II SA/Łd 232/17

Dnia 25 kwietnia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. R. i S. R. o wstrzymanie wykonania w sprawie ze skargi M. R. i S. R. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] roku, nr [...] (znak: [...]) w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia p o s t a n a w i a: - wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia. A. P.

W dniu 28 kwietnia 2016 roku M. R. i S. R. wnieśli skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. W treści skargi jej autorzy wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia argumentując, iż znajdują się w bardzo ciężkiej sytuacji życiowej, są osobami starszymi i ciężko chorymi (choroby serca i psychiczne). Uzyskiwane przez skarżących dochody są niskie i wystarczają jedynie na pokrycie niezbędnych wydatków, leczenie i wyżywienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 roku, poz. 718 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Badając zasadność wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego do Sądu administracyjnego aktu organu administracji publicznej, sąd wszechstronnie rozważył wszelkie okoliczności, mając na uwadze przede wszystkim fakt, iż celem instytucji wstrzymania wykonania aktu jest jedynie tymczasowe ukształtowanie stosunków. Na tej podstawie Sąd ocenił, że wniosek strony skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem sądu, wykonanie postanowienia nakładającego grzywnę w kwocie 95.182,83 zł na obecnym etapie postępowania, spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Dostrzec jednak należy, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest formą ochrony tymczasowej dla strony. Strona powinna liczyć się z tym, że w razie prawomocnego oddalenia skargi, będzie zobowiązana uiścić nałożoną opłatę. W tej sytuacji Sąd, na mocy art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. A. P.