy odmówił J. G. przyznania prawa pomocy, natomiast zarządzeniem z 4 kwietnia 2018 r. pozostawił bez rozpoznania wniosek R. G. o przyznanie prawa pomocy. Sąd, po rozpatrzeniu sprzeciwu J. G. od powyższego postanowienia, postanowieniem z dnia 11 maja 2018 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Natomiast, po rozpatrzeniu sprzeciwu R. G. od powyższego zarządzenia, postanowieniem z dnia 11 maja 2018 r. utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie. Jednocześnie na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z 11 maja 2018 r. skarżący zostali wezwani do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z 12 stycznia 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego w kwocie 500 zł – w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wspomniane wezwania skarżący otrzymali w dniu 11 czerwca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 47 § 1 i 2 w zw. z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 z późn.zm.) – przywoływanej dalej w tekście jako "p.p.s.a.", do skargi należy dołączyć jej odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Odpisami mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. Według art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3). W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że skarżący zostali solidarnie zobowiązani do uzupełnienia braków formalnych oraz braku fiskalnego skargi i pomimo prawidłowego pouczenia o skutkach uchylenia się od wykonania nałożonych obowiązków, w zakreślonym terminie braki skargi nie zostały usunięte. W zaistniałej sytuacji niemożliwe jest nadanie skardze dalszego biegu i merytoryczna kontrola zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na względzie sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. a.tp.