II SA/Łd 295/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 5 września 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uznania za nienależnie pobrane świadczenia rodzinne p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. a.bł.

W dniu 11 marca 2014r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] w przedmiocie uznania za nienależnie pobrane świadczenia rodzinne. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o umorzenie postępowania wobec wydania postanowienia z dnia [...] o uwzględnieniu skargi i uchyleniu zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...]. W dniu 28 lipca 2014r. do tutejszego Sądu wpłynęło pismo, w którym strona skarżąca oświadczyła, iż nie podtrzymuje skargi na decyzję Nr [...]. W piśmie z dnia 19 sierpnia 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze poinformowało, iż w dniu [...] wydało decyzję uchylającą decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 – przywoływanej dalej jako: p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei jak stanowi przepis art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności powodujące konieczność uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne i ocenił, że nie zmierza ono ani do obejścia prawa, ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W tej sytuacji uznać należało cofnięcie skargi przez stronę skarżącą za dopuszczalne, co obligowało Sąd do umorzenia postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. a.bł.