II SA/Łd 225/18

Dnia 8 maja 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Renata Kubot – Szustowska Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.) Protokolant Specjalista Aleksandra Błaszczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 maja 2018 roku sprawy ze skargi Rejonowego Zarządu Infrastruktury w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. wypłacić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz strony skarżącej Rejonowego Zarządu Infrastruktury w B. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu wpisu od skargi, zaksięgowanego w dniu 16 marca 2018 roku pod pozycją [...]. a.bł.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. decyzją z dnia [...]., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez Rejonowy Zarząd Infrastruktury w B., utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], nr [...] w sprawie zmiany decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...] o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia pn. "Budowa stadionu [...] przy ul. A nr 71 w Ł. ". Stan faktyczny sprawy przedstawia się w sposób następujący: Prezydent Miasta Ł. decyzją z dnia [...]., po rozpatrzeniu wniosku Zarządu Inwestycji Miejskich o zmianę decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia pn. "Budowa stadionu [...] przy ul. A nr71 w Ł. ". Odwołanie złożył Rejonowy Zarząd Infrastruktury w B. wnosząc o wydanie decyzji stwierdzającej konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W odwołaniu wskazano, że teren graniczący z planowaną budową stadionu służy A Centrum Kształcenia w Ł. W bezpośrednim sąsiedztwie inwestycji zlokalizowany jest budynek koszarowy nr 46, w którym zakwaterowani są podchorążowie. Ponadto po przebudowie budynków nr 45 i 47 również zostaną w nich zakwaterowani studenci Wydziału A Uniwersytetu w Ł. Hałas generowany przez stadion żużlowy będzie niezmiernie uciążliwy oraz będzie miał negatywny wpływ na proces nauki własnej studentów Samorządowe Kolegium Odwoławcze, przywołaną na wstępie decyzją, po rozpoznaniu odwołania, utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W skardze na powyższą decyzję Skarb Państwa – Rejonowy Zarząd Infrastruktury w B. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty zaprezentowane w motywach kwestionowanego rozstrzygnięcia. A Centrum Kształcenia w Ł. złożyło w toku postępowania sądowoadministracyjnego pismo informujące, że należące do niego nieruchomości (budynki) znajdują się poza negatywnym oddziaływaniem spornej inwestycji . W piśmie z dnia 26 kwietnia 2018 roku strona skarżąca oświadczyła, iż cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego. Co do zasady sąd jest związany oświadczeniem woli o cofnięciu skargi. Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne i odmówi jego uwzględnienia jedynie wówczas, gdy zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tekst jedn. Dz. U. z 2017 roku, poz. 1369 ze zm., dalej jako P.p.s.a.). Jeżeli nie zachodzi żadna z negatywnych przesłanek wymienionych w art. 60 P.p.s.a., Sąd ma obowiązek uznania cofnięcia skargi za dopuszczalne. W rozpoznawanej sprawie Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne, bowiem nie zmierza ono do obejścia prawa i nie narusza interesu prawnego strony skarżącej. W tym stanie postępowanie sądowe, na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., podlega umorzeniu, o czym Sąd orzekł jak w punkcie pierwszym postanowienia. O zwrocie wpisu od skargi Sąd postanowił jak w punkcie drugim postanowienia na mocy art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. IB