II SA/Łd 250/26

Dnia 30 czerwca 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marcin Olejniczak Sędziowie: Sędzia WSA Agata Sobieszek-Krzywicka Sędzia WSA Beata Czyżewska (spr.) Protokolant: asystent sędziego Agnieszka Chrzanowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 czerwca 2026 roku sprawy ze skargi I. P. i J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 3 lutego 2026 roku znak: SKO.4170.9-10.2026 w przedmiocie stwierdzenia braku obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta i Gminy Lutomiersk z dnia 27 listopada 2025 r. znak: RGKiL.6220.7-47.2025; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi solidarnie na rzecz skarżących I. P. i J. P. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. dj

Zaskarżoną decyzją z 3 lutego 2026 r., znak: SKO.4170.9-10.2026, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz.U. z 2025 r., poz. 1691 z późn.zm. - dalej w skrócie "k.p.a."), art. 71 ust. 2 pkt 2, art. 62a, art. 80 ust. 2 i art. 84 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tekst jedn.: Dz.U. z 2024 r., poz. 1112 z późn.zm. - dalej w skrócie "u.o.o.ś."), § 3 ust. 1 pkt 55 lit. b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (tekst jedn.: Dz.U. z 2019 r., poz. 1839 z późn.zm. - dalej w skrócie "rozporządzenie"), utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy Lutomiersk z 27 listopada 2025 r., znak: RGKIL.6220.7-47.2025, stwierdzającą brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia p.n. [...]. W pierwszej kolejności Kolegium wskazało, że w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji I. P. i J. P. wnieśli o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Odwołujący podnieśli zarzuty naruszenia: 1. art. 80 ust. 2 u.o.o.ś. poprzez wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach w przypadku niezgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w sytuacji gdy organ pierwszej instancji powinien odmówić wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach; 2. art. 59a ust. 1 u.o.o.ś. poprzez nieprzeprowadzenie analizy zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; 3. art. 63 ust. 1 u.o.o.ś. poprzez odstąpienie od obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko pomimo, że przedsięwzięcie, ze względu na skalę magazynowania substancji niebezpiecznych, ich charakter, lokalizację oraz ryzyko poważnej awarii, wymaga przeprowadzenia pełnej oceny oddziaływania na środowisko - jak również poprzez nieprzeprowadzenie prawidłowej oceny kryteriów określonych w art. 63 ust. 1 u.o.o.ś.; 4. art. 62a u.o.o.ś. poprzez wydanie decyzji w oparciu o wadliwą kartę informacyjną przedsięwzięcia; 5. art. 7, art. 77 § 1, a także art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz brak wykazania w decyzji, dlaczego odstąpiono od obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko; 6. art. 8 § 1 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób budzący uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności i rzetelności; 7. art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (tekst jedn.: Dz.U. z 2025 r., poz. 647 z późn.zm. - dalej w skrócie "p.o.ś."), poprzez niezastosowanie zasady przezorności, która nakazuje, w razie wątpliwości co do skali i rodzaju oddziaływania przedsięwzięcia, przyjęcie wariantu bardziej ostrożnego i nałożenie obowiązku sporządzenia raportu. Do odwołania załączony został Raport z inwentaryzacji chronionych gatunków herpetofauny w C. (bezpośrednie sąsiedztwo działki przeznaczonej pod budowę magazynu), sporządzony przez dr R. J. oraz Raport z inwentaryzacji chronionych gatunków ornitofauny w C. (bezpośrednie sąsiedztwo działki przeznaczonej pod budowę magazynu), sporządzony przez dr R. J. oraz mgr M. S. . Do odwołania inwestor odniósł się w piśmie z 26 stycznia 2026 r. wnosząc o utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji z uwagi na bezzasadność zawartych w nim zarzutów. Następnie organ odwoławczy uznał, że organ pierwszej instancji kwalifikując przedsięwzięcie objęte wnioskiem o wydanie decyzji środowiskowej zasadnie stwierdził, że należy ono do przedsięwzięć, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 54 lit. b rozporządzenia, tj.: zabudowa przemysłowa lub magazynowa, wraz z towarzyszącą jej infrastrukturą, o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż 1 ha na obszarach innych niż wymienione w lit. a (tj. na obszarach objętych formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, lub w otulinach form ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-3 tej ustawy). Planowana budowa centralnego magazynu depozytowego na potrzeby jednostek Krajowej Administracji Skarbowej wraz z infrastrukturą towarzyszącą w miejscowości [...], należy do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko wymienionych w art. 59 ust. 1 pkt 2 u.o.o.ś. W takim przypadku potrzeba przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko zaistniałaby wyłącznie wówczas, gdyby obowiązek taki został stwierdzony w drodze postanowienia przez organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, co wynika wprost z art. 63 ust. 1 pkt 1-3 u.o.o.ś. W rozpatrywanej sprawie organami właściwymi do wydania opinii, o której mowa w powołanych wyżej przepisach był Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Łodzi, Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Pabianicach oraz Dyrektor Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Zarząd Zlewni w Łowiczu. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Łodzi w postanowieniu z 4 lipca 2025 r. znak: WOOŚ.4220.248.2025.JKu.9 wyraził opinię, że dla planowanego przedsięwzięcia nie istnieje potrzeba przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Również Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Pabianicach w piśmie z 8 lipca 2025 r., znak: ZNS.90281.11-2.2025, stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanej budowy magazynu depozytowego. Analogiczne stanowisko zajął także Dyrektor Zarządu Zlewni Wód Polskich w Łowiczu (opinia z 10 lipca 2025 r., znak: PS.ZZŚ.4901.141.2025.2.AC) wskazując jednocześnie warunki realizacji przedsięwzięcia, których spełnienie ograniczy możliwość znaczącego oddziaływania na środowisko. Dalej Kolegium wyjaśniło, że przepisy ustawy wyraźnie uzależniają możliwość wydania pozytywnej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach od istnienia zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami planu miejscowego. Jeżeli natomiast przedsięwzięcie naruszałoby przepisy zawarte w planie miejscowym, organ byłby zobligowany do odmowy zgody na realizację przedsięwzięcia. Ocena zgodności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego należy do organu wydającego decyzję i powinna być dokonywana już na etapie wstępnym postępowania, przed przystąpieniem do dalszych czynności zmierzających do wydania wnioskowanej decyzji, co wynika wprost z art. 59a ust. 1 pkt 2 u.i.o.ś. Dokonując oceny wniosku z punktu widzenia zgodności planowanego przedsięwzięcia z obowiązującym na danym terenie planem miejscowym, organy opierają się przede wszystkim na złożonej przez inwestora karcie informacyjnej przedsięwzięcia (jak to ma miejsce w rozpatrywanej sprawie) bądź też raporcie oddziaływania na środowisko. To te dokumenty stanowią kluczowy dowód w sprawie i to one muszą zostać ocenione w kontekście konkretnych ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W tej sprawie teren inwestycji objęty jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, uchwalonym Uchwałą Rady Gminy Lutomiersk Nr Ll/364/10 z dnia 13 lipca 2010 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszarów położonych w obrębach geodezyjnych [...]i znajduje się w obrębie jednostki urbanistycznej oznaczonej symbolem 1 P. Zgodnie z § 24 planu, dla terenów oznaczonych na rysunku planu symbolami 1 P ustala się: przeznaczenie podstawowe - zabudowa produkcyjna, składy, magazyny; przeznaczenie uzupełniające - usługi. Plan w § 9 pkt 1 lit. i wprowadza zakaz lokalizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla których sporządzenie raportu oddziaływania na środowisko jest obligatoryjne lub mogących wymagać sporządzenia takiego raportu w rozumieniu przepisów odrębnych, z wyjątkiem obiektów infrastruktury technicznej i komunikacyjnej. Odnosząc się do tego zakazu Kolegium zaznaczyło, że plan miejscowy odsyła do przepisów odrębnych, jednakże bez wskazania przepisów prawnych, do których odnosi się to odesłanie, co może stwarzać pewne trudności interpretacyjne. Bezspornym jest, że planowane przedsięwzięcie nie należy do mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla których sporządzenie raportu oddziaływania na środowisko jest obligatoryjne. Odnośnie zaś tej drugiej kategorii przedsięwzięć koniecznym jest wskazanie, że wobec wydania decyzji stwierdzającej brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego centralnego magazynu depozytowego, przedsięwzięcie to także nie może być traktowane jako mogące wymagać sporządzenia takiego raportu w rozumieniu przepisów odrębnych. Tego zakazu nie można bowiem interpretować rozszerzająco, a ponadto w oderwaniu od podstawowego przeznaczenia przedmiotowego obszaru, jakim jest zabudowa produkcyjna, składy, magazyny. Wobec powyższego organ drugiej instancji stwierdził, że sporna inwestycja nie pozostaje w sprzeczności z obowiązującym planem miejscowym, co czyni zarzut odwołania w tym zakresie niezasadnym. Następnie Kolegium odwołało się do treści art. 84 ust. 1 u.i.o.ś. i wskazało, że powołany wyżej przepis ustawy nie precyzuje, co powinno być określone w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydanej bez przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. W przepisie tym znalazło się bowiem jedynie stwierdzenie o konieczności wskazania na brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Nie oznacza to jednak, że nie ma ona określać żadnych innych kwestii. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wydawana bez przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko nadal jest orzeczeniem merytorycznym, dającym podstawę do ubiegania się o wydanie jednej z decyzji wymienionych w art. 72 ust. 1 u.o.o.ś. i powinna spełniać warunki wynikające z art. 107 k.p.a. Oznacza to, że powinno z niej precyzyjnie wynikać, do jakiego przedsięwzięcia się ona odnosi oraz w jakim miejscu ma być to przedsięwzięcie zlokalizowane. Informacje te winny znaleźć się w uzasadnieniu decyzji, które stosownie do art. 85 ust. 1 u.o.o.ś., jest elementem obligatoryjnym decyzji. Nadto przepis art. 84 ust. 1a u.o.o.ś. wprost wskazuje jakie obowiązki mogą być nakładane w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, gdy nie była przeprowadzona ocena oddziaływania na środowisko. W decyzji takiej zatem organ może określić istotne warunki korzystania ze środowiska w fazie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich, jak również wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w dokumentacji wymaganej do wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1, w szczególności w projekcie budowlanym, w przypadku decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10, 14, 18 i 23. Organ może także nałożyć obowiązek wykonania działań mających na celu unikanie, zapobieganie, ograniczanie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Organ rozstrzygając o braku konieczności oceny oddziaływania na środowisko, dokonuje niejako przesądzenia, że realizacja planowanego przedsięwzięcia nie niesie za sobą skutków w postaci znaczącego negatywnego oddziaływania na środowisko, tym samym nałożenie obowiązków wskazanych powyżej należy rozważać w kontekście wskazywania takich rozwiązań, których zastosowanie w sposób bezsprzeczny pozwala na stwierdzenie braku takich znacząco negatywnych oddziaływań. Pewność wyeliminowania oddziaływań, które mogłyby mieć charakter znacząco negatywny nie wymaga przeprowadzenia oceny, a więc w ramach dostępnej organowi prowadzącemu postępowanie w sprawie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wiedzy posiadanej z urzędu oraz na podstawie karty informacyjnej przedsięwzięcia i stanowisk organów współdziałających, musi być on w stanie rozstrzygnąć, że nakładane obowiązki zapewnią niewystąpienie znacząco negatywnych oddziaływań. W sprawie dotyczącej wydania decyzji środowiskowej nie można także pominąć art. 84 ust. 2 u.o.o.ś., zgodnie z którym charakterystyka przedsięwzięcia stanowi załącznik do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. W charakterystyce przedsięwzięcia powinny zostać zawarte podstawowe informacje o przedsięwzięciu pozwalające zdefiniować jego zakres przedmiotowy i podstawowe elementy związane z jego realizacją a warunkujące zakres oddziaływań na środowisko. Chodzi o uniknięcie takiej sytuacji, w której decyzja zawiera nazwę przedsięwzięcia i niewiele więcej informacji na temat jej parametrów i sposobu realizacji. W takim przypadku mogłoby się okazać, że przedsięwzięcie pomiędzy rozstrzygnięciem o braku konieczności prowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, a np. wnioskiem o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, uległo istotnej transformacji w zakresie parametrów i warunków jej realizacji, ze względu jednak na to, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach nie określa parametrów jej realizacji, organ, do którego złożono wniosek o wydanie pozwolenia na budowę, nie jest w stanie stwierdzić, że w międzyczasie zamierzenie inwestycyjne uległo transformacji nie pozwalającej na uznanie, że tożsamość przedsięwzięcia została zachowana. Oznacza to, że treść decyzji wydanej bez przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko nie może wykraczać poza zakres regulowany przez art. 84 u.o.o.ś. W toku postępowania w sprawie wydania decyzji środowiskowej wskazana została kwalifikacja przedmiotowego przedsięwzięcia, wymieniona w § 3 ust. 1 pkt 54 lit. b rozporządzenia. Bezspornie przedmiotem postępowania jest zabudowa magazynowa (magazyn depozytowy) wraz z towarzyszącą infrastrukturą o powierzchni zabudowy przekraczającej 1 ha, na obszarze nieobjętym formami ochrony przyrody lub otulinach form ochrony przyrody, wymienionych w art. 6 ust. 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody tj. parki narodowe, rezerwaty przyrody, parki krajobrazowe. Kwalifikacja przedsięwzięcia przedstawiona przez wnioskodawcę została zaaprobowana zarówno przez Burmistrza Miasta i Gminy Lutomiersk, jak też organy opiniujące. Podstawą kwalifikacji była powierzchnia planowanego zamierzenia inwestycyjnego, która przyporządkowała inwestycję do wskazanej instalacji: powierzchnia działki -141226 m2, powierzchnia zabudowy - 65801 m2, powierzchnia utwardzona - 29639 m2, powierzchnia biologicznie czynna - 45785 m2. Kolegium odnosząc się do zarzutu odwołania, iż kwalifikacja przedsięwzięcia powinna odnosić się również do ilości paliwa magazynowanego w ramach przechowywania zarekwirowanych towarów, stwierdziło, że zgodnie z danymi przedstawionymi przez inwestora na wyznaczonym miejscu magazynowane będą paleto-pojemniki dwupłaszczowe 1000l z substancjami ropopochodnymi - ok. 2200 sztuk. Ilość magazynowanego paliwa wyniesie - 2200 szt. x 1000l = 2200000l = 2200 m3, czyli ok. 2200 Mg. Wbrew twierdzeniom odwołania, taka ilość magazynowanego paliwa nie kwalifikuje przedsięwzięcia do instalacji wymienionych w § 2 ust. 1 pkt 22 rozporządzenia, jest bowiem kilkadziesiąt razy mniejsza niż wskazana w rozporządzeniu - 200 000 Mg. Ponadto rozporządzenie kwalifikuje do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko instalacje związane z magazynowaniem produktów przeznaczonych do sprzedaży, natomiast przewidywane do magazynowania paliwo nie będzie przeznaczone do sprzedaży, jest to produkt zarekwirowany w postępowaniu dotyczącym nielegalnego sprowadzania lub handlu. Zarekwirowane paliwo magazynowane będzie w atestowanych zbiornikach, na paletach. Miejsce magazynowania wyposażone zostanie na całości w wannę ociekową, szczelną, o pojemności min. równej pojemności zbiorników, umożliwiającą zebranie ewentualnych wycieków. Najbliższe tereny zabudowy mieszkaniowej znajdują się w kierunku północno-wschodnim, w odległości ok. 25 m od granicy planowanego przedsięwzięcia. Biorąc pod uwagę planowane zagospodarowanie terenu i lokalizację planowanego magazynu zbiorników z paliwem odległość ta wyniesie ok. 500 m, przy czym sama hala magazynowa stanowić będzie barierę oddzielającą zabudowę mieszkaniową od magazynu ze zbiornikami. Lokalizacja magazynu zbiorników w tym miejscu stanowi zabezpieczenie dla tej zabudowy. Zaprojektowana droga pożarowa na wypadek awarii uwzględnia wjazd od strony północnej, po zachodniej stronie hali, z daleka od tej zabudowy. Organ odwoławczy wyjaśnił również, że planowane do realizacji przedsięwzięcie zlokalizowane jest w miejscowości C. . Nieruchomość obejmuje 1 działkę ewidencyjną: [...]. Teren projektowanej hali oraz obszar oddziaływania zlokalizowany jest poza terenami siedlisk łęgowych, zlokalizowany jest poza ujściami rzek oraz ochronnych zbiorników wód śródlądowych. Nie jest to także obszar występowania gatunków roślin, grzybów i zwierząt wymagających specjalnej ochrony lub ich siedlisk, lub siedlisk przyrodniczych objętych ochroną. Instalacja nie znajduje się na terenach, dla których standardy jakości środowiska zostały przekroczone lub istnieje prawdopodobieństwo ich przekroczenia. Teren zlokalizowany jest poza obszarami uzdrowisk i obszarów ochrony uzdrowiskowej. Nie przylega do jezior. Działkę inwestycyjną stanowi wielkoobszarowe pole uprawne. W zachodniej i wschodniej części działki znajdują się niewielkie powierzchnie zadrzewień. W części zachodniej zadrzewienie o pow. 0,8 ha składa się głównie z robinii akacjowej i klonu jesionolistnego. Notowano także pojedyncze kępy bzu czarnego. W części wschodniej natomiast znajduje się zadrzewienie składające się z robinii akacjowej i modrzewi. Różnorodność biologiczna miejscowej flory jest uboga ze względu na prowadzenie intensywnej gospodarki rolnej w przedmiotowym rejonie. W obrębie pól rzadko spotykano charakterystyczne dla tych siedlisk gatunki chwastów polnych. Ze względu na stosowanie środków ochrony roślin skład gatunkowy roślin na terenie zamierzenia jest ubogi. Jedynie na obrzeżach przedmiotowego terenu znajdują się rośliny takie jak: babka lancetowata, pokrzywa zwyczajna, krwawnik pospolity, powój polny, bylica pospolita, mniszek lekarski. Tożsame siedliska rozpościerają się w najbliższym sąsiedztwie. Jedynym ich urozmaiceniem są niewielkie fragmenty zadrzewień stanowiące refugia dla flory i miejscowej fauny. Wszystkie kompleksy zbiorowisk roślinnych występujące na terenie planowanej inwestycji są silnie zmienione przez człowieka i mają charakter antropogeniczny. Cechują się też znacznym udziałem obcych gatunków inwazyjnych, głównie robinii akacjowej i klonu jesionolistnego. Drzewostany mają zaburzoną strukturę przestrzenną i gatunkową, wykazują degenerację fitosocjologiczną i formy antropopresji. Brak tu jednostek, które wyróżniałyby się większą wartością przyrodniczą. Ekosystemy w otoczeniu planowanej inwestycji posiadają niską wartość przyrodniczą - dominują tu tereny wielkoobszarowych pól uprawnych. Obszar inwestycji nie wyróżnia się pod względem szaty roślinnej na tle terenów sąsiednich. Przedsięwzięcie jest zlokalizowane na płaskiej równinie. Obejmuje grunty rolne częściowo pokryte zapustami składającymi się ze spontanicznie rozwijających się drzew i krzewów, stanowiącymi potencjalne ogniwo sukcesji w kierunku lasu. Zadrzewienia nie wykazują jednak tożsamości fitosocjologicznej. Są to układy powstałe na skutek porzucenia dawnych gruntów rolnych. Nie przewiduje się wystąpienia potencjalnie negatywnego oddziaływania na krajobraz. W pobliżu planowanej inwestycji nie znajdują się szlaki turystyczne czy cenne punkty widokowe. Ponadto teren inwestycji znajduje się w znacznej odległości od obszarów takich jak: parki krajobrazowe, parki narodowe czy rezerwaty przyrody. Planowany budynek zostanie zrealizowany w stonowanych barwach, co znacznie ograniczy widoczność obiektów w krajobrazie. Wobec powyższego ze względu na skalę przedsięwzięcia oraz zastosowanie środków minimalizujących planowana inwestycja nie wykazuje potencjalnego negatywnego wpływu na ochronę przyrody i krajobrazu przedmiotowego obszaru przedsięwzięcia oraz, jak już wyżej wskazano, jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy. Dalej Kolegium wskazało, że działka inwestycyjna znajduje się poza granicami wyznaczonych form ochrony przyrody. W sąsiedztwie projektowanej inwestycji w C. znajduje się dwór wpisany do rejestru zabytków. Realizacja planowanej hali nie będzie stanowiła zagrożenia dla tego obiektu. Wjazd na teren budowy realizowany będzie od strony północnej, z pominięciem drogi dzielącej teren inwestycji od kompleksu dworskiego. Ponadto od strony wschodniej terenu inwestycji zaprojektowano pas zieleni izolacyjnej oraz miejsca parkingowe otoczone pasem zieleni (trawniki). Hala umiejscowiona jest w odległości ok. 70 m od drogi gminnej, za którą znajduje się teren dawnego folwarku. Organ odwoławczy podkreślił, że w toku przeprowadzonej procedury wnioskodawca odstąpił od działań związanych z zakupem i eksploatacją niszczarki do zarekwirowanych automatów, która mogłaby być dodatkowym źródłem emisji hałasu. Przeprowadzona analiza akustyczna wykazała dotrzymanie standardów akustycznych na terenach podlegających ochronie (zabudowa mieszkaniowa). Odnosząc się następnie do zakresu Karty informacyjnej przedsięwzięcia Kolegium stwierdziło, że jest on zgodny z art. 62a ust. 1 i 63 u.o.o.ś. W kwestii oddziaływania na powietrze atmosferyczne Karta informacyjna przedsięwzięcia zawiera symulację emisji, uwzględniającą tło zanieczyszczeń, zgodnie z pismem Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska, Departamentu Monitoringu Środowiska w Łodzi znak: DMS-LO.731.1.80.2025 z 25 lutego 2025 r. Wyniki analizy przedstawione zostały na załącznikach graficznych. Obliczenia stanu zanieczyszczenia powietrza atmosferycznego w czasie eksploatacji inwestycji przeprowadzono według metodyki modelowania poziomów substancji w powietrzu określonej w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 26 stycznia 2010 r. w sprawie poziomów odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu (t.j. Dz. U. 2010 r. Nr 16, poz. 87) za pomocą programu komputerowego Opa03 wersja 5.424 dla PC. W zakresie emisji hałasu do środowiska Karta informacyjna przedsięwzięcia zawiera przeprowadzoną symulację komputerową emisji hałasu. Analiza akustyczna wraz z interpretacją graficzną zasięgu oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na tereny podlegające ochronie akustycznej, przedstawione w oparciu o symulację wykonaną zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa krajowego i unijnego. Ocena oddziaływania akustycznego projektowanej inwestycji przeprowadzona została metodą obliczeniową propagacji hałasu z uwzględnieniem wszystkich, znaczących źródeł hałasu. Wyniki przeprowadzonych obliczeń propagacji hałasu w siatce obliczeniowej w postaci map izolinii jednakowych poziomów hałasu dla pory dnia i nocy zawarto na rysunkach. Zgodnie z wykonaną analizą akustyczną, budowa magazynu nie wymaga stosowania ekranów akustycznych. Obliczenia potwierdzają dotrzymanie obwiązujących standardów na terenach podlegających ochronie akustycznej. Teren oznaczony w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jako 1ZP (teren przeznaczony na cele rekreacyjno-wypoczynkowe), pomimo niewykorzystywania go na cele określone w tym planie, został uwzględniony w analizie akustycznej jako teren podlegający ochronie. W analizie akustycznej uwzględniono również zabudowę zagrodową na działce nr [...], jak też zabudowę mieszkaniową wielorodzinną oznaczoną w miejscowym planie symbolem 4MN. Prezentowane izofony nie obejmują tej zabudowy, co oznacza, że obowiązujące dla tej zabudowy standardy akustyczne nie zostaną przekroczone. Kwestia związana z transportem towarów dowożonych do magazynu związana jest z typowym ruchem pojazdów po drogach publicznych. Na teren nieruchomości w przeważającej części będą dojeżdżały pojazdy o ładowności do 3,5t, co wyeliminuje zagrożenie uszkodzenia dróg dojazdowych oraz ograniczy potencjalne zagrożenie dla innych użytkowników dróg. Dojazd/wyjazd do projektowanej hali odbywać się będzie drogą powiatową 710 w kierunku K. . Dowóz zarekwirowanych towarów odbywać się będzie wyłącznie w porze dziennej. Nie przewiduje się przyjazdu samochodów ciężarowych w nocy. Miejsca noclegowe zaplanowane przy magazynie przeznaczone będą dla osób, które z uwagi na konieczność zamknięcia prowadzonego przez nich procesu administracyjnego zobowiązane będą do dłuższego pobytu. Ponieważ przedsięwzięcie w całości zajmuje teren wskazany w planie dla tej jednostki, potencjalne powiązanie z innymi przedsięwzięciami o podobnym charakterze dotyczyć może terenów, dla których miejscowy plan dopuszcza realizację podobnej zabudowy. Najbliższy teren o podobnej funkcji zlokalizowany jest w miejscowości S., oddalonej od spornej inwestycji o ok. 1,4 km, co biorąc pod uwagę zasięg oddziaływania planowanej inwestycji praktycznie wyklucza możliwość skumulowanego oddziaływania. Dotyczy to zarówno odziaływania na klimat akustyczny, emisji do powietrza jak i wpływ na środowisko przyrodnicze i krajobraz - przy takiej odległości terenów o podobnym charakterze oddziaływanie na krajobraz lub bytowanie zwierząt nie występuje. W zakresie emisji sztucznego światła zaproponowano rozwiązania ograniczające uciążliwości spowodowane oświetleniem planowanego obiektu. Punkty świetlne będą montowane na elewacji obiektów - hal pod takim kątem by oświetlały jedynie obszar w odległości około 25-30 m. Jest to wystarczająca odległość do oświetlenia placów manewrowych. Światło nie będzie zatem wykraczać dalej jak 10 m poza granice działek inwestycyjnych. W obrębie planowanej hali brak jest zabudowy mieszkaniowej, na którą nocna emisja światła mogłaby oddziaływać. Mimo to zastosowane zostaną rozwiązania minimalizujące ewentualne oddziaływania w postaci specjalnych lamp oraz ich ukierunkowania w dół pod odpowiednim kątem co zredukuje emisję światła niepożądanego, które mogłoby oddziaływać na tereny poza inwestycją. Nie ma możliwości żeby światło z planowanej inwestycji oddziaływało na ludzi, zabudowę mieszkaniową i powodowało dyskomfort. Światło elektryczne jakie emitowane będzie w porach nocnych poza obszar inwestycji będzie miało bardzo ograniczoną skalę oraz zasięg. Dotyczy to kierunku wschodniego, w którym teren sąsiaduje w chwili obecnej z terenem zabudowanym - spodziewane średnie natężenia oświetlenia w tych kierunkach będą porównywalne z natężeniem oświetlenia w trakcie bezchmurnej nocy w czasie gdy Księżyc jest w pełni. Oznacza to, że oddziaływanie światła sztucznego rozproszonego poza teren przedmiotowej inwestycji będzie mieć - o ile w ogóle - marginalny i pomijalny wpływ na środowisko przyrodnicze. Celem jak najlepszego ograniczenia nocnej emisji światła zaleca się zastosowanie następujących rozwiązań minimalizujących: zastosowanie punktów świetlnych z czujnikami ruchu, celem wyeliminowania zbędnej emisji światła po zmroku, zewnętrzne oświetlenie kontrolowane będzie z tablicy rozdzielczej niskiego napięcia, oświetlenie montowane będzie na fasadach budynków, zewnętrzne oświetlenie kontrolowane będzie przez zegar połączony z fotokomórką, średnie natężenie oświetlenia wynosić będzie ok. 15 lx, co pozwoli na znaczne ograniczenie ewentualnej łuny światła, zaleca się zastosowanie źródeł światła o możliwie najniższej emisji barw niebieskich (max. 3000 K) i promieniowaniu UV co pozwoli na ograniczenie wykorzystania przestrzeni wokół lamp przez owady, stosowanie opraw LED, które generują znikome ilości światła z zakresu UV. Kolegium wyjaśniło dalej, że w Karcie informacyjnej przedsięwzięcia omówione zostały zagadnienia związane z gospodarką odpadami powstającymi zarówno na etapie budowy (likwidacji) jak i w trakcie normalnego funkcjonowania przedsięwzięcia. W tym zakresie zamierzenie inwestycyjne nie stanowi zagrożenia dla środowiska naturalnego, a prawidłowo prowadzona gospodarka odpadami nie będzie wpływać negatywnie na środowisko. Emisja w zakresie gospodarki wodno-ściekowej wykonana została metodą obliczeniową. W części dotyczącej zapotrzebowania na wodę obliczenia obejmowały cele bytowo-sanitarne, p.poż., podlewanie terenów zielonych. Analogicznie przeprowadzono obliczenia wytwarzanych ścieków związanych ze zużyciem wody (ścieki socjalne). Dodatkowo przeprowadzono szczegółowe obliczenia ilości wód opadowych i roztopowych z całego terenu przedsięwzięcia oraz rozwiązania obejmujące ujmowanie powstających ilości wód opadowych i roztopowych i ich zagospodarowanie. W toku procedury przeanalizowano możliwość wystąpienia awarii lub zagrożeń i potencjalnych skutków dla środowiska gruntowo-wodnego. Poza halą zaprojektowano zewnętrzny magazyn dla substancji ropopochodnych (zarekwirowane paliwo). Magazyn podzielony zostanie na 2 części ze względu na wymagania ochrony przeciwpożarowej, pomiędzy nimi przewidziana jest droga przejazdowa o szerokości 20 m. Nawierzchnia wykonana zostanie z betonu szczotkowanego, odporna na przenikania substancji ropopochodnych. Odpowiednie ukształtowanie spadków na placu postojowym uniemożliwi przedostanie się jakichkolwiek substancji ropopochodnych poza teren stanowiska. Miejsce wyznaczone do magazynowania zarekwirowanego paliwa wyposażone będzie w tzw. misę ociekową, umożliwiającą zebranie ewentualnych wycieków. Do podczyszczania wód opadowych i roztopowych z powierzchni dachów oraz terenów utwardzonych (dróg, parkingów), przed ich odprowadzeniem do zbiornika retencyjnego, zaprojektowano separator substancji ropopochodnych. W tej sprawie wnioskodawca dodatkowo przedstawił dwie niezależne ekspertyzy obejmujące wymagania przeciwpożarowe dla planowanej instalacji, z których wynika, że spełnia ona wymagania p.poż. i nie stanowi zagrożenia dla zabudowy mieszkaniowej. Ze względu na dużą odległość od zabudowań, nie przewiduje się konieczności masowej, nagłej ewakuacji mieszkańców C. w przypadku pożaru. Bezpośrednie zagrożenie życia ogranicza się do terenu placu składowego i jego bezpośredniego sąsiedztwa (do ok. 40-50 m). Mieszkańcy najbliższych zabudowań znajdują się poza strefą rażenia termicznego, co potwierdza właściwe i prawidłowe zagospodarowanie terenu inwestycji. Odległość planowanego magazynu ze zbiornikami paliwa od drogi powiatowej jest wystarczająca i nie spowoduje przeniesienia ognia na sąsiednie nieruchomości. Opracowania te zostały złożone dopiero na etapie postępowania odwoławczego jednakże, w ocenie Kolegium, załączenie ich do akt sprawy nie wymagało zastosowania art. 10 § 1 k.p.a. Wynika to z faktu, że zgodność inwestycji z przepisami przeciwpożarowymi jest przedmiotem analizy, oceny i opiniowania na etapie wydawania pozwolenia na budowę. W Karcie informacyjnej przedsięwzięcia przedstawiono także wyniki przeprowadzonej inwentaryzacji przyrodniczej oraz wpływu planowanej inwestycji na środowisko przyrodnicze. Dokonano szczegółowej inwentaryzacji drzew w obrębie terenu przedsięwzięcia i zaproponowano kompensację przyrodniczą, w znacznym stopniu wykraczającą poza ramy planowanej wycinki drzew. Załączone do odwołania raporty z inwentaryzacji przyrodniczej, zdaniem wnioskodawcy, nie odzwierciedlają rzeczywistego stanu środowiska przyrodniczego. Argumentacja przedstawiona w opinii inwestora w całości zasługuje na jej przyjęcie. Inwentaryzacja obejmowała bowiem tereny sąsiadujące z inwestycją, a nie teren planowanego zamierzenia. Nie przedstawiono lokalizacji wykonywanych badań, nie oznaczono miejsc zaobserwowanych gatunków zwierząt. Ponadto brak jest informacji czy były to miejsca siedliskowe, żerowania, czy też szlaki migracyjne. W każdym przypadku ma to istotny wpływ na wskazanie potencjalnego oddziaływania. Nie przedstawiono miejsc zaobserwowanych zwierząt, co ma znaczenie w szczególności do płazów, które z uwagi na charakter terenu (brak oczek wodnych lub podmokłych terenów) mogą nie występować w obszarze inwestycji. W załączonych raportach nie przedstawiono żadnych wniosków odnoszących się do potencjalnego wpływu na środowisko oraz zaleceń do jego ograniczenia. Reasumując Kolegium stwierdziło, że analiza danych zawartych w Karcie informacyjnej przedsięwzięcia, stanowisk organów opiniujących oraz zaskarżonej decyzji Burmistrza Miasta i Gminy Lutomiersk z 27 listopada 2025 r. uzasadnia stwierdzenie, że w tej sprawie istniały podstawy do odstąpienia od przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Na ostateczną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi złożyli I. P. i J. P. podnosząc zarzuty naruszenia: I. przepisów prawa materialnego, mających istotny wpływ na wynik sprawy: 1. art. 80 ust. 2 u.o.o.ś. poprzez utrzymanie w mocy decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, która nie jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; 2. art. 59a ust. 1 pkt 2 u.o.o.ś. poprzez zaniechanie należytej analizy zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i błędne przyjęcie, że planowana inwestycja jest zgodna z tym planem; 3. art. 63 ust. 1 u.o.o.ś. w zw. z art. 6 ust. 1 p.o.ś., poprzez niezastosowanie zasady przezorności, która nakazuje, w razie wątpliwości co do skali i rodzaju oddziaływania przedsięwzięcia, przyjęcie wariantu bardziej ostrożnego i nałożenie obowiązku sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko; II. przepisów postępowania, mających istotny wpływ na wynik sprawy: 1. art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz nienależyte zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego, w szczególności przez zaniechanie weryfikacji rzetelności Karty Informacyjnej Przedsięwzięcia, niepodjęcie inicjatywy dowodowej w zakresie zamówienia niezależnych ekspertyz oraz pominięcie istotnych okoliczności wskazanych przez skarżących; 2. art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak należytego uzasadnienia faktycznego i prawnego zaskarżonej decyzji, w szczególności niewyjaśnienie, dlaczego organ przyjął, że przedsięwzięcie jest zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz dlaczego odstąpiono od obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko; 3. art. 8 § 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji wydanej w postępowaniu prowadzonym w sposób budzący uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności i rzetelności. Mając na uwadze powyższe skarżący wnieśli o uchylenie decyzji organów obu instancji, a ponadto o zasądzenie od organu na rzecz skarżących kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Dodatkowo skarżący wnieśli o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów: z akt postępowania administracyjnego prowadzonego przez Burmistrza Lutomierska oraz Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi, a także z Programu Funkcjonalno-Użytkowego dla inwestycji ze względu na fakt wykazania sprzeczności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi podtrzymało stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi. W piśmie procesowym z 23 kwietnia 2026 r. pełnomocnik uczestnika postępowania Izby Administracji Skarbowej w Łodzi przychylił się do stanowiska organów obu instancji, wnosząc o oddalenie skargi oraz dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentów w postaci uzupełniającej opinii w zakresie ekspertyzy technicznej stanu ochrony przeciwpożarowej przedsięwzięcia polegającej na budowie [...] sporządzonej 3 kwietnia 2026 r. przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych. 30 czerwca 2026 r. do akt sprawy wpłynęło pismo pełnomocnika skarżących z 29 czerwca 2026 r. z wnioskiem o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu: z opinii prawnej prof. dr hab. M. G. z 28 czerwca 2026 r. pt. "Opinia prawna dotycząca stosowania zasady przezorności w postępowaniach związanych z wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach"; z opinii specjalisty dr R. J. z 29 czerwca 2026 r.; ze sprawozdania z realizacji pracy D-769 pt. "Ocena nośności powierzchni na podstawie pomiarów ugięciomierzem dynamicznym FWD na wskazanych odcinkach dróg powiatowych", sporządzonego na zlecenie Powiatu P. w sierpniu 2025 r. Skarżący podtrzymali dotychczasowe zarzuty skargi. Tytułem uzupełnienia podnieśli zarzuty naruszenia: art. 63 ust. 1 u.o.o.ś. w zw. z art. 6 ust. 2 p.o.ś.; art. 63 ust. 1 u.o.o.ś w zw. z art. 6 ust. 1 p.o.ś.; art. 7, art. 77 § 1, art. 107 § 3 k.p.a. Na rozprawie 30 czerwca 2026 r. stawili się pełnomocnik skarżących oraz pełnomocnik uczestnika postępowania - Izby Administracji Skarbowej w Łodzi. Pełnomocnik uczestnika postępowania, po doręczeniu przez Przewodniczącego pisma pełnomocnika skarżących, które wpłynęło do Sądu 30 czerwca 2026 r. wniósł o oddalenie wniosków dowodowych bądź odroczenie rozprawy z uwagi na obszerność wniosków. Zastrzegł sobie prawo do zajęcia stanowiska w ich przedmiocie przed ogłoszeniem orzeczenia, w przypadku dopuszczenia tych wniosków w sprawie. Pełnomocnicy stron poparli wszystkie złożone w sprawie wnioski dowodowe. Sąd, na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a., postanowił oddalić wnioski dowodowe stron. Pełnomocnik skarżących poparł skargę, natomiast pełnomocnik uczestnika postępowania wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z innych przyczyn aniżeli w niej podniesione. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz.U. z 2024 r., poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2026 r., poz. 143 z późn.zm. - dalej w skrócie "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, sąd administracyjny bada czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego określającymi prawa i obowiązki stron oraz prawa procesowego normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Sąd dokonując w zakreślonych wyżej granicach kontroli legalności zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z 3 lutego 2026 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza Miasta i Gminy Lutomiersk z 27 listopada 2025 r. stwierdzającej brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia p.n. [...], stwierdził, że zostały one wydane co najmniej przedwcześnie, z naruszeniem przepisów obowiązującego prawa w stopniu istotnie rzutującym na wynik sprawy. Lektura akt sprawy dowodzi, że jedną z zasadniczych kwestii spornych pomiędzy stronami postępowania jest ustalenie czy - jak twierdzą skarżący - dla wspomnianej wyżej inwestycji zachodzi potrzeba przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, a co za tym idzie sporządzenia przez inwestora stosownego raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, czy też - jak twierdzą organy obu instancji, a w ślad za nimi uczestnik postępowania - Izba Administracji Skarbowej w Łodzi - w stanie faktycznym rozpatrywanej sprawy nie zachodzi potrzeba przeprowadzenia oceny odziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia. Tytułem wstępu wyjaśnić trzeba, że według art. 7 k.p.a. w toku postępowania administracyjnego organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. W tym celu organ, zgodnie z art. 77 § 1 k.p.a., jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Według zasady swobodnej oceny dowodów, unormowanej w art. 80 k.p.a., organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Wyniki poczynionych w toku postępowania ustaleń organ winien przedstawić w uzasadnieniu decyzji sporządzonym, zgodnie z regułami art. 107 § 3 k.p.a. Mianowicie, uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tekst jedn.: Dz.U. z 2024 r., poz. 1112 z późn.zm. - dalej w skrócie "u.o.o.ś"), w tym jej art. 71 ust. 2 pkt 2, art. 62a, art. 80 ust. 2, art. 84 ust. 2. Według art. 59 ust. 1 u.o.o.ś. przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja następujących planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko: 1) planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko; 2) planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 albo jeżeli o jej przeprowadzenie wystąpi podmiot planujący podjęcie realizacji przedsięwzięcia lokalizowanego na obszarach objętych formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody. Ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, zgodnie z art. 61 ust. 1 i 2 u.o.o.ś., przeprowadza się w ramach: 1) postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach; 2) postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10, 14 i 18, oraz pozwoleń, o których mowa w art. 82 ust. 1 pkt 4b, jeżeli konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko została stwierdzona przez organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz w przypadku, o którym mowa w art. 88 ust. 1. Ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, stanowiącą część postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, przeprowadza organ właściwy do wydania tej decyzji. W ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko określa się, analizuje oraz ocenia: pkt 1 - bezpośredni i pośredni wpływ danego przedsięwzięcia na: środowisko, w tym klimat oraz ludność, w tym zdrowie i warunki życia ludzi, dobra materialne, zabytki, krajobraz, w tym krajobraz kulturowy, wzajemne oddziaływanie między elementami, o których mowa w lit. a-ca, dostępność do złóż kopalin; pkt 1a -ryzyko wystąpienia poważnych awarii oraz katastrof naturalnych i budowlanych; pkt 1b -podatność danego przedsięwzięcia na zmiany klimatu; pkt 2 - możliwości oraz sposoby zapobiegania i zmniejszania negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko; pkt 3 - wymagany zakres monitoringu. W ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 określa się, analizuje oraz ocenia oddziaływania przedsięwzięcia na obszary Natura 2000, biorąc pod uwagę także skumulowane oddziaływanie przedsięwzięcia z innymi realizowanymi, zrealizowanymi lub planowanymi przedsięwzięciami (art. 62 ust. 1 i 2 u.o.o.ś.). Zgodnie z art. 62a ust. 1 u.o.o.ś. karta informacyjna przedsięwzięcia powinna zawierać podstawowe informacje o planowanym przedsięwzięciu, umożliwiające analizę kryteriów, o których mowa w art. 63 ust. 1, lub określenie zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko zgodnie z art. 69, w szczególności dane o: rodzaju, cechach, skali i usytuowaniu przedsięwzięcia, powierzchni zajmowanej nieruchomości, a także obiektu budowlanego oraz dotychczasowym sposobie ich wykorzystywania, pokryciu nieruchomości szatą roślinną oraz dziko występujących zwierzętach na nieruchomości, rodzaju technologii, ewentualnych wariantach przedsięwzięcia, przy czym w przypadku drogi, o której mowa w art. 24ga ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, każdy z analizowanych wariantów drogi musi być dopuszczalny pod względem bezpieczeństwa ruchu drogowego, przewidywanej ilości wykorzystywanej wody, surowców, materiałów, paliw oraz energii, rozwiązaniach chroniących środowisko, rodzajach i przewidywanej ilości wprowadzanych do środowiska substancji lub energii przy zastosowaniu rozwiązań chroniących środowisko, możliwym transgranicznym oddziaływaniu na środowisko, obszarach podlegających ochronie na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody oraz korytarzach ekologicznych, znajdujących się w zasięgu znaczącego oddziaływania przedsięwzięcia, wpływie planowanej drogi na bezpieczeństwo ruchu drogowego w przypadku drogi, o której mowa w art. 24ga ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, przedsięwzięciach realizowanych i zrealizowanych, znajdujących się na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia, oraz w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia lub których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia - w zakresie, w jakim ich oddziaływania mogą prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem, ryzyku wystąpienia poważnej awarii lub katastrofy naturalnej i budowlanej, przewidywanych ilościach i rodzajach wytwarzanych odpadów oraz ich wpływie na środowisko, pracach rozbiórkowych dotyczących przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko - z uwzględnieniem dostępnych wyników innych ocen wpływu na środowisko, przeprowadzonych na podstawie odrębnych przepisów. Jak stanowi art. 63 ust. 1 u.o.o.ś. obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uwzględniając łącznie następujące kryteria: pkt 1 - rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, z uwzględnieniem: skali przedsięwzięcia i wielkości zajmowanego terenu oraz ich wzajemnych proporcji, a także istotnych rozwiązań charakteryzujących przedsięwzięcie, powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć realizowanych i zrealizowanych, dla których została wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, znajdujących się na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia, oraz w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia lub których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia w zakresie, w jakim ich oddziaływania mogą prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem, różnorodności biologicznej, wykorzystywania zasobów naturalnych, w tym gleby, wody i powierzchni ziemi, emisji i występowania innych uciążliwości, ocenionego w oparciu o wiedzę naukową ryzyka wystąpienia poważnych awarii lub katastrof naturalnych i budowlanych, przy uwzględnieniu używanych substancji i stosowanych technologii, w tym ryzyka związanego ze zmianami klimatu, przewidywanych ilości i rodzaju wytwarzanych odpadów oraz ich wpływu na środowisko, w przypadkach gdy planuje się ich powstawanie, zagrożenia dla zdrowia ludzi, w tym wynikającego z emisji; pkt 2 - usytuowanie przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, w szczególności przy istniejącym i planowanym użytkowaniu terenu, zdolności samooczyszczania się środowiska i odnawiania się zasobów naturalnych, walorów przyrodniczych i krajobrazowych oraz uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego - uwzględniające: obszary wodno-błotne, inne obszary o płytkim zaleganiu wód podziemnych, w tym siedliska łęgowe oraz ujścia rzek, obszary wybrzeży i środowisko morskie, obszary górskie lub leśne, obszary objęte ochroną, w tym strefy ochronne ujęć wód i obszary ochronne zbiorników wód śródlądowych, obszary wymagające specjalnej ochrony ze względu na występowanie gatunków roślin, grzybów i zwierząt lub ich siedlisk lub siedlisk przyrodniczych objętych ochroną, w tym obszary Natura 2000, oraz pozostałe formy ochrony przyrody, obszary, na których standardy jakości środowiska zostały przekroczone lub istnieje prawdopodobieństwo ich przekroczenia, obszary o krajobrazie mającym znaczenie historyczne, kulturowe lub archeologiczne, gęstość zaludnienia, obszary przylegające do jezior, uzdrowiska i obszary ochrony uzdrowiskowej, wody i obowiązujące dla nich cele środowiskowe; pkt 3 - rodzaj, cechy i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do kryteriów wymienionych w pkt 1 i 2 oraz w art. 62 ust. 1 pkt 1, wynikające z: zasięgu oddziaływania - obszaru geograficznego i liczby ludności, na którą przedsięwzięcie może oddziaływać, transgranicznego charakteru oddziaływania przedsięwzięcia na poszczególne elementy przyrodnicze, charakteru, wielkości, intensywności i złożoności oddziaływania, z uwzględnieniem obciążenia istniejącej infrastruktury technicznej oraz przewidywanego momentu rozpoczęcia oddziaływania, prawdopodobieństwa oddziaływania, czasu trwania, częstotliwości i odwracalności oddziaływania, powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć realizowanych i zrealizowanych, dla których została wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, znajdujących się na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia, oraz w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia lub których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia - w zakresie, w jakim ich oddziaływania mogą prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem, możliwości ograniczenia oddziaływania. Zgodnie z art. 63 ust. 4 u.o.o.ś. w postanowieniu stwierdzającym obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, organ określa jednocześnie zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. W tym przypadku stosuje się przepisy art. 68. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, organ wydaje postanowienie o zawieszeniu postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach do czasu przedłożenia przez wnioskodawcę raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko (art. 63 ust. 5 u.o.o.ś.). Jeżeli w terminie 3 lat od dnia zawieszenia postępowania, strona nie złoży raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, żądanie wszczęcia postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach uważa się za wycofane (art. 63 ust. 5a u.o.o.ś). Na postanowienie, o którym mowa w ust. 5, nie przysługuje zażalenie (art. 63 ust. 6 u.o.o.ś.). Postanowienie stwierdzające obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, zgodnie z art. 64 ust. 1 u.o.o.ś. wydaje się po zasięgnięciu opinii: 1) regionalnego dyrektora ochrony środowiska; 2) organu, o którym mowa w art. 78, w przypadku przedsięwzięć wymagających decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1-3a, 10-19 i 21-29, oraz uchwały, o której mowa w art. 72 ust. 1b; 3) organu właściwego do wydania pozwolenia zintegrowanego na podstawie ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, jeżeli planowane przedsięwzięcie kwalifikowane jest jako instalacja, o której mowa w art. 201 ust. 1 tej ustawy; 4) organu właściwego do wydania oceny wodnoprawnej, o której mowa w przepisach ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne. W przypadku gdy dla planowanego przedsięwzięcia regionalny dyrektor ochrony środowiska stwierdzi konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko ze względu na oddziaływanie na obszar Natura 2000 lub ze względu na lokalizację przedsięwzięcia na obszarze chronionego krajobrazu lub na obszarze parku krajobrazowego, na których ustanowiono zakaz realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, zamiast opinii, o której mowa w ust. 1 pkt 1, dokonuje on uzgodnienia w drodze postanowienia. Postanowienie to można zaskarżyć w zażaleniu, o którym mowa w art. 65 ust. 2 (art. 64 ust. 1b u.o.o.ś.). W przypadku gdy dla planowanego przedsięwzięcia organ właściwy do wydania oceny wodnoprawnej stwierdzi konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko ze względu na możliwy negatywny wpływ tego przedsięwzięcia na możliwość osiągnięcia celów środowiskowych, o których mowa w art. 56, art. 57, art. 59 i art. 61 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne, zamiast opinii, o której mowa w ust. 1 pkt 4, dokonuje on uzgodnienia w drodze postanowienia. Postanowienie to można zaskarżyć w zażaleniu, o którym mowa w art. 65 ust. 2 (art. 64 ust. 1c u.o.o.ś.). Wspomniane wyżej organy opiniujące uwzględniając łącznie uwarunkowania, o których mowa w art. 63 ust. 1, wydają opinię, co do potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, a w przypadku stwierdzenia takiej potrzeby - co do zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko (art. 64 ust. 3 u.o.o.ś.). Zgodnie z art. 64 ust. 5 u.o.o.ś. postanowienia w sprawie uzgodnień, o których mowa w ust. 1b-1d, wiążą organ prowadzący postępowanie w sprawie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Na postanowienie stwierdzające obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przysługuje zażalenie. Uzasadnienie wspomnianego postanowienia niezależnie od wymagań wynikających z Kodeksu postępowania administracyjnego, powinno zawierać informacje o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1, uwzględnionych przy wydaniu postanowienia (art. 65 ust. 2 i 3 u.o.o.ś.). Treść raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, czy też mówiąc inaczej elementy obligatoryjne, które powinien zawierać raport definiuje przepis art. 66 u.o.o.ś. Według art. 69 ust. 1-5 u.o.o.ś. wnioskodawca może, składając wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, zamiast raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, złożyć kartę informacyjną przedsięwzięcia wraz z wnioskiem o ustalenie zakresu raportu. Ustalenie zakresu raportu jest obowiązkowe, w przypadku gdy przedsięwzięcie może transgranicznie oddziaływać na środowisko. Organ określa zakres raportu w drodze postanowienia. W tym przypadku stosuje się przepisy art. 68. Organ wydaje postanowienie o zawieszeniu postępowania w sprawie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach do czasu przedłożenia przez wnioskodawcę raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie. Postanowienie określające zakres raportu, zgodnie z art. 70 ust. 1 u.o.o.ś., wydaje się po zasięgnięciu opinii: 1) regionalnego dyrektora ochrony środowiska; 2) organu, o którym mowa w art. 78, w przypadku przedsięwzięć wymagających decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1-3a, 10-19 i 21-29, oraz uchwały, o której mowa w art. 72 ust. 1b; 3) organu właściwego do wydania pozwolenia zintegrowanego na podstawie ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, jeżeli planowane przedsięwzięcie kwalifikowane jest jako instalacja, o której mowa w art. 201 ust. 1 tej ustawy; 4) organu właściwego do wydania oceny wodnoprawnej, o której mowa w przepisach ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne; 5) Prezesa Państwowej Agencji Atomistyki w zakresie bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej - w przypadku obiektów jądrowych i składowisk odpadów promieniotwórczych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. - Prawo atomowe. Jak stanowi następnie art. 71 ust. 1 i 2 u.o.o.ś. decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych: 1) przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko; 2) przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. W art. 72 u.o.o.ś. ustawodawca wymienił decyzje, których wydanie winno zostać poprzedzone uzyskaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Jak stanowią w dalszej kolejności przepisy art. 73 ust. 1 i art. 74 ust. 1 pkt 1 i 2 u.o.o.ś. postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wszczyna się na wniosek podmiotu planującego podjęcie realizacji przedsięwzięcia. Do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach należy dołączyć: 1) w przypadku przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko - raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, a w przypadku gdy wnioskodawca wystąpił o ustalenie zakresu raportu w trybie art. 69 - kartę informacyjną przedsięwzięcia; 2) w przypadku przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko - kartę informacyjną przedsięwzięcia, a w przypadku gdy wnioskodawca wystąpił o przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko na podstawie art. 59 ust. 1 pkt 2 - raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Po myśli art. 77 ust. 1 u.o.o.ś., jeżeli jest przeprowadzana ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ właściwy do wydania tej decyzji: uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia z organami wymienionymi w pkt 1, 1a, 1b i 4; zasięga opinii organów wymienionych w pkt 2, 3 i 5. Uzgodnień, o których mowa w ust. 1 pkt 1-1b i 4, dokonuje się w drodze postanowienia (art. 77 ust. 3 u.o.o.ś.). Postanowienie, o którym mowa w ust. 3, wiąże organ prowadzący postępowanie w sprawie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (art. 77 ust. 10 u.o.o.ś). Jeżeli była przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, właściwy organ, zgodnie z art. 80 ust. 1 i 2 u.o.o.ś., wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, biorąc pod uwagę: wyniki uzgodnień i opinii, o których mowa w art. 77 ust. 1; ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko; wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa; wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone. Właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku gdy przedsięwzięcie jest realizowane na obszarze morskim - z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej, jeżeli plany te zostały odpowiednio uchwalone albo przyjęte. Elementy decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, wydawanej po przeprowadzeniu oceny oddziaływania na środowisko, zostały zdefiniowane przez ustawodawcę w art. 82 u.o.o.ś. Natomiast, w przypadku gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, zgodnie z art. 84 ust. 1, ust. 1a i ust. 2 u.o.o.ś., w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach właściwy organ stwierdza brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Decyzja ta wydawana jest po uzyskaniu opinii, o których mowa w art. 64 ust. 1 i 1a. W decyzji, o której mowa w ust. 1, właściwy organ może określić warunki lub wymagania, o których mowa w art. 82 ust. 1 pkt 1 lit. b lub c, lub nałożyć obowiązek działań, o których mowa w art. 82 ust. 1 pkt 2 lit. b lub c. Charakterystyka przedsięwzięcia stanowi załącznik do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. W rozumieniu art. 85 ust. 1 i 2 u.o.o.ś. decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wymaga uzasadnienia. Uzasadnienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, niezależnie od wymagań wynikających z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, powinno zawierać: 1) w przypadku gdy została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko: informacje o przeprowadzonym postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa oraz o tym, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę, i w jakim zakresie zostały uwzględnione uwagi i wnioski zgłoszone w związku z udziałem społeczeństwa, informacje, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę i w jakim zakresie zostały uwzględnione: ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, uzgodnienia i opinie organów, o których mowa w art. 77 ust. 1, wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone, uzasadnienie stanowiska, o którym mowa w art. 82 ust. 1 pkt 4; 2) w przypadku gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko - informacje o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1, uwzględnionych przy stwierdzaniu braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydanej po przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, niezwłocznie po jej wydaniu, podaje do publicznej wiadomości informacje o wydanej decyzji i o możliwościach zapoznania się z jej treścią oraz z dokumentacją sprawy, w tym z uzgodnieniami i opiniami organów, o których mowa w art. 77 ust. 1, a także udostępnia na okres 14 dni w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej obsługującego go urzędu treść tej decyzji. W informacji wskazuje się dzień udostępnienia treści decyzji. Przepis stosuje się odpowiednio do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydanej bez przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (art. 85 ust. 3 u.o.o.ś.). Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, zgodnie z art. 86 u.o.o.ś., wiąże organy: pkt 1 - wydające decyzje określające warunki korzystania ze środowiska w zakresie, w jakim ma być uwzględniona przy wydawaniu tych decyzji; pkt 2 - wydające decyzje, o których mowa w art. 72 ust. 1; pkt 3 - przyjmujące zgłoszenia, o których mowa w art. 72 ust. 1a. Z przytoczonych wyżej unormowań jasno wynika, że przebieg postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia uzależniony jest co do zasady od prawnej klasyfikacji przedsięwzięcia, a więc od tego czy mamy do czynienia z przedsięwzięciem mogącym zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, czy też z przedsięwzięciem mogącym potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. W zależności od tego, do której z wyżej wymienionych kategorii przedsięwzięcie zostanie przyporządkowane, ustawodawca szczegółowo określił tryb i poszczególne etapy postępowania, poprzedzającego wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Także treść i podstawa materialnoprawna decyzji środowiskowej zostały uzależnione od tego, czy decyzja jest wydawana przez właściwy organ po przeprowadzeniu oceny oddziaływania na środowisko, czy też jest wydawana w postępowaniu, co do którego stwierdzono brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Jak stanowi § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2019 r., poz. 1839) rozporządzenie określa: 1) rodzaje przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko; 2) rodzaje przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko; 3) przypadki, w których zmiany dokonywane w obiektach są kwalifikowane jako przedsięwzięcia, o których mowa w pkt 1 lub 2. Katalog przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko zamieszczony został w § 2 rozporządzenia, natomiast w § 3 rozporządzenia ustawodawca określił katalog przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. W rozpatrywanej sprawie, jak wynika z Karty informacyjnej przedsięwzięcia, sporna inwestycja została zaklasyfikowana przez Izbę Administracji Skarbowej w Łodzi do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu § 3 ust. 1 pkt 54 lit. b rozporządzenia. Zgodnie bowiem z § 3 ust. 1 pkt 54 rozporządzenia do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się zabudowa przemysłowa lub magazynowa, wraz z towarzyszącą jej infrastrukturą, o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż: a) 0,5 ha na obszarach objętych formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, lub w otulinach form ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-3 tej ustawy, b) 1 ha na obszarach innych niż wymienione w lit. a. Taki sposób zaklasyfikowania inwestycji zyskał aprobatę organów opiniujących oraz organów orzekających obu instancji. Z akt sprawy wynika, że Burmistrz Miasta i Gminy Lutomiersk, w trybie art. 64 u.o.o.ś. zwrócił się do organów opiniujących: Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Łodzi, Dyrektora Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Zarząd Zlewni w Sieradzu, Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Pabianicach o opinię w zakresie potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, a w przypadku stwierdzenia takiej potrzeby o ustalenie zakresu raportu o oddziaływaniu spornego przedsięwzięcia na środowisko. Celem skompletowania materiału dowodowego, na wezwanie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Łodzi, Burmistrz Miasta i Gminy Lutomiersk składał dodatkowe wyjaśnienia do kwestii szczegółowo wskazanych w Karcie Informacyjnej Przedsięwzięcia, która była aż czterokrotnie aneksowana przez inwestora. Na tej podstawie, Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Łodzi postanowieniem z 4 lipca 2025 r., wyraził opinię, wedle której dla przedmiotowego przedsięwzięcia nie istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz wskazał na konieczność określenia w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach istotnych warunków korzystania ze środowiska w fazie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia, które sprecyzował w 30 punktach. 14 maja 2025 r. Dyrektor Zarządu Zlewni Wód Polskich w Sieradzu wydał opinię, w której nie stwierdzi potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla spornego przedsięwzięcia oraz sprecyzował warunki i wymagania, które winna określać decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach. Stanowisko o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko wspomnianej wyżej inwestycji organ podtrzymał w opinii z 10 lipca 2025 r., w której wskazał ponadto na konieczność określenia w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach konkretnych warunków i wymagań. 17 kwietnia 2025 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Pabianicach wydał opinię sanitarną, wedle której nie stwierdził potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i sporządzenia raportu pod kątem wymagań higienicznych i zdrowotnych dla wnioskowanego przedsięwzięcia. Wskazał przy tym na konieczność zaprojektowania pasa zieleni. Brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko organ opiniujący podtrzymał w opinii sanitarnej z 13 czerwca 2025 r. Burmistrz Miasta i Gminy Lutomiersk analizując zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, nie będąc związany wspomnianymi wyżej opiniami organów opiniujących, postanowieniem z 20 sierpnia 2025 r., wydanym na podstawie art. 63 ust. 1 i 4 u.o.o.ś., w pkt 1 - nałożył na inwestora Izbę Administracji Skarbowej w Łodzi, obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia, natomiast w pkt 2 - określił zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko w zakresie zgodnym z art. 66 u.o.o.ś., w stopniu niezbędnym dla ustalenia wpływu planowanego przedsięwzięcia na stan środowiska i zdrowie ludzi, ze szczególnym uwzględnieniem szczegółowo określonych zagadnień. Następnie zaś postanowieniem z 20 sierpnia 2025 r. organ pierwszej instancji zawiesił postępowanie o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, do czasu przedłożenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Inwestor zaskarżył postanowienie stwierdzające obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko zażaleniem do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi, które postanowieniem z 30 września 2025 r., wydanym na podstawie art. 138 § 2 w zw. z art. 144 k.p.a., uchyliło postanowienie z 20 sierpnia 2025 r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Kontynuując postępowanie Burmistrz Miasta i Gminy Lutomiersk postanowieniem z 21 października 2025 r. podjął zawieszone postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, a następnie po ponownym przeanalizowaniu materiału dowodowego decyzją z 27 listopada 2025 r., stwierdził brak obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla spornego przedsięwzięcia. Wspomniana decyzja, po rozpatrzeniu odwołania I. P. i J. P., została utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z 3 lutego 2026 r., zaskarżoną następnie do tutejszego Sądu. Z punktu widzenia oceny legalności rozstrzygnięć organów obu instancji stwierdzających brak obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla spornej inwestycji kluczowe znaczenie ma fakt, że skarżący I. P. i J. P. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi sprzeciw od postanowienia kasatoryjnego Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z 30 września 2025 r. Sprawa ze sprzeciwu skarżących zawisła w tutejszym Sądzie pod sygn. akt II SA/Łd 356/26. Sądowi z urzędu wiadomo, że wyrokiem z dnia 10 czerwca 2026 r., sygn. akt II SA/Łd 356/26 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, uwzględnił sprzeciw skarżących i uchylił zaskarżone postanowienie Kolegium z 30 września 2025 r., o czym orzekł w punkcie 1 sentencji wyroku; o kosztach postępowania należnych skarżącym od organu orzeczono w punkcie 2 sentencji wyroku. Mając na uwadze brzmienie art. 151a § 1 i 3 p.p.s.a. stwierdzić trzeba, że wyrok tutejszego Sądu z 10 czerwca 2025 r. nie podlega zaskarżeniu w drodze środków odwoławczych, a co za tym idzie jest on prawomocny z chwilą jego wydania. Konsekwencją wydania powyższego orzeczenia, które skład orzekający Sądu w rozpatrywanej sprawie jest zobowiązany z mocy art. 170 p.p.s.a. i art. 153 p.p.s.a. uwzględnić przy ocenie legalności zaskarżonej decyzji Kolegium z 3 lutego 2022 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza Miasta i Gminy Lutomiersk z 27 listopada 2025 r., jest funkcjonowanie w obrocie prawnym sprzecznych ze sobą rozstrzygnięć: postanowienia Burmistrz Miasta i Gminy Lutomiersk z 20 sierpnia 2025 r., nakładającego na Izbę Administracji Skarbowej w Łodzi, obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia oraz określającego zakres raportu, zakwestionowanego zażaleniem przez inwestora oraz decyzji Burmistrza i Gminny Lutomiersk z 27 listopada 2025 r., utrzymanej w mocy poddaną sądowej kontroli decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z 3 lutego 2026 r. stwierdzającej brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia. Nie budzi wobec tego wątpliwości, że stanowiąca zasadniczą oś sporu pomiędzy stronami postępowania kwestia obowiązku przeprowadzenia przez inwestora oceny oddziaływania na środowisko i sporządzenia przezeń raportu względnie braku takiej potrzeby nie została dostatecznie wyjaśniona przez organy obu instancji w kontrolowanym postępowaniu, co świadczy o naruszeniu przez Burmistrza Miasta i Gminy Lutomiersk oraz Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi przepisów postępowania - art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. Ponieważ stwierdzone uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy Sąd zobligowany był usunąć z obrotu prawnego zarówno zaskarżoną decyzję jak i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, jako wydane przedwcześnie. Z tych też względów podniesione w skardze zarzuty pozostały poza zakresem sądowej kontroli. Sąd odnosząc się na zakończenie rozważań do wniosków dowodowych zawartych w skardze, w piśmie skarżących z 29 czerwca 2026 r. oraz wniosków dowodowych zgłoszonych przez uczestnika postępowania w piśmie z 23 kwietnia 2026 r. podkreśla, że zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. W postępowaniu sądowoadministracyjnym zakres postępowania dowodowego dostosowany jest do funkcji tego postępowania, której celem jest ocena zgodności z prawem procesu zastosowania przez organy administracji publicznej norm prawa do określonego stanu faktycznego. W trybie art. 106 § 3 p.p.s.a. Sąd nie może dokonywać ustaleń, które prowadziłyby do nowego ustalenia stanu faktycznego w sprawie administracyjnej albo kontynuowania postępowania dowodowego prowadzonego przez organy. Podkreślić w związku z tym trzeba, że postępowanie sądowoadministracyjne jest postępowaniem odrębnym, a wojewódzki sąd administracyjny dokonuje jedynie kontroli legalności zaskarżonej decyzji i nie prowadzi już postępowania dowodowego w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Postępowanie dowodowe ograniczone jest w zasadzie do dowodów uzupełniających z dokumentów na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a., w zakresie którego nie mieści się przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego/biegłych, a do tego zasadniczo sprowadzają się wnioski dowodowe stron postępowania. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a., oddalił wnioski dowodowe stron postępowania. Z tych wszystkich względów Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 135 p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, o czym orzekł, jak w punkcie 1 sentencji wyroku. O kosztach postępowania należnych skarżącym solidarnie od organu Sąd orzekł w punkcie 2 sentencji wyroku, na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn.: Dz.U. z 2026 r., poz. 118). Zasądzona kwota odpowiada równowartości wpisu sądowego od skargi 200 zł, wynagrodzenia radcy prawnego 480 zł i opłaty skarbowej od pełnomocnictwa 17 zł. Prowadząc ponownie postępowanie organ winien rozważyć, czy dla spornego przedsięwzięcia konieczne jest przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko i sporządzenie przez inwestora raportu, czy też potrzeba taka nie zachodzi. W zależności od zajętego w tym zakresie stanowiska organ przeprowadzi postępowanie zgodnie z wymogami u.o.o.ś. oraz k.p.a. i wyda rozstrzygnięcie odpowiadające prawu. dj