II SA/Łd 1106/14

Dnia 12 lutego 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Jolanta Rosińska po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku E.T. i A. P. o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi E. T. i A. P. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie odmawiające zawieszenia postępowania w sprawie budowy budynku garażowego postanawia: odmówić przywrócenia terminu. a.bł.

Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę E. T. i A. P. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], nr [...], w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie odmawiające zawieszenia postępowania w sprawie budowy budynku garażowego. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż skarżący nie uzupełnili braków formalnych skargi w ustawowym terminie, bowiem odpisy skargi złożyli w dniu 10 grudnia 2014 r., podczas gdy termin upłynął w dniu 8 grudnia 2014r. dla skarżącego, zaś dla skarżącej w dniu 9 grudnia 2014 r. Pismem z dnia 9 stycznia 2015 r. skarżący wnieśli o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi. E. T. wyjaśniła, że przesyłkę zawierającą wezwanie do usunięcia braków formalnych faktycznie odebrała dnia 2 grudnia 2014 r. po powrocie ze szpitala od matki. Następnego dnia błędnie napisała na kopercie zawierającej wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi datę 3 grudnia 2014 r. jako datę otrzymania przesyłki. Podniosła, że odpis skargi wydrukowała i podpisała dnia 3 grudnia 2014 r. W tym dniu uiściła również brakującą opłatę sądową. Z uwagi na fakt, że odpis skargi powinien być podpisany przez obojga skarżących niezwłocznie skontaktowała się telefonicznie z A. P., mieszkającym w innym mieście, informując go o obowiązku podpisania tegoż dokumentu w nieprzekraczalnym terminie do dnia 10 grudnia 2014 r. Skarżąca wskazała, że przyczyną przekroczenia terminu było zmęczenie i roztargnienie wywołane złym stanem zdrowia matki. Podkreśliła, że przekroczenie terminu nastąpiło tylko o jeden dzień, co winno mieć wpływ na uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). W piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu, należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.), a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Wskazać należy, że podstawowym elementem wniosku o przywrócenie terminu jest uprawdopodobnienie istnienia okoliczności faktycznych wskazujących na brak winy osoby, która uchybiła terminowi. W orzecznictwie podnosi się, że brak winy w uchybieniu terminu w postępowaniu sądowoadministracyjnym winien być oceniany z uwzględnieniem wszelkich okoliczności konkretnej sprawy w odniesieniu do obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o własne interesy. Obowiązkiem strony jest bowiem zachowanie szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej (por. postanowienia NSA: z dnia 23 marca 2011r. w sprawie o sygn. akt II OZ 196/11, z dnia 11 lutego 2011 r. w sprawie o sygn. akt II OZ 77/11, z dnia 20 września 2011 r. w sprawie o sygn. akt II FZ 456/11, dostępne w CBOSA pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl). Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy, zatem może nastąpić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku było niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, tj. że strona nie mogła tej przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Obowiązek wykazania braku winy ciąży na podmiocie składającym wniosek o przywrócenie terminu. Podmiot domagający się przywrócenia terminu winien dołożyć wszelkich starań celem wyjaśnienia przyczyn uchybienia. Odnosząc powyższe do argumentacji skarżącej w zakresie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia odpisu skargi, należy stwierdzić, że strona nie dochowała obowiązku działania z należytą starannością. Powołane we wniosku zmęczenie i roztargnienie związane ze stanem zdrowia matki skarżącej, nie uzasadnia przywrócenia terminu. W analizowanej sytuacji nie zaistniało żadne nagłe zdarzenie o charakterze nadzwyczajnym stanowiące przeszkodę niemożliwą do przezwyciężenia Błędne przekonanie co do daty otrzymania przesyłki zawierającej wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi wywołane pomyłką przy zapisywaniu dla własnych potrzeb tejże daty świadczy o braku należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw. Ponadto nadmienić trzeba, że wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi w niniejszej sprawie otrzymał w dniu 1 grudnia 2014 r. również drugi skarżący A. P.. Wezwanie zawierało prawidłowe pouczenie o terminie, w jakim można uzupełnić braki formalne i skutkach niedopełnienia tego obowiązku. Podniesiona przez E. T. okoliczność przekazania błędnej informacji o terminie do uzupełnienia braków formalnych drugiemu skarżącemu nie znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy w sytuacji, gdy skarżącemu doręczone zostało odrębnie skutecznie wezwanie do uzupełnienia braków. Poza tym twierdzenie skarżącej, iż nadesłanie brakującego odpisu skargi było utrudnione z uwagi na przebywanie A. P. w innym mieście nie stanowi okoliczności usprawiedliwiającej niewykonanie w terminie obowiązku uzupełnienia braku formalnego skargi. Wobec powyższego, należało uznać, że okoliczności i argumenty podniesione przez skarżących we wniosku o przywrócenie terminu nie dają podstaw do przyjęcia, że uchybienie terminu nastąpiło bez ich winy. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. a.bł.