II SA/Łd 309/25

Dnia 11 czerwca 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Mikołajczyk po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2025 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy Miasto Ł. – Zarządu Lokali Miejskich na postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 18 marca 2025 roku nr 46/2025 w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku wykonania robót budowlanych zabezpieczających postanawia: odrzucić skargę.

Gmina Miasto Ł. – Zarząd Lokali Miejskich zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z 18 marca 2025 r., nr 46/2025, w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku wykonania robót budowlanych zabezpieczających. Na podstawie zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II z 7 maja 2025 r. strona skarżąca została wezwana do złożenia dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania Gminy Miasta Ł. przez Zarząd Lokali Miejskich przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz do wskazania numeru identyfikacyjnego Gminy Miasta Ł., a ponadto do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł. Z zawartych w ww. wezwaniach pouczeń wynikało, że nieusunięcie braków formalnych i fiskalnych skargi w terminie 7 dni będzie skutkowało jej odrzuceniem. Stosowne wezwania do usunięcia braków skargi zostały doręczone stronie skarżącej za pomocą środków komunikacji elektronicznej 14 maja 2025 r. bezpośrednio do elektronicznej skrzynki podawczej podmiotu publicznego na platformie ePUAP: /[...]/SkrytkaESP. W ustawowym terminie braki skargi nie zostały usunięte. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 2 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) – w skrócie: "p.p.s.a." – numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku - numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania. Stosownie natomiast do art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (§ 3). Według art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2). Natomiast w myśl z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jednakże skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3). W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że strona skarżąca została zobowiązana do uzupełnienia braku formalnego i fiskalnego skargi, jednakże pomimo informacji o skutkach niewywiązania z ww. obowiązków w ustawowym terminie i związanym z tym rygorem odrzucenia skargi, strona skarżąca ani nie wskazała swojego numeru identyfikacyjnego ani nie złożyła dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania przed sądem, ani nie uiściła wymaganego wpisu od skargi. Skoro bowiem wezwania do uzupełnienia braków skargi zostały doręczone stronie skarżącej 14 maja 2025 r., to ostatnim dniem ustawowego terminu do wykonania nałożonych obowiązków był 21 maja 2025 r. Jednakże termin ten upłynął bezskutecznie, co uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, a zatem skarga podlega odrzuceniu. Z tych wszystkich względów sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.