II SA/Kr 990/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 października 2018 r. sprawy ze skargi Gminy L. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] czerwca 2018 r.; znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

Gmina L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2018 r. (znak: [...]). Decyzją tą utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] dla Powiatu [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2017 r. (znak: [...]) nakazującą Gminie L. wykonać rozbiórkę zrealizowanego na działce nr [...] w miejscowości [...], gm. L., bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę posadowionego na betonowym fundamencie parterowego budynku mieszkalnego o konstrukcji drewnianej o wymiarach 4,60m x 4, 50 m (pow. zabudowy 20,7 m2). W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w związku z wyburzeniem istniejącego budynku, jak i wydatkowaniem znacznych środków z gminnego budżetu. Skarżąca zaznaczyła, że organ nadzoru budowlanego skierował już sprawę do egzekucji. W ocenie Gminy L., obawy Inspektor Nadzoru Budowlanego - sygnalizowane w postanowieniu o odmowie wstrzymania decyzji - że istnieje realne niebezpieczeństwo dla ludzi i mienia – nie są zasadne, albowiem organ przez ponad rok zwlekał z wydaniem rozstrzygnięcia, nie przejmując się losem ludzi, czy stanem budynków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U z 2018 r., poz. 1302.; dalej ustawa powoływana jako "p.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy podkreślić, że istotą udzielanej na obecnym etapie postępowania sądowego ochrony tymczasowej, jest zapobieżenie wyrządzeniu stronie skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, które mogą powstać poprzez wykonanie zaskarżonej decyzji. Analiza okoliczności sprawy, w kontekście wskazanych wyżej przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, prowadzi do stwierdzenia, iż rozpoznawany obecnie wniosek Gminy L. zasługuje na uwzględnienie. Wskazać bowiem należy, iż z reguły sam fakt wykonania rozbiórki budynku i (ewentualne) późniejsze przywrócenie stanu poprzedniego, łączy się z niebezpieczeństwem powstania znacznej szkody lub wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków tej czynności. W kontrolowanej sprawie należy także mieć na uwadze, że pożądane jest, aby wykonanie dotkliwego obowiązku orzeczonego zaskarżoną decyzją odnośnie do budynku mieszkalnego, co do którego istnieje spór, nastąpiło po zbadaniu tej sprawy przez sąd. Wobec powyższego uznać należało za celowe wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Ze wskazanych powyżej względów, sąd na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.