II SA/Łd 131/25

Dnia 20 marca 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Grosińska-Grzymkowska po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2025 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu M. K. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 10 stycznia 2025 roku nr KO.460.11.2024 w przedmiocie odmowy nakazania przywrócenia stanu wody na gruncie do stanu poprzedniego postanawia: odrzucić sprzeciw. ał

M. K. wniosła 3 lutego 2025 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi sprzeciw od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z 10 stycznia 2025 r., nr KO.460.11.2024, w przedmiocie odmowy nakazania przywrócenia stanu wody na gruncie do stanu poprzedniego. W ślad za złożonym sprzeciwem skarżąca złożyła sprostowanie pisma z 3 lutego 2025 r. i wyjaśniła, że w tytule ww. pisma winien widnieć napis "SPRZECIW", a nie "SKARGA". Jednocześnie skarżąca oświadczyła, że 4 lutego 2025 r. dokonała opłaty za sprzeciw poprzez opłaty.ms.gov.pl. Na podstawie zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II z 21 lutego 2025 r. skarżąca została wezwana do wskazania numeru PESEL i uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł. Z zawartych w ww. wezwaniach pouczeń wynikało, że nieusunięcie braków formalnych i fiskalnych sprzeciwu w terminie 7 dni będzie skutkowało jego odrzuceniem. Stosowne wezwania do usunięcia braków sprzeciwu zostały doręczone skarżącej 27 lutego 2025 r. W ustawowym terminie skarżąca nadesłała pismo z 6 lutego 2025 r., w którym wskazała swój numer PESEL oraz ponownie oświadczyła, że 4 lutego 2025 r. dokonała opłaty sądowej w kwocie 100 zł, poprzez opłaty.ms.gov.pl. Jednocześnie skarżąca załączyła wydruk znaku opłaty sądowej z 4 lutego 2025 r. na kwotę 100 zł ze strony internetowej Ministerstwa Sprawiedliwości i potwierdzenie dokonania płatności z tego tytułu. Na podstawie notatki urzędowej z 20 marca 2025 r. ustalono, że w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 131/25 nie został uiszczony na rachunek sądu wpis sądowy od sprzeciwu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) – w skrócie: "p.p.s.a." – od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2). W myśl z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jednakże skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3). Do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 64a § 1 p.p.s.a.). Stosownie natomiast do art. 219 § 2 p.p.s.a. opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Końcówki opłat zaokrągla się wzwyż do pełnych złotych. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowane jest już jednolite stanowisko, że w postępowaniu przed sądami administracyjnymi brak jest możliwości uiszczenia opłaty sądowej w innej formie, niż wskazana w powołanym wyżej przepisie art. 219 § 2 p.p.s.a. Dotyczy to w szczególności uiszczenia opłaty znakami opłaty sądowej. Tym samym uiszczenie wpisu od sprzeciwu znakami opłaty sądowej powoduje taki sam skutek jak niewniesienie tej opłaty w ogóle. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że skarżąca została zobowiązana do usunięcia braku fiskalnego sprzeciwu, jednakże pomimo informacji o skutkach niewywiązania z ww. obowiązku w ustawowym terminie i związanym z tym rygorem odrzucenia sprzeciwu, skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu. Skoro bowiem wezwanie do usunięcia braku fiskalnego sprzeciwu zostało doręczone skarżącej 27 lutego 2025 r., to ostatnim dniem ustawowego terminu do wykonania nałożonych obowiązków był 6 marca 2025 r. Jednakże termin ten upłynął bezskutecznie, co uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu, a zatem sprzeciw podlega odrzuceniu. Na marginesie wskazać jedynie wypada, że skoro skarżąca zaraz po wniesieniu sprzeciwu do sądu za pośrednictwem organu administracji poinformowała o uiszczeniu opłaty sądowej znakiem sądowym za sprzeciw poprzez opłaty.ms.gov.pl., a mimo tego otrzymała wezwanie do uiszczenia wpisu od sprzeciwu, w którym zawarto niebudzące żadnych wątpliwości pouczenie o konieczności uiszczenia ww. opłaty tylko w kasie Sądu bądź na rachunek bankowy Sądu, to w razie wątpliwości skarżąca mogła uzyskać niezbędnych wyjaśnień w zakresie nałożonego obowiązku poprzez kontakt z sekretariatem Sądu. Tym bardziej, że w każdym piśmie sądowym kierowanym do strony wskazany jest numer telefoniczny, pod którym można uzyskać informacje związane z udziałem w postępowaniu przed sądem. Z tych wszystkich względów sąd, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 219 § 2 w zw. z art. 64a § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu. ds