II SA/Łd 400/20

Dnia 2 lipca 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2020 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowej z siedzibą w Ł. na uchwałę Rady Miejskiej w Łowiczu z dnia 30 czerwca 2005 roku nr XLIII/268/2005 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Łowicza postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz skarżącej A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowej z siedzibą w Ł. kwotę 300 (trzysta) złotych, tytułem zwrotu wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu 13 marca 2020 roku, pod poz. [...]. A. P.

Pismem z dnia 13 marca 2020 r., A Sp. z o.o. Sp.k. z siedzibą w Ł. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Łowiczu z dnia 30 czerwca 2005 roku nr XLIII/268/2005 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Łowicza, zaskarżając ww. uchwałę w części, tj. w zakresie § 9 pkt 2, pkt 6 i pkt 7 oraz § 24 przedmiotowej uchwały. Zaskarżonej uchwale strona zarzuciła naruszenie: art. 15 ust. 2 pkt 10 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez określenie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego zasad modernizacji, rozbudowy i budowy systemów komunikacji i infrastruktury technicznej, w sposób sprzeczny z przepisami powszechnie obowiązującego prawa o randze ustawowej. art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach poprzez wprowadzenie zaskarżonymi przepisami uchwały, wbrew treści przywołanego przepisu, zakazu sytuowania na terenie objętych miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, zakładowej oczyszczalni ścieków. art. 42 ustawy Prawo wodne z dnia 18 lipca 2001 r. (obowiązującej w dacie uchwalania zaskarżonego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego- obecnie art. 83 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne) poprzez wprowadzenie zaskarżonymi przepisami uchwały, wbrew treści przywołanego przepisu, zakazu sytuowania na terenie objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, zakładowej oczyszczalni ścieków. art. 2 pkt. 14 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków poprzez wykluczenie przez przepisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego możliwości budowy w tym terenie zakładowej oczyszczalni ścieków, pomimo iż zgodnie z przepisami prawa stanowi ona urządzenie kanalizacyjne. W związku z powyższym skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności części zapisów Uchwały nr XLIII/268/2005 Rady Miejskiej w Łowiczu w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru urbanistycznego Kostka w rejonie ulic Powstańców 1863 roku - Kaliskiej a to: a) § 9 pkt 2, zgodnie z którym, dopuszczalne jest wyposażanie terenów w sieci infrastruktury technicznej innych mediów oraz inne urządzenia infrastruktury technicznej ograniczone do obsługi wyłącznie poszczególnych terenów, pod warunkiem zachowania pozostałych ustaleń niniejszego planu oraz interesów osób trzecich; b) § 9 pkt 6, statuującego odprowadzanie ścieków bytowych i przemysłowych do komunalnych urządzeń kanalizacyjnych c) § 9 pkt. 7 nakazującego odprowadzanie ścieków przemysłowych do zewnętrznych urządzeń kanalizacyjnych - z warunkiem realizacji niezbędnych urządzeń podczyszczających w celu zachowania wymaganej przepisami szczególnymi jakości odprowadzanych ścieków. d) § 24, zgodnie z którym ustala się następujące przeznaczenie i szczególne warunki zagospodarowania oraz ograniczenia w użytkowaniu dla terenu, który został oznaczony symbolem 5.85.P,U. (teren przy ulicy Kaliskiej): 1) przeznaczenie - tereny obiektów produkcyjnych, składów i magazynów i tereny zabudowy usługowej; 2) zasady i warunki zagospodarowania: a) budynki o wysokości do 12m, b) dopuszczalna realizacja zespołów garaży i parkingów, c) udział powierzchni terenu biologicznie czynnej co najmniej 30%, d) dopuszczalna realizacja pełnych ogrodzeń o wysokości do 2,5m spełniających rolę ekranów izolacyjnych. Jednocześnie skarżąca wniosła o zasądzenie od organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w Łowiczu wniosła o oddalenie skargi. Zarządzeniem sędziego z dnia 17 czerwca 2020 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dowodu wezwania właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa przed złożeniem skargi do Sądu, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie została skutecznie doręczona 24 czerwca 2020 r. W piśmie z dnia 29 czerwca 2020 r., a więc przed upływem wyżej zakreślonego terminu, skarżąca cofnęła skargę. Jednocześnie strona wniosła o zwrot uiszczonego wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest wiążące dla sądu. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie żadna z przytoczonych wyżej negatywnych przesłanek nie zachodzi, zatem cofnięcie skargi należy uznać za skutecznie dokonane. Cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania postępowania wszczętego skargą, co w rezultacie prowadzi do umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., uznając cofnięcie skargi za skuteczne, orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi Sąd orzekł w pkt 2 sentencji postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. A.B.