II SA/Łd 53/18

Dnia 11 maja 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Anna Stępień po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2018 roku na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu R. G. od zarządzenia starszego referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi z dnia 4 kwietnia 2018 roku o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku R. G. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi R. G. i J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. A.B.

R. G. wraz z J. G. zaskarżył do sądu administracyjnego decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. W toku postępowania skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Zgodnie z zarządzeniem starszego referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi z dnia 28 lutego 2018 r. skarżący został wezwany do podpisania już złożonego lub nadesłania nowego, podpisanego oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Stosowne wezwanie wraz z urzędowym formularzem wniosku zostały doręczone skarżącemu w dniu 19 marca 2018 r. Siedmiodniowy termin do uzupełniania wniosku o przyznanie prawa pomocy upływał zatem w dniu 26 marca 2018 r. W zakreślonym terminie skarżący złożył jedynie kolejny niepodpisany formularz wniosku. Zarządzeniem z dnia 4 kwietnia 2018 r. starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy z uwagi na nieuzupełnienie jego braków formalnych w zakreślonym terminie. Pismem z dnia 4 maja 2018 r. skarżący wniósł sprzeciw od powyższego postanowienia starszego referendarza sądowego z dnia 4 kwietnia 2018 r. Skarżący ustosunkował się jednak do odmowy przyznania prawa pomocy skarżącej J. G., natomiast nie podniósł żadnych zarzutów do postanowienia o pozostawieniu jego wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) – zwanej dalej: "p.p.s.a." – wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Jak wynika z akt sprawy skarżący, mimo wezwania, nie podpisał wniosku o przyznanie prawa pomocy w ustawowym terminie, co uniemożliwiało nadania mu dalszego biegu. Niepodpisanie wniosku jest bowiem brakiem formalnym, który referendarz sądowy miał obowiązek wziąć pod uwagę z urzędu. W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 260 § 1 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. A.B.