II SA/Łd 410/17

Dnia 23 kwietnia 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2019 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P. na decyzję Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w Ł. z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie nakazu wniesienia opłaty za nadzór nad zorganizowanym poza gospodarstwami punktem przetwórstwa mleka postanawia: 1. podjąć zawieszone postępowanie sądowoadministracyjne; 2. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. B.A.

W dniu 29 maja 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu skarga A sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazu wniesienia opłaty za nadzór nad zorganizowanym poza gospodarstwami punktem przetwórstwa mleka. Postanowieniem z dnia 12 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zawiesił na zgodny wniosek stron postępowanie sądowoadministracyjne. W piśmie z dnia 2 kwietnia 2019 r. przedstawiciel skarżącej oświadczył, iż cofa skargę i wnosi o zwrot wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 roku, poz. 1302 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego. Sąd ma obowiązek uznania cofnięcia skargi za dopuszczalne. Można odmówić uwzględnienia cofnięcia w ściśle określonych sytuacjach, które wprost wynikają z uregulowania przepisu art. 60 P.p.s.a. W niniejszej sprawie Sąd uznał, że oświadczenie skarżącej o cofnięciu skargi jest równoznaczne z wnioskiem o podjęcie zawieszonego postępowania sądowego, celem jego umorzenia. Nadto Sąd uznał, że cofnięcie opisanej na wstępie skargi jest dopuszczalne i ocenił, że nie zmierza ono ani do obejścia prawa, ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie natomiast do art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 P.p.s.a.). Z kolei przepis art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. stanowi, iż sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. W niniejszej sprawie cofnięcie skargi nastąpiło po dniu rozpoczęcia rozprawy, która miała miejsce 12 lipca 2017 r. Tym samym w świetle art. 232 § 1 pkt 1, brak było podstaw do zwrotu skarżącej wpisu sądowego od skargi. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 129 § 1 P.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 sentencji. W pkt 2 postanowienia Sąd orzekł na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. B.A.