II SA/Łd 308/20

Dnia 3 czerwca 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2020 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. T. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] roku, nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego budynku p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. A.B.

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga A. T.na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany ostatecznej decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego budynku gospodarczego (komórek i ubikacji). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. w skrócie: "P.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W niniejszej sprawie Skarżąca wniosła do sądu administracyjnego skargę na akt administracyjny wydany przez organ pierwszej instancji w wyniku rozpatrzenia wniosku skarżącej o zmianę decyzji ostatecznej w zakresie terminu wykonania nałożonego obowiązku. Sąd orzekający w niniejszej składzie wskazuje, że w razie gdy organ uzna za bezzasadne żądanie przez stronę zmiany decyzji ostatecznej w trybie art. 154 K.p.a., jest obowiązany wydać decyzję odmawiającą zmiany decyzji dotychczasowej. Decyzja odmowna jest decyzją wydaną w pierwszej instancji, od której służy odwołanie. Właśnie z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Chociaż organ pierwszej instancji błędnie przyjął formę postanowienia dla załatwienia wniosku skarżącej oraz błędnie pouczył o środkach zaskarżenia nie zmienia to faktu, iż nadal jest to rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne. Niezawinione przez stronę zaniechanie złożenia odwołania może być podstawą do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania do organu II instancji. Niemniej jednak w obecnej sytuacji skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. (przedwczesna z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia) i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a., o czym orzeczono jak w postanowieniu. A.B.