II SA/Łd 196/17

Dnia 22 czerwca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski Sędziowie Sędzia NSA Anna Stępień (spr.) Sędzia WSA Barbara Rymaszewska Protokolant Specjalista Anna Kośka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 czerwca 2017 roku sprawy ze skargi P. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji odmawiającej przyznania świadczenia wychowawczego postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. LS

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. na podstawie art. 58 § 1 i § 2, art. 59 § 1 zdanie 1 i § 2 k.p.a. odmówiło P. B. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] znak: [...]. Jak wynika z akt sprawy Prezydent Miasta P. decyzją z dnia [...] odmówił P. B. przyznania świadczenia wychowawczego na syna – A. B. w okresie od 1 kwietnia 2016 r. do 30 września 2017 r. Decyzja ta została doręczona przez pocztę w trybie awizo. W piśmie z dnia 30 listopada 2016 r. (nadanym pocztą w dniu 1 grudnia 2016 r.) P. B., reprezentowany przez adwokata M. K., złożył odwołanie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od powyższej decyzji. Wspomnianym na wstępie postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji. Według Kolegium wnioskujący nie uprawdopodobnił istnienia okoliczności, które spowodowały niemożność złożenia odwołania w ustawowym terminie czternastu dni, tj. tego, że nie otrzymał żadnego awiza, ani pierwszego, ani powtórnego, dotyczącego przesyłki poleconej listowej zawierającej wskazaną decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...]. Nie świadczy o tym złożenie samego pisma reklamacyjnego na poczcie. Natomiast z pisma reklamacyjnego z dnia 23 listopada 2016 r. w tej sprawie (złożonego na poczcie w dniu 24 listopada 2016 r.) można nawet wywieść, że co najmniej jedno z tych awiz mógł otrzymać. Jednocześnie - w ocenie Kolegium - w przedmiotowej sprawie miało miejsce skuteczne doręczenie decyzji w trybie art. 44 k.p.a. W przedmiotowej sprawie przesyłkę poleconą listową z decyzją z dnia [...] po raz pierwszy awizowano w dniu 18 października 2016 r., zaś po raz drugi w dniu 26 października 2016 r., a w dniu 3 listopada 2016 r. zwrócono do nadawcy. Termin do złożenia odwołania upłynął więc w dniu 16 listopada 2016 r., licząc od dnia 2 listopada 2016 r. Według organu P. B. wprawdzie złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, ale nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Nie uprawdopodobnił też, że złożył ten wniosek w terminie 7 dni od ustania przyczyny, ponieważ pismo reklamacyjne (złożone na poczcie w dniu 24 listopada 2016 r.) w oparciu o informację z organu I instancji dotyczącą doręczenia decyzji ma datę 23 listopada 2016 r. P. B. wypełnił jedynie przesłankę dopełnienia czynności, dla której określony był termin, jednocześnie ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu, tj. złożył odwołanie od w/w decyzji. Wobec tego nie wystąpiła podstawa do przywrócenia wskazanego terminu do wniesienia odwołania. Powyższe postanowienie P. B. reprezentowany przez adwokata M. K. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi domagając się jego uchylenia oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, podnosząc zarzuty dotyczące naruszenia: art. 44 k.p.a. i art. 58 § 1 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko zaprezentowane w motywach zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) -przywoływanej dalej w tekście jako "p.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W rozumieniu powołanego przepisu rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania, jeśli orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie sądowoadministracyjnej występuje tzw. zagadnienie wstępne (kwestia prejudycjalna), czyli sytuacja, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, które występuje w sprawie, może wpływać na wynik postępowania, a tym samym uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Przez pojęcie zagadnienia wstępnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym należy rozumieć przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Jest to zagadnienie odrębne od sprawy sądowoadministracyjnej, na tle której wystąpiło. W rozpoznawanej sprawie zawieszenie postępowania sądowego jest uzasadnione, ponieważ wyrokiem z dnia 22 czerwca 2017 r. wydanym w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 197/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, po rozpoznaniu sprawy ze skargi P. B., uchylił postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji odmawiającej przyznania świadczenia wychowawczego oraz zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania. Rzeczone postanowienie Kolegium zostało wydane w ustalonym na gruncie sprawy niniejszej stanie faktycznym. Zatem uprawomocnienie się wspomnianego orzeczenia sądu będzie niewątpliwie rzutowało na wynik sprawy niniejszej. Wobec tego sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. a.tp.