II SA/Łd 289/17

Dnia 22 czerwca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego postanawia: sprostować z urzędu sentencję wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 23 maja 2017 roku, sygn. akt II SA/Łd 289/17 w ten sposób, że w komparycji w miejsce strony skarżącej zamiast "Z. P." wpisać "Z. P.", natomiast w rozstrzygnięciu dopisać numer decyzji organu I instancji: "nr [...]". IB

Wyrokiem z dnia 23 maja 2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uwzględnił skargę Z.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...], nr [...], w przedmiocie zasiłku rodzinnego i uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Z. z dnia [...], nr [...]. W komparycji ww. wyroku wpisano jednak w miejsce strony skarżącej: "Z. P.", natomiast w rozstrzygnięciu pominięto numer decyzji organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., w skrócie P.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. O sprostowaniu sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zd. 1 P.p.s.a.). Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki. Tak właśnie było w niniejszej sprawie. W toku opracowywania elektronicznej wersji sentencji wyroku przy użyciu edytora tekstu doszło do popełnienia oczywistej omyłki polegającej na tym, że w miejsce strony skarżącej zamiast "Z.P." wpisano "Z.P.", natomiast w rozstrzygnięciu omyłkowo został wykasowany numer decyzji organu I instancji. W związku z tym zaistniała konieczność sprostowania sentencji wyroku z urzędu. Dostrzeżony błąd wystąpił wbrew zamierzeniu sądu, zaś jego sprostowanie nie ma żadnego wpływu na zapadłe w sprawie rozstrzygnięcie. W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. IB