II SA/Łd 151/14

Dnia 24 czerwca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Rosińska Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska (spr.) Protokolant sekretarz sądowy Magdalena Rząsa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 czerwca 2014 roku sprawy ze skargi J. B. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia postępowania dotyczącego pozwolenia na użytkowanie postanawia umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. LS

Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 i art. 61a § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 267 – w dalszej części uzasadnienia przywoływana jako: k.p.a.), po rozpatrzeniu zażalenia J. B., utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji z dnia [...] Nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego własną ostateczną decyzją z dnia [...] Nr [...]. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi J. B. zarzucił naruszenie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie nowych istotnych dla sprawy okoliczności, które miały istotny wpływ na wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia 29 sierpnia 2006 r. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. podtrzymał stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia i wniósł o oddalenie skargi. Na rozprawie w dniu 24 czerwca 2014 r. skarżący oświadczył, iż cofa skargę w tej sprawie. Dodał, że jego zamiarem nie było wszczynanie kolejnego postępowania w sprawie wznowienia postępowania lecz chce, aby nie działa mu się krzywda i by woda nie zalewała jego działki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 – przywoływanej dalej jako: p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei jak stanowi przepis art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie sądu w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności powodujące konieczność uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne i ocenił, że nie zmierza ono ani do obejścia prawa, ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Wobec powyższego uznać należało cofnięcie skargi przez stronę skarżącą za dopuszczalne, co obligowało sąd do umorzenia postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. LS