II SA/Łd 5/25

Dnia 26 marca 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Czerw Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Sieniuć (spr.) Sędzia WSA Agata Sobieszek – Krzywicka po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 marca 2025 roku sprawy ze skargi H. P. na postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 15 października 2024 r. nr 178/2024, znak: WOP.7722.143.2024.KD w przedmiocie odmowy doręczenia decyzji dotyczącej umorzenia postępowania w sprawie przystąpienia do użytkowania kanalizacji sanitarnej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz skarżącej H. P. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi, zaksięgowaną w dniu 6 lutego 2025 roku pod pozycją [...]. dc

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 15 października 2024 r. nr 178/2024 Łódzki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Łodzi, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 572 ze zm.) – dalej: "k.p.a.", utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Wieluniu z dnia 8 sierpnia 2024 r. nr 55/2024 odmawiające doręczenia H. P. decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Wieluniu z dnia 12 grudnia 2022 r. nr 84/2022 umarzającej postępowanie w sprawie przystąpienia do użytkowania kanalizacji sanitarnej z przyłączami do działek i przepompowniami ścieków, zrealizowanej na działkach obr. [...], na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia 14 października 2004 r. nr 635/04 ze względu na przedawnienie karalności. Z akt sprawy wynika, że pismem z dnia 25 czerwca 2024 r. H. P. wystąpiła do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Wieluniu o doręczenie jej kopii decyzji (lub innego dokumentu) o oddaniu do użytkowania kanalizacji sanitarnej z przyłączami do działek i przepompowniami ścieków na działkach w obr. [...], gm. C. wybudowanej na podstawie decyzji nr 635/04 z dnia 14 października 2004 r. Żądanie zostało oparte na podstawie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. W dniu 28 czerwca 2024 r. organ I instancji udzielił H. P. informacji o przebiegu postępowania w sprawie użytkowania ww. kanalizacji sanitarnej z przyłączami i przepompowniami ścieków. Pismem z dnia 1 lipca 2024 r. H. P. wniosła o doręczenie jej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Wieluniu nr 84/2022 z dnia 12 grudnia 2022 r. W związku z tym pismem z dnia 8 lipca 2024 r. organ I instancji wezwał H. P. do podania podstawy prawnej jej żądania zawartego w piśmie z dnia 1 lipca 2024 r. Pismem z dnia 30 lipca 2024 r. H. P. oświadczyła, że podstawą jej żądania jest art. 28 Kodeksu postępowania cywilnego. Następnie pismem z dnia 5 sierpnia 2024 r. H. P. sprostowała swoje pismo z dnia 30 lipca 2024 r., wskazując, że podstawę jej żądania stanowi art. 28 Kodeksu postępowania administracyjnego. Postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2024 r. nr 55/2024 Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Wieluniu, na podstawie art. 74 i art. 73 k.p.a. odmówił doręczenia H. P. decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Wieluniu nr 84/2022 z dnia 12 grudnia 2022 r., znak: PINBW.5160.21.2022.AC. Na powyższe postanowienie zażalenie złożyła H. P., wnosząc o uchylenie wydanego rozstrzygnięcia i doręczenie jej decyzji bez zbędnej zwłoki. Skarżąca wskazała, że organ I instancji odmówił jej doręczenia przedmiotowej decyzji nr 84/2022 "z powodu przedawnienia karalności". Żądana decyzja nie jest jednak wyrokiem karnym ani postanowieniem o umorzeniu postępowania karnego. Jej zdaniem, jako strona postępowania dotycząca przedmiotowej kanalizacji sanitarnej jest uprawniona do doręczenia jej wszelkich decyzji oraz innych pism, a wskutek działań organu I instancji została pozbawiona możliwości czynnego udziału w sprawie objętej decyzją Starosty Wieluńskiego nr 635/04 z dnia 13 października 2004 r. Wskazanym na wstępie postanowieniem z dnia 15 października 2024 r. Łódzki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Łodzi, po rozpatrzeniu powyższego zażalenia, utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu postanowienia organ II instancji wyjaśnił, że w postępowaniu w sprawie pozwolenia na użytkowanie przedmiotowej sieci kanalizacji sanitarnej, H. P. nie przysługuje status stron, bowiem ustawa Prawo budowlane wyraźnie ogranicza krąg stron w tego rodzaju postępowaniach prowadzonych przez organy nadzoru budowlanego, a zatem stanowi "lex specialis" wobec art. 28 k.p.a., z którego swój status strony wywodzi skarżąca. Tym samym – zdaniem organu II instancji - należy przyznać, że skarżąca nie mogła skorzystać z dobrodziejstwa przewidzianego przez przepisy art. 73-74 k.p.a., które dotyczą wyłącznie stron postępowania. W ocenie organu II instancji, organ I instancji miał prawo odmówić skarżącej udostępnienia określonej decyzji poprzez jej doręczenie, co wchodzi w zakres normy umożliwienia stronie przeglądania akt sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii i odpisów, uwierzytelnienia takich kopii i odpisów lub wydania uwierzytelnionych odpisów, jak wskazuje art. 74 § 2 k.p.a. Końcowo organ II instancji wskazał, że pozostałe zarzuty sformułowane w zażaleniu skarżącej pozostają poza zakresem niniejszego postępowania, a zatem nie mogły zostać poddane badaniu organu. Ponadto Łódzki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Łodzi zauważył, że w przypadku gdy dany podmiot nie jest stroną jednostkowego i konkretnego postępowania administracyjnego, może pozyskać określone informacje z takiego postępowania na podstawie art. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902). Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosła H. P., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i ponowne rozpoznanie sprawy z uwzględnieniem jej jako strony. Zaskarżonemu postanowieniu skarżąca zarzuciła naruszenie: - art. 109 k.p.a. poprzez bezpodstawną odmowę doręczenia decyzji organu I instancji nr 84/2022 z dnia 12 grudnia 2022 r., - art. 28 k.p.a. poprzez odmowę uznania skarżącej za stronę postępowania, - art. 73 k.p.a. poprzez odmowę udostępnienia skarżącej akt postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżąca przedstawiła uzasadnienie podniesionych zarzutów. W odpowiedzi na skargę Łódzki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Łodzi wniósł o jej oddalenie. Z uwagi na brak wpisu sądowego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 8 stycznia 2025 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100,00 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie to zostało doręczone skarżącej w dniu 29 stycznia 2025 r. Wyznaczony w wezwaniu termin upłynął w dniu 5 lutego 2025 r. Wymagany wpis od skargi został uiszczony w dniu 6 lutego 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie należy podkreślić, że w przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych w art. 58 § 1 pkt 1-6 oraz w art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2025 r., poz. 935 ze zm.) - powoływanej dalej jako: "p.p.s.a." Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie spełnia powyższych wymogów w zakresie wpisu od skargi. Skarżąca została zatem wezwana do uiszczenia wymaganego wpisu sądowego w kwocie 100 zł. Pomimo skutecznego doręczenia wezwania i pouczenia o konsekwencjach prawnych nieuiszczenia wpisu w terminie, tj. odrzucenia skargi, skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu sądowego od skargi w terminie wskazanym w wezwaniu (tj. do dnia 5 lutego 2025 r.). Z akt sprawy bezspornie wynika bowiem, że wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi zostało doręczone skarżącej w dniu 29 stycznia 2025 r. Wyznaczony w wezwaniu siedmiodniowy termin upłynął zaś w dniu 5 lutego 2025 r., który nie był dniem ustawowo wolnym od pracy. Tymczasem wpis od skargi został uiszczony w dniu 6 lutego 2025 r. Uzupełnienie powyższego braku skargi po terminie, wskazanym w wezwaniu, skutkuje jej odrzuceniem, nie zmienia bowiem faktu, że ów wpis nie został dokonany w ustawowo określonym terminie. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę, o czym orzekł w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu Sąd orzekł, jak w punkcie drugim sentencji postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ds