II SA/Łd 1093/22

Dnia 15 września 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Adamczewski po rozpoznaniu 15 września 2023 roku na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej J. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 15 lutego 2023 roku w sprawie ze sprzeciwu J. R. na decyzję Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z 25 października 2022 roku nr 247/2022, znak: WOP.7721.913.2022.LZ w przedmiocie legalności budowy budynku gospodarczego postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.

II SA/Łd 1093/22 UZASADNIENIE Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 15 lutego 2023 roku, II SA/Łd 1093/22 oddalono sprzeciw J.R. na decyzję Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z 25 października 2022 roku (Nr 247/2022, znak: WOP.7721.913.2022.LZ) w przedmiocie legalności budowy budynku gospodarczego. W terminie otwartym do zaskarżenia powyższego wyroku skarżąca wniosła skargę kasacyjną opatrzoną datą 18 maja 2023 roku. Na piśmie widniało nazwisko skarżącej, jednak nie było przez nią osobiście podpisane. Wobec powyższego zarządzeniem z 12 lipca 2023 roku wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej przez: a) podpisanie wniesionej w niniejszej sprawie skargi kasacyjnej lub nadesłanie jej podpisanego egzemplarza; b) wskazanie czy skarżąca jest osobą uprawnioną do samodzielnego sporządzenia skargi kasacyjnej wymienioną w katalogu podmiotów wskazanych w art. 175 § 1 i 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jednocześnie pouczono o treści art. 175 § 1 i 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Pismem z 9 sierpnia 2023 roku (którego braki formalne następnie usunięto pismem z 11 września 2023 roku) skarżąca wyjaśniła jedynie, że ani ona ani jej pełnomocnik nie są uprawnieni do samodzielnego sporządzenia skargi kasacyjnej i z tego powodu w skardze kasacyjnej zawarto wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu celem podpisania skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy zauważyć, że skarga kasacyjna – tak jak każde pismo strony - powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 176 § 2 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2023 r., poz. 1364) [dalej: ustawa p.p.s.a.]. Podpis na piśmie wnoszonym w formie papierowej musi być własnoręczny. Brak podpisu skargi kasacyjnej stanowi jej brak formalny, z tym, że stosownie do treści art. 178 ustawy p.p.s.a., nieuzupełnienie powyższego braku w terminie powoduje konsekwencje w postaci odrzucenia skargi kasacyjnej. Na gruncie niniejszej sprawy należy zauważyć, że pełnomocnika skarżącej wezwano do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej przez podpisanie skargi kasacyjnej lub nadesłanie jej podpisanego egzemplarza oraz wskazanie czy skarżąca jest osobą uprawnioną do samodzielnego sporządzenia skargi kasacyjnej. Strona skarżąca w wyznaczonym terminie nie podpisała skargi kasacyjnej, a jedynie wyjaśniła, że ani ona ani jej pełnomocnik nie są uprawnieni do samodzielnego sporządzenia skargi kasacyjnej i z tego powodu w skardze kasacyjnej zawarto wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu celem podpisania skargi kasacyjnej. Wobec powyższego należy uznać, że opisany wyżej brak formalny (brak podpisu pod skargą kasacyjną) nie został usunięty i stanowi samodzielną podstawę do odrzucenia skargi kasacyjnej J.R. zgodnie z art. 178 ustawy p.p.s.a. Niezależnie od wcześniejszych rozważań należy podnieść, że nie ulega wątpliwości, iż zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 15 lutego 2023 r. oddalający sprzeciw J.R. jest orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie, na które przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego (art. 173 § 1 ustawy p.p.s.a.). Stosownie do art. 175 § 1 ustawy p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3. Przepis ten wprowadza w stosunku do skargi kasacyjnej wymóg formalny polegający na tym, że skargę kasacyjną może sporządzić jedynie adwokat lub radca prawny. Wymogu sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 ustawy p.p.s.a.), gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej (art. 175 § 2a ustawy p.p.s.a.). W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że brak podpisu osoby składającej skargę jest co prawda brakiem usuwalnym, jednakże brak zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego przy sporządzeniu skargi kasacyjnej jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu i skutkuje odrzuceniem skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 ustawy p.p.s.a. (por. postanowienia NSA: z 27 sierpnia 2010 r., II ONP 1/10; z 4 stycznia 2012 r., I OZ 1088/11). Wobec powyższego stwierdzić należy, że skarga kasacyjna J.R. (opatrzona datą 18 maja 2023 roku) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 15 lutego 2023 roku jest niedopuszczalna. Skarga kasacyjna nie została bowiem sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Podkreślić przy tym należy, że skarżąca została pouczona o warunkach dopuszczalności wniesienia skargi kasacyjnej. Dodatkowo należy wyjaśnić, że zawarty w skardze kasacyjnej wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu został skierowany do referendarza sądowego celem rozpoznania (sygn. akt II SPP/Łd 78/23). Jednak z uwagi na nieuzupełnienie braku formalnego zarządzeniem z 7 lipca 2023 r. pozostawiono wniosek bez rozpoznania. Pełnomocnik skarżącej odebrał odpis wspomnianego zarządzenia 27 lipca 2023 roku i nie wniósł sprzeciwu. Z uwagi na te okoliczności wniosek skarżącej o ustanowienie pełnomocnika z urzędu nie może wywierać skutków, jakich oczekuje obecnie strona. Z tych wszystkich względów skargę kasacyjną należało odrzucić na podstawie art. 178 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o czym sąd orzekł jak w postanowieniu.