II SA/Łd 311/20

Dnia 2 lipca 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2020 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku W. W. o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych sprzeciwu w sprawie ze sprzeciwu W. W. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...], znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego stanu technicznego budynku postanawia: przywrócić termin do usunięcia braków formalnych sprzeciwu. a.bł.

W dniu 8 kwietnia 2020 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynął, złożony za pośrednictwem organu, sprzeciw W. W., reprezentowanej przez T. J., od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...], znak: [...] uchylającej w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...], którą na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018, poz. 2096 ze zm.) umorzono w całości postępowanie w sprawie "stanu technicznego budynku mieszkalnego wielorodzinnego zlokalizowanego na terenie nieruchomości w Ł. przy ul. A (ze szczególnym uwzględnieniem prawidłowości funkcjonowania przewodów wentylacyjnych łazienki lokalu nr 9 zlokalizowanego na nieruchomości w Ł. przy ul. A)" i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Postanowieniem z dnia 17 czerwca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił sprzeciw skarżącej. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd wskazał, iż zarządzeniami Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 15 kwietnia 2020 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych sprzeciwu przez złożenie pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, wskazanie numeru PESEL skarżącej oraz do uiszczenia wpisu sądowego – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, stosowne wezwania zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącej W. W.– T. J. w dniu 29 kwietnia 2020 r. Pełnomocnik skarżącej uiścił wpis sądowy od sprzeciwu, jednakże w zakreślonym w wezwaniu terminie, nie złożył ani pełnomocnictwa do działania w imieniu W. W., ani nie wskazał numeru PESEL skarżącej. Postanowienie o odrzuceniu sprzeciwu zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 24 czerwca 2020 r. Natomiast w dniu 25 czerwca 2020 r. pełnomocnik skarżącej wniósł pismo zatytułowane "skarga" podkreślając, iż nie z jego winy uchybił terminowi uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu, podnosząc iż z powyższego obowiązku nie wywiązał się z uwagi na koronawirusa, a że jest osobą po 4 udarach, nie mógł nigdzie wychodzić. Jednocześnie do ww. pisma pełnomocnik skarżącej załączył pełnomocnictwo procesowe do działania w imieniu skarżącej oraz wskazał numer PESEL skarżącej. Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 29 czerwca 2020r. pismo T. J. z dnia 25 czerwca 2020 r. potraktowano jako wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Orzeczenie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). W rozpatrywanej sprawie pełnomocnik skarżącej W. W. – T. J., dochował 7 dniowego terminu wynikającego z art. 87 § 1 p.p.s.a., gdyż należało przyjąć, iż dowiedział się o uchybieniu terminu do usunięcia braków formalnych sprzeciwu, w chwili doręczenia postanowienia o odrzuceniu sprzeciwu, to jest w dniu 24 czerwca 2020 r. W dniu 25 czerwca 2020 r. pełnomocnik skarżącej usunął braki formalne sprzeciwu przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz wskazanie numeru PESEL skarżącej. Należy zatem uznać, że powołany wniosek spełnia wymagania formalne, przewidziane w art. 87 § 1-2 i § 4 p.p.s.a., co umożliwia merytoryczną ocenę żądania skarżącej. Zasadnicze znaczenie dla rozpoznania niniejszego wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym miało ustalenie, czy uchybienia przez stronę terminowi nie nastąpiło z jej winy. Przepis art. 86 § 1 p.p.s.a. nie określa według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony, a ocena braku winy pozostawiona została uznaniu sądu, co daje mu możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (por. postanowienie NSA z dnia 5 grudnia 2014 r., sygn. akt I OZ 1123/14, LEX nr 1646163). W ocenie Sądu pełnomocnik skarżącej przedstawił we wniosku argumentację, która wskazuje na prawdopodobieństwo braku winy, co - biorąc pod uwagę okoliczności i dowody znajdujące się w aktach sprawy - jest wystarczające dla uznania, że zachodzą przesłanki do przywrócenia uchybionego terminu do usunięcia braków formalnych sprzeciwu, podkreślając przy tym, iż wymóg uprawdopodobnienia, wskazany w art. 87 § 2 p.p.s.a., jest dalece mniej rygorystyczny niż wymóg udowodnienia danej okoliczności. Sąd w szczególności uwzględnił podnoszoną we wniosku kwestię, że w okresie obostrzeń spowodowanych pandemią koronawirusa w Polsce wprowadzono szereg ograniczeń, które utrudniały lub uniemożliwiały dokonywanie czynności życia codziennego (np. wizyty w bankach, u lekarzy, w urzędach). Z dniem 14 marca 2020r. Minister Zdrowia wprowadził na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stan zagrożenia epidemicznego, zaś z dniem 20 marca 2020 r. stan epidemii - rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. (Dz. U. z 2020 r., poz. 491 ze zm.). Nadto, w dniu 31 marca 2020 r. wszedł w życie art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374). Stanowił on, że w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych - nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres. Określona w tym przepisie zasada wstrzymania i zawieszenia terminów dotyczy również niniejszej sprawy. Można w tym miejscu zauważyć, że terminy sądowe i procesowe zaczęły biec na nowo od dnia 23 maja 2020 r. na mocy ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-COV-2 (Dz. U. z 2020 r., poz. 875). Należy dodatkowo podkreślić, że wystąpienie pandemii koronawirusa w Polsce spowodowało nie tylko szereg zmian i uciążliwości w funkcjonowaniu życia codziennego, ale także wiele zmian w prawie, które były trudne do prześledzenia dla osób bez stosownego przygotowania zawodowego. Mając na względzie okoliczności sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., przywrócił skarżącej termin do usunięcia braków formalnych sprzeciwu. a.bł.