II SA/Kr 974/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2014r. na posiedzeniu niejawnym skargi J.Z. na Burmistrza Miasta i Gminy S. postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 12 maja 2014 r. J. Z. wniósł za pośrednictwem Burmistrza Miasta i Gminy skargę "na łamanie prawa administracyjnego RP i UE: brak oceny oddziaływania na środowisko (ludzi) Galerii S. (...), bezpośrednie i śmiertelne występowanie zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi (...), nieusuwanie uciążliwości przekraczających granice działki zagrażających bezpośrednio życiu i zdrowiu ludzi w centrum miasta" przez ww. organ. Skarżący domagał się wypłaty odszkodowania w wysokości 50 mln złotych. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta i Gminy wniósł o odrzucenie skargi ze względu na fakt, że zgodnie z art. 229 pkt 3 kpa skargi na działanie, jak i brak działań Burmistrza rozpatruje Rada Gminy, natomiast w zakresie roszczeń odszkodowanych - sądy powszechne. Organ wyjaśnił, że nie toczy się żadne postępowanie, którego stroną byłaby Gmina bądź Burmistrz obejmująca swoim przedmiotem podniesione w skardze zastrzeżenia. W dniu 23 lipca 2014 r. skarżący został wezwany o sprecyzowanie skargi poprzez wskazanie aktu administracyjnego (decyzji, postanowienia), które jest przedmiotem zaskarżenia albo też wskazanie postępowania administracyjnego (podanie znaku i przedmiotu tego postępowania), w którym, zdaniem skarżącego, Burmistrz Gminy dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie skarżący podał wiele ogólnych przykładów nieprawidłowości, m.in., że "brak decyzji środowiskowej raportu oddziaływania na środowisko świadczy o łamaniu prawa przez Burmistrza Gminy (...)". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga wniesiona przez J. Z. podlega odrzuceniu. W niniejszej sprawie skarga z dnia 12 maja 2014r. , została sformułowana w sposób niejasny i niejednoznaczny. Również pismo z dnia 8 sierpnia 2014 r., będące odpowiedzią na wezwanie o sprecyzowanie skargi nie wskazuje co jest jej przedmiotem, a więc czy jest to akt, czynność czy też bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w konkretnej sprawie. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – dalej ppsa (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W niniejszej sprawie, pomimo wezwania i przytoczenia treści ww. przepisu, skarżący nie podał, który z ww. przypadków chce zaskarżyć w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Ponieważ skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi – nie wskazał przedmiotu skargi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.