II SA/Łd 395/17

Dnia 22 czerwca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi –Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi J. P. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...], znak [...] w przedmiocie zawieszenia z urzędu postępowania w sprawie nieodpowiedniego stanu technicznego ruin po budynku stodoły i zobowiązanie do wystąpienia o pozwolenie na rozbiórkę postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. IB

J.P. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...]., wnosząc o wstrzymanie wykonania obowiązku wynikającego z jego treści. Rzeczonym postanowieniem [...]WINB w punkcie 1 - utrzymał w mocy postanowienie PINB z dnia [...], w części dotyczącej zawieszenia z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie nieodpowiedniego stanu technicznego pozostałości ruin po budynku stodoły, usytuowanej na działce nr ewid. 486 i 487/2 w miejscowości B., ul. A nr 2 oraz zobowiązania T.O. i J.P. do wystąpienia do Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Ł., Delegatura w P., o wydanie pozwolenia na rozbiórkę pozostałości ruin po budynku stodoły, usytuowanej na działce nr ewid. 486 i 487/2 w miejscowości B., ul. A oraz w punkcie 2 – uchylił zaskarżone postanowienie w zakresie ustalonego terminu wykonania w/w obowiązku i wyznaczył nowy termin do dnia 31 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: W rozumieniu art. 61 § 1, § 3 - § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – przywoływanej dalej w tekście jako "p.p.s.a", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem: wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę (pkt 1); uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę (pkt 2). W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może dotyczyć tylko takich aktów, które nadają się do wykonania, zaś wykazanie przesłanek ustawowych z art. 61 § 3 p.p.s.a., uzasadniających zastosowanie ochrony tymczasowej obciąża stronę skarżącą. W realiach rozpoznawanej sprawy skarżący nie przytoczył żadnych argumentów bądź okoliczności, przewidzianych w art. 61 § 3 p.p.s.a., mających uzasadniać uwzględnienie jego wniosku. W tym stanie rzeczy, sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. IB