II SA/Łd 167/17

Dnia 12 października 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka po rozpoznaniu w dniu 12 października 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku G. W. o wstrzymanie wykonania postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], nr [...] w sprawie ze skargi D. W. i G. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazu likwidacji okna postanawia: odmówić wstrzymania wykonania postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], nr [...]. a.bł.

D. W. i G. W. zaskarżyli do sądu administracyjnego decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...], w przedmiocie nakazu likwidacji okna w terminie do dnia 31 marca 2017r. Pismem z dnia 29 sierpnia 2017r. G. W. wniósł o wstrzymanie wykonania postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], nr [...], w przedmiocie zmiany terminu wykonania obowiązku nałożonego zaskarżoną decyzją do dnia 31 sierpnia 2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., nr 1369 ze zm.) – w skrócie: "P.p.s.a." – po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie, o którym wyżej mowa sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 P.p.s.a.). W pierwszej kolejności podkreślić wypada, iż w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjęto, iż postanowienie sądu w trybie art. 61 § 3 P.p.s.a. może dotyczyć aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Nie ulega zatem wątpliwości, że postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], nr [...], zostało wydane w granicach tej samej sprawy. Odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonego w niniejszej sprawie aktu nie jest podyktowana brakiem uprawdopodobnienia wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, bowiem wynikająca z przywołanej normy prawnej instytucja ochrony tymczasowej nie dotyczy wszystkich aktów, a jedynie takich, które mają przymiot wykonalności. Wykonanie aktu oznacza natomiast spowodowanie w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego, polegające na działaniu, zaniechaniu pewnego działania, znoszeniu zachowania innych podmiotów, czy świadczeniu w rozumieniu prawa cywilnego. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania (por. T. Woś: Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2002, s. 155 – 156 czy M. Jaśkowska, M. Masternak, E. Ochendowski: Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s. 144 – 145, J. Borkowski: Glosa do postanowienia NSA z 16 października 1996r., IV SAB 59/96, OSP 1998, nr 1, poz. 22, s. 48). Z uwagi na charakter wniosku przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (por. Z. Kmieciak, glosa do postanowienia NSA z dnia 23 stycznia 1997 roku, sygn. akt SA/Rz 1382/96, opubl. OSP 1998/3/54, t. 1). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że wykonanie postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], nr [...], w przedmiocie zmiany terminu wykonania obowiązku nałożonego zaskarżoną decyzją nie może zostać wstrzymane, bowiem wydanie postanowienia w tym przedmiocie samo z siebie nie wiąże się z obowiązkiem działania, zaniechania, czy też nakazem znoszenia zachowania zarówno dla stron, jak również dla innych podmiotów. Innymi słowy postanowienie to, jako samodzielny akt administracyjny, nie wywołuje żadnych skutków materialnych, a organy administracji publicznej nie mają możliwości użycia przymusu państwowego do doprowadzenia do stanu zgodnego z treścią postanowienia. Postanowienie to nie może być egzekwowane w postępowaniu egzekucyjnym, bowiem nie ma samoistnego bytu prawnego. Natomiast aktem, który podlega egzekucji jest zaskarżona decyzja, nakładająca na skarżących określone obowiązki. Dopiero w połączeniu z tą decyzją postanowienie z dnia [...], nr [...], ma przymiot wykonalności, jako immanentny element decyzji nakazującej likwidację okna. W tym miejscu wskazać należy, że postanowieniem z dnia 7 września 2017r. Naczelny Sąd Administracyjny wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], nr [...], w przedmiocie nakazu likwidacji okna. W związku z tym do czasu zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego skarżący zostali objęci ochroną tymczasową przed wszelkimi skutkami materialnoprawnymi wynikającymi z zaskarżonej decyzji. Zgodnie bowiem z art. 61 § 6 P.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem albo wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę albo uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji objęło zatem swym zakresem zarówno nakaz likwidacji, jak i termin wykonania tego obowiązku. W tej sytuacji sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. a.bł.