II SA/Łd 1031/22

Dnia 7 marca 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2023 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Wojewody Łódzkiego o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 31 stycznia 2023 roku, sygn. akt II SA/Łd 1031/22 o zasądzenie kosztów postępowania w sprawie ze skargi Wojewody Łódzkiego na uchwałę Rady Miejskiej w Opocznie nr XLV/496/2022 w sprawie przyjęcia "Programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie Gminy Opoczno na rok 2022" postanawia: uzupełnić wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 31 stycznia 2023 roku, sygn. akt II SA/Łd 1031/22, poprzez zasądzenie od Rady Miejskiej w Opocznie na rzecz Wojewody Łódzkiego kwoty 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. a.bł.

Wyrokiem z dnia 31 stycznia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uwzględnił skargę Wojewody Łódzkiego na uchwałę Rady Miejskiej w Opocznie nr XLV/496/2022 w sprawie uchwalenia "Programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie Gminy Opoczno na rok 2022" i stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w całości. Pismem z 1 marca 2023 r. pełnomocnik Wojewody Łódzkiego wniósł o uzupełnienie ww. wyroku o zasądzenie od organu administracji na rzecz Wojewody Łódzkiego zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zawarty był w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 259) - w skrócie: "p.p.s.a." - strona może w ciągu 14 dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 p.p.s.a.). Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (art. 157 § 3 p.p.s.a.). Odnosząc się merytorycznie do powyższego wniosku zaakcentować wypada, że w myśl art. 200 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony (art. 205 § 2 p.p.s.a.). Wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 (art. 209 p.p.s.a.). W rozpatrywanej sprawie sąd wyrokiem z 31 stycznia 2023 r. uwzględnił skargę strony Wojewody Łódzkiego, zatem – stosownie do art. 200 p.p.s.a. – wobec zawartego w treści skargi wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, powinien zawrzeć w tymże wyroku także rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania. Niewątpliwie sąd takowego rozstrzygnięcia nie zawarł, co skutkuje uznaniem, że wniosek o uzupełnienie wyroku w tym zakresie zasługuje na uwzględnienie. Na zasądzoną kwotę składa się wynagrodzenie radcy prawnego, reprezentującego Wojewodę Łódzkiego. Stosownie do § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie - 480 zł. W tej sytuacji, sąd orzekł jak w postanowieniu na mocy art. 157 § 1, § 2 i § 3 p.p.s.a. a.bł.