II SA/Łd 50/26

Dnia 13 sierpnia 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Porczyński po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2026 roku na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej M.D. i M.D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 9 kwietnia 2026 roku, sygn. akt II SA/Łd 50/26 w sprawie ze skargi M.D. i M.D. na decyzję Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 14 listopada 2025 roku nr 225/2025 znak: WOP.7721.222.2025.DB w przedmiocie nakazu rozbiórki samowolnie wybudowanego obiektu budowlanego postanawia: 1. odrzucić skargę kasacyjną; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi – solidarnie na rzecz M.D i M.D. kwotę 250 (dwieście pięćdziesiąt) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi kasacyjnej, zaksięgowaną na rachunku Naczelnego Sądu Administracyjnego 9 czerwca 2026 roku, pod pozycją 1256. A.K.

Wyrokiem z 9 kwietnia 2026 r., sygn. akt II SA/Łd 50/26, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę M.D. i M.D. na decyzję Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z 14 listopada 2025 r., nr 225/2025, znak: WOP.7721.222.2025.DB, w przedmiocie nakazu rozbiórki samowolnie wybudowanego obiektu budowlanego. Od powyższego wyroku, pismem z 8 czerwca 2026 r., pełnomocnik skarżących wniósł skargę kasacyjną. Do skargi kasacyjnej załączono m.in. jej odpis, który nie został opatrzony podpisem pełnomocnika skarżących. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II z 16 czerwca 2026 r. pełnomocnik skarżących został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez złożenie wniosku o rozpoznaniu skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy oraz przez nadesłanie 1 odpisu skargi kasacyjnej z 8 czerwca 2026 r. poświadczonego za zgodność z oryginałem – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. W zakreślonym terminie, przy piśmie z 30 czerwca 2026 r. pełnomocnik skarżących przesłał jeden egzemplarz poświadczonego za zgodność z oryginałem odpisu skargi kasacyjnej, który również nie został opatrzony podpisem pełnomocnika skarżących. Jednocześnie pełnomocnik skarżących oświadczył o zrzeczeniu się rozpoznania sprawy na rozprawie. Wobec stwierdzonego braku precyzyjności zarządzenia z 16 czerwca 2026 r., zarządzeniem z 6 lipca 2026 r. z-cy Przewodniczącej Wydziału II pełnomocnik skarżących został ponownie wezwany do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez nadesłanie dwóch podpisanych odpisów skargi kasacyjnej z 8 czerwca 2026 r. i poświadczonych za zgodność z oryginałem oraz nadesłanie dwóch egzemplarzy odpisów pisma z 30 czerwca 2026 r. o zrzeczeniu się rozpoznania sprawy na rozprawie poświadczonych za zgodność z oryginałem – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Odpis powyższego zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi skarżących 20 lipca 2026 r. Pismem z 27 lipca 2026 r. nadanym w UP Zelów 30 lipca 2026 r. pełnomocnik skarżących oświadczył, że wymagane dokumenty zostały już przesłane na żądanie Sądu 30 czerwca 2026 r. i korespondencja została doręczona Sądowi 3 lipca 2026 r. Pełnomocnik skarżących oświadczył również, że ponownie przesyła odpisy skargi kasacyjnej i ponownie oświadcza, że zrzeka się rozpoznania sprawy na rozprawie. W treści pisma jako przedłożone załączniki wymieniono: "1) dwa odpisy skargi kasacyjnej; 2) oświadczenie o zrzeczeniu się rozpoznania sprawy na rozprawie; 3) dowód nadania listu poleconego oraz jego odbioru 3 lipca 2026 r." Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) – dalej: p.p.s.a.; czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Stosownie do art. 176 § 2 p.p.s.a. poza wymaganiami, o których mowa w § 1, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Oznacza to, że do skargi kasacyjnej należy dołączyć jej odpisy dla doręczenia ich stronom (art. 176 § 2 w zw. z art. 47 § 1 p.p.s.a.). Skoro jednak skarga kasacyjna powinna zawierać podpis adwokata lub radcy prawnego (art. 175 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.), to również odpisy skargi kasacyjnej winny być opatrzone podpisem kwalifikowanego pełnomocnika. Jeżeli natomiast skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 177a p.p.s.a.). Z kolei w myśl art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie termin do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 9 kwietnia 2026 r., sygn. akt II SA/Łd 50/26 upłynął bezskutecznie 27 lipca 2026 r. Co prawda pełnomocnik skarżących nadesłał brakujące odpisy skargi kasacyjnej opatrzone własnym podpisem jednak uczynił to dopiero 30 lipca 2026 r., a więc z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 177a p.p.s.a. Jednocześnie pełnomocnik skarżących nie wykonał zarządzenia z 6 lipca 2026 r. w zakresie w jakim nakładało ono na skarżących obowiązek przedłożenia dwóch egzemplarzy odpisów pisma z 30 czerwca 2026 r. o zrzeczeniu się rozpoznania sprawy na rozprawie poświadczonych za zgodność z oryginałem. W tym zakresie strona skarżąca ograniczyła się jedynie do ponownego zawarcia w treści pisma przewodniego z 27 lipca 2026 r. oświadczenia o zrzeczeniu się rozpoznania sprawy na rozprawie. Dodatkowo, wbrew wykazowi załączników do ww. pisma nie załączono oświadczenia o zrzeczeniu się rozpoznania skargi kasacyjnej na rozprawie. Odnosząc się do argumentacji pełnomocnika skarżących, co do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej przy piśmie z 30 czerwca 2026 r. podkreślenia wymaga, że przedłożony ówcześnie egzemplarz odpisu skargi kasacyjnej nie został przez niego podpisany. Co prawda pełnomocnik skarżących opatrzył ten odpis oświadczeniem, że jest on zgodny z oryginałem, ale skoro oryginał odpisu nie zawierał podpisu, to takim samym brakiem był obarczony jego odpis z 30 czerwca 2026 r. W tym miejscu przyznać również należy, co akcentowano już wcześniej, że pierwsze wezwanie z 22 czerwca 2026 r. do usunięcia braków skargi kasacyjnej, skierowane do pełnomocnika skarżących, zostało sformułowane nieprecyzyjnie, bowiem zobowiązywało pełnomocnika skarżącego do nadesłania odpisu skargi kasacyjnej z 8 czerwca poświadczonego za zgodność z oryginałem, ale bez wskazania, że taki odpis wymaga jeszcze opatrzenia podpisem pełnomocnika skarżących, jak również nieprawidłowo określono niezbędną liczbę odpisów oświadczenia o zrzeczeniu się rozpoznania skargi kasacyjnej na rozprawie. Dlatego też zaszła konieczność ponownego wezwania pełnomocnika skarżących do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej, który z daleko posuniętej ostrożności procesowej winien wykonać wezwanie z 6 lipca 2026 r. w zakreślonym w nim zakresie i terminie. W przypadku ewentualnych wątpliwości, przed upływem zakreślonego 7 dniowego terminu pełnomocnik skarżących mógł skontaktować się z Sądem celem ich wyjaśnienia. Zaniechanie w powyższym zakresie prowadzi do ujemnych skutków procesowych dla jego mocodawców. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 178 p.p.s.a., orzekł o odrzuceniu skargi kasacyjnej. W przedmiocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi kasacyjnej Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a. A.K.